Theatervoorstelling 'Noord' in Zuidbroek is een spektakelstuk, maar resoneert slechts ten dele door een te dun en te lief verhaal | Recensie

De wereld gaat naar de barrebiesjes. Zeker op de wijze waarop wij haar nu gebruiken en vooral misbruiken. Overstromingen, windstormen, tsunami’s, tornado’s en aardverschuivingen vormen met name ten aanzien van het misbruik daarop de antwoorden van de wereld. Want moeder natuur is natuurlijk niet gek. Integendeel.

De cast van 'Noord', met v.l.n.r. Esmee de Boer, Tamara Reijnders, Odette Koster, Naomi Vis, Yoriko Kruyning, Milou Zuurveld.

De cast van 'Noord', met v.l.n.r. Esmee de Boer, Tamara Reijnders, Odette Koster, Naomi Vis, Yoriko Kruyning, Milou Zuurveld. Foto: Jaap Menses

Desondanks toont ze ons nog steeds haar pracht en praal als voorbeeld van vertrouwen. Alleen: je moet er wel naar kijken, je moet het zien! Ook al is het maar een koppel gakkende ganzen of een zonovergoten koolzaadveld.

Deze boodschap echoot in je hoofd, na afloop van de groots opgezette voorstelling Noord van het Drents-Groningse Walkyre (een productiehuis dat de mens in zijn omgeving in haar voorstellingen centraal stelt). En als zoiets gebeurt dan doe je het goed als voorstelling. Dan heb je bereikt wat je wil bereiken met je teksten, zang, muziek, toneel, dans en film.

Spektakel

Want Noord is niet alleen een groot - voornamelijk filmisch - spektakel, maar ook nog eens een technisch perfect uitgevoerde multidisciplinaire voorstelling, geschreven en geregisseerd door Geke Hoogstins.

Samen met tal van vrijwilligers dwingt ze de toeschouwer zo op een aangename en onderhoudende manier te kijken naar een musicalverhaal over studente Menke (prachtig ingetogen gespeeld door de Friese Esmee de Boer) die merkt dat van de een op de andere dag de oude boerderij samen met de bewoner, Tjeerd, is verdwenen.

Zomaar. Na een zware aardbeving. De zoveelste. Maar waar hij is en waar de boerderij is gebleven: een raadsel. Op zoek naar de waarheid stuit Menke samen met een journalist en een vriend op weerstand van met name de beleidsmakers: de boerderij heeft nooit bestaan, Tjeerd wie? en bevingen komen immers niet meer voor in Groningen. Waar hebben de media het over? En wie zijn die individuen die menen even het beleid te kunnen beïnvloeden?

Te lief

Voorstellingen rondom de Groningse aardbevingsproblematiek zijn er in de afgelopen jaren genoeg geweest. Of ze iets teweeg hebben gebracht valt niet te zeggen. Van Noord zullen de heren politici (landelijk en regionaal) ook niet echt wakker liggen.

Daarvoor is het verhaal te weinig inclusief, veel te romantisch, veel te lief en te dun. Bijna op het gevaar af dat ze zullen zeggen: kijk eens tot wat voor moois die aardbevingen hebben geleid.

Dat is tegelijkertijd ook de artistieke keerzijde van Noord. De voorstelling schuurt niet, doet nergens pijn, karakters zijn niet uitgesproken genoeg en de liedjes ietwat zoetsappig.

De keuze om die liedjes overigens allemaal in het Nederlands te zingen - petje af voor ieders zangtalent, vooral voor die van mevrouw Van Zwol als ambtenaar (Miranda Bolhuis), is begrijpelijk. Toch had de prachtige en meerzeggende Groningse taal deze productie zeker een dimensie extra gegeven, ons wellicht iets meer krachtiger wakker geschud dan de resonantie van een natuurvol zen-moment.

Noord door Stichting Walkyre Echo’s in een nieuw gebouwde theaterhal in Zuidbroek (Groningen), 350 bezoekers. Nog tot en met eind september te zien