Video- en muziekvoorstelling 'Maria Louise was here' in de paleistuin van Leeuwarden overstijgt niveau van een marketingtool niet | Recensie

Het Keramiekmuseum in het Princessehof te Leeuwarden dankt haar bestaan en porseleincollectie aan Maria Louise, regentes van Fryslân. Bijna driehonderd jaar geleden nam ze haar intrek in dit stadspaleis. Deze zomer wordt ze geëerd met een videovoorstelling waaraan ruim vijftig mensen meewerkten.

Campagnebeeld van de son et lumière Maria Louise was here.

Campagnebeeld van de son et lumière Maria Louise was here. Foto: Una Designers

Het is wat met onze Maria Louise van Hessen-Kassel, regentes van onder anderen Fryslân, tussen 1711-1731 (later nog enkele jaren) en grondlegger van vele vorstenhuizen in Europa; bijgenaamd Marijke Meu. Als ze niet met haar schedel voetballen na het revolutionaire jaar 1795 bij de Grote Kerk in Leeuwarden, wordt ze met de zoveelste kunstvoorstelling wel weer van stal gehaald als boegbeeld. Nu anno 2021 als uithangbord voor het Keramiekmuseum Princessehof met de video- en muziekvoorstelling Maria Louise was here .

Inspiratiebron

Trouwens, van Jos van Kan, regisseur van dit ‘zomeravondspektakel’, mogen we haar ons uit verlekkerd nationalisme niet toeëigenen. Maar zij spreekt door haar leven en werk zo tot de verbeelding dat ze voor menig kunstenaar één grote inspiratiebron is. Ze was een collectioneur van duur porselein, een staatsvrouw, moeder, weduwe, ornitholoog, feministe avant la lettre, maar bovenal een ‘gewoon’ mens. Genoeg aanknopingspunten dus voor een nieuwe artistieke verbeelding.

In Maria Louise was here komen al deze antecedenten maar héél erg steriel voorbij. Na afloop van deze son et lumière, die best knap is gemaakt en indrukwekkend wordt geprojecteerd in de tuin op de buitenmuren van het Princessehof, vraag je je dan ook af: waar heb ik nu naar zitten kijken? Wat ben ik nou meer van haar te weten gekomen? De zo gepropagandeerde dialoog met de verbeelding houdt dan ook na enkele minuten al op, en de balans van need to know, need to show is helemaal doorgeslagen naar mooie achttiende-eeuwse plaatjes.

Voorzichtig

De twintig minuten durende film met alleen in de hoofdrol Ariane Schluter - een eer overigens voor Maria Louise om door haar gespeeld en geobjectiveerd te worden - is eigenlijk één groot reclameblok voor het museum. Geen dialoog, geen geluid - enkel muziek van het NNO - en vooral géén verhaal dat je prikkelt of irriteert. Videokunstenares Frouke ten Velden heeft Maria Louise net zo voorzichtig neergezet als het porselein dat in het museum is uitgestald.

Maria Louise kijkt ernaar, streelt het, staart uit het raam, maar verder? Ze wordt met glacéhandschoentjes gestereotypeerd uit een respectvol soort eerbetoon dat vooral niet mag storen met het beeld dat we hebben van de oude elite.

Wellicht dat de nieuwe elite zich erin herkent, maar voor een marketingtool om de gewone mensen binnen te krijgen schiet deze dure Friesloze productie schromelijk tekort. In de schaduw van LF2018 is Maria Louise was here een verloren eiland. Het zinderende spektakel dat in de folder wordt beloofd, wordt door een gebrek aan innerlijke noodzaak bij lange na niet waargemaakt.

Maria Louise was here in de paleistuin bij Stadspaleis Princessehof, 60 bezoekers. Nog te zien: t/m 28 augustus, elke donderdag, vrijdag en zaterdag vanaf 22.00 uur