Koreaanse dromen in Amerika; migratiefilm 'Minari' laat zien wat het betekent om een familie te zijn | Recensie

De migratiefilm Minari speelt zich af in de Verenigde Staten van de jaren ‘80. Regisseur Lee Isaac Chung gebruikt zijn eigen familiegeschiedenis om een universeel verhaal te vertellen.

Scène uit ‘Minari’. 

Scène uit ‘Minari’.  Foto: Melissa Lukenbaugh

Een jong Koreaans gezin verhuisd van de grote stad naar het platteland in Arkansas. Het is een nieuw begin. De vader ziet mogelijkheden op het braakliggend stuk grond dat ze hebben gekocht. Hij droomt van een boerenbedrijf gericht op groenten uit hun geboorteland. Moederlief maakt zich vooral zorgen om hun zoontje, dat aan een hartkwaal lijdt. Gaandeweg komen hun idealen steeds verder uit elkaar te liggen.

Erop of eronder

De Koreaans-Amerikaanse regisseur Lee Isaac Chung (1978) debuteerde in 2007 op het filmfestival in Cannes met Munyurangabo , een krachtig drama dat verhaalt over de nasleep van de Rwandese genocide. Ondanks dit voortvarende begin ondervond Chung moeite om zijn carrière goed van de grond te krijgen. Wat zijn nieuwste werk betreft was het erop of eronder, zo meldde hij aan de Amerikaanse media. De filmmaker - hij werd geboren in Denver en groeide op in Arkansas - baseerde Minari deels op zijn eigen jeugd en combineerde dit met verzonnen elementen.

Het drama speelt zich af tijdens het Raegan-tijdperk. Na jarenlang gezwoegd te hebben in een fabriek waar kippen worden verwerkt (Chung is zelf een zoon van immigranten die werkzaam waren in de pluimveeverwerkende industrie) wil Jacob (Steven Yeun) verder komen in het leven. Hij blinkt uit in wat hij doet: razendsnel weet hij de kuikens te scheiden naar sekse. Maar hij wil zijn dochter en zoon bewijzen dat hij meer kan dan dat.

Aftandse stacaravan of paradijs

,,Dit is niet wat je had beloofd”, zegt Monica (Yeri Han) verontwaardigd wanneer ze voor het eerst de aftandse stacaravan aanschouwt die ze vanaf nu gaan bewonen. Maar Jacob waant zich in een paradijs. Hij ziet vruchtbare grond. Chung vertelt zijn versie van de Amerikaanse droom in zonnige, ja bijna magische beelden. Zijn verbondenheid met dit verhaal zie je in elk shot terug.

Al snel ontstaan er spanningen tussen het stel. Het opzetten van een boerenbedrijf gaat niet zonder slag of stoot. Een nogal eigenaardige buurman en pinksterchristen - op zondag slentert hij met een groot houten kruis op zijn schouder langs de weg - biedt zijn hulp aan. Naast deze nieuwe huisvriend hoopt het gezin andere contacten op te doen bij een kerkgemeente. Dat gaat niet van een leien dakje. Ook Monica’s moeder, die speciaal komt overgevlogen om op de zieke David te passen, brengt niet de gewenste stabiliteit.

Warme beeldtaal

De Amerikaanse kleinkinderen kunnen maar moeilijk met hun eigenzinnige Koreaanse oma omgaan. Uiteindelijk groeien David (een aandoenlijke rol van kindacteur Alan Kim) en oma (Youn Yuh-Jung won hiervoor een Oscar voor beste vrouwelijke bijrol) steeds meer naar elkaar toe, wat ontroerende en ook geestige momenten oplevert. Chung vertelt dit relaas over ambitie, geloof en identiteit met warme beeldtaal, niet zelden met verscholen symboliek. Hij laat zien wat het betekent om een familie te zijn. Minari is een film die nog lang in je gedachten blijft rondzingen.

Minari van Lee Isaac Chung is te zien in Slieker Film Leeuwarden . **** / ontroerend drama met warme beeldtaal