Een andere Anne Frank, die overigens niet weet te overtuigen | Recensie

‘Mijn beste vriendin Anne Frank’ is gebaseerd op het gelijknamige boek waarin het ontroerende verhaal van Hannah Goslar (1928) is opgetekend. ‘Hanneli’ en Anne zijn onafscheidelijk totdat de Tweede Wereldoorlog de hartsvriendinnen uit elkaar drijft.

Hanneli en Anne in 'Mijn beste vriendin Anne Frank'.

Hanneli en Anne in 'Mijn beste vriendin Anne Frank'. Foto: Dutch Film Works

Alleen Goslar kan het navertellen. Regisseur Ben Sombogaart maakt een gedurfde keuze door met deze verfilming een andere kant van Anne Frank, symbool van de holocaust, te laten zien: een mondig en rebels tienermeisje. Helaas weet dit drama op meerdere punten niet te overtuigen.

Hanneli en Anne wonen beiden aan het Merwedeplein in Amsterdam. Ze groeien samen op. In alles lijken ze elkaars tegenpolen, wat door de zestienjarige Josephine Arendsen (Hannah Goslar) en de achttienjarige Aiko Mila Beemsterboer (Anne Frank) uitstekend wordt neergezet. Naast de brave en gevoelige Hanneli is Anne een stuk ondeugender, ze houdt zich al bezig met jongens en praat over tongzoenen.

Jongere generatie

Wanneer ze de kans krijgt laat ze haar vriendin zakken, en ruilt haar in voor een wat ouder meisje. Het is duidelijk dat de makers met de aandacht voor Anne haar seksuele ontluiking op een jongere generatie mikt. Alleen rijmt deze moderne aanpak, inclusief contemporaine dialogen, moeilijk met het tijdsbeeld.

Op een dag is de familie Frank zomaar vertrokken naar Zwitserland. Hanneli is ontroostbaar omdat haar hartsvriendin zonder haar is vertrokken. De kijker weet natuurlijk wel beter: Anne schuilt met haar familie in het achterhuis. De vader van Hannah (Roeland Fernhout) genoot voorheen veel aanzien in Duitsland als hoge ambtenaar. Daarom maakt hij zichzelf en zijn gezin, ondanks de vele razzia’s in de straat, wijs dat zij veilig zijn.

Totale radeloosheid

Roeland Fernhout speelt met bezieling. Verontrusting gaat langzaam over in totale radeloosheid. Uiteindelijk wordt ook het gezin Goslar opgepakt en afgevoerd naar Bergen-Belsen. De scènes in het concentratiekamp worden afgewisseld met flashbacks naar de Amsterdamse rivierenbuurt. Het is natuurlijk niet te doen om het onvoorstelbare leed dat de kampbewoners is aangedaan in een film helemaal over te brengen. Toch is het in eerdere holocaustfilms aangrijpender gedaan dan hier. Hannah kan er zomaar tussenuit piepen tijdens een appel.

Dit is de eerste Nederlandse speelfilm over Anne Frank. Maar eigenlijk gaat het verhaal meer over haar vriendin Hannah. Anne haar dagboek komt summier aan bod. Aan haar tijd in het achterhuis zijn geen scènes gewijd. In het slot ontmoeten de meisjes elkaar weer in het concentratiekamp. Hannah stelt haar leven in de waagschaal om Anne, die in een nog slechter deel van het kamp zit, aan eten te helpen. Helaas raakt deze bijzondere (waargebeurde) ontmoeting niet zoals het zou moeten, vooral omdat de regisseur hier net een stapje te ver gaat in zijn dramatisering.

Mijn beste vriendin Anne Frank van Ben Sombogaart is te zien in Slieker Film Leeuwarden, Pathé Leeuwarden, Bios Drachten, Cine Sneek en Bios Heerenveen. ** / ontroerend drama weet op belangrijke punten niet te overtuigen.