Cornelis Verhoeven was geen ‘filosofoloog’, maar een echte denker | Boekrecensie

Cornelis Verhoeven, filosoof en schrijver, was getroffen door ‘het ontzagwekkende van de werkelijkheid’. Dit besef leidde bij hem niet tot een wereldvreemde houding, wel tot aandacht en concentratie. Lectuur van Verhoeven is een verademing in een tijd van maakbaarheid, blijkt ook uit nu uitgegeven opstellen die hij als twintiger schreef.

Cornelis Verhoeven pleitte voor beschouwelijkheid.

Cornelis Verhoeven pleitte voor beschouwelijkheid. Foto: Shutterstock

Filosofen krijgen nogal eens het verwijt niet met hun voeten in de modder te staan. De Nederlandse filosoof Cornelis Verhoeven (1928-2001) heeft echter een leven lang in woord en geschrift laten zien dat dit een karikatuur is. Een filosoof is intens op het leven en de dingen betrokken. De bundel Kleine denkoefeningen, met essays die Verhoeven schreef als twintiger, geven daar al getuigenis van. Voor deze uitgave kunnen we uitgeverij Damon dankbaar zijn: het boek biedt de kans kennis te maken met onbekend jeugdwerk van Verhoeven. Dit is overigens al de tweede bundel met onuitgegeven essays; de eerdere bundel was Alledaagse mijmeringen . De in Kleine denkoefeningen verzamelde teksten dateren uit de jaren 1953-1956. Verhoeven bespreekt hierin een waaier aan thema’s, van ‘macht’ en ‘liefde’ tot ‘het dagboek’ en ‘berouw’.

Nieuws

menu