Op het witte doek komt de satire 'De Luizenmoeder' toch minder tot zijn recht

Na het grote succes van de televisieserie ‘De Luizenmoeder’, met miljoenen kijkers in Nederland en een Vlaamse en Duitse remake, was het wachten op een bioscoopfilm. Op het witte doek komt de satire minder goed uit de verf.

Juf Ank kijkt naar de nieuwste hulpjes in de klas.

Juf Ank kijkt naar de nieuwste hulpjes in de klas. Foto: Dutch Film Works

Schoolhoofd Anton hield er geen gezonde levensstijl op na. Maar dat het zo’n vaart zou lopen, had niemand verwacht. Te veel taart, verklaart juf Ank (Ilse Warringa) in haar krampachtige grafrede. Luizenmoeder – De Film begint met het afscheid van het geliefde schoolhoofd. Wie wordt de nieuwe directeur? Juf Ank is de meest logische keus. Dan verschijnt er een bemoeizuchtige crisismanager (Dragan Bakema) op De Klimop die zijn kans schoon ziet om het onderwijs te digitaliseren.

Veel gesteggel in de lerarenkamer

Meester Anton doet dus niet meer mee. Acteur Diederik Ebbinge, naast zijn rol als directeur was hij regisseur van het tweede seizoen (een samenwerking met Jelle de Jonge), vond het na twee seizoenen welletjes. Maar veel bekende gezichten van basisschool De Klimop zijn terug. De beproefde formule van de Nederlandse comedyserie wordt in deze bioscoopfilm voortgezet. Dat betekent veel gesteggel in de lerarenkamer en op het schoolplein kibbelende ouders die denken dat alles om hun eigen kind draait.

Hoofdrolspeelster Warringa tekende zelf voor het scenario en de regie deed ze samen met Jan Albert de Weerd, die ook het eerste seizoen van de hitserie regisseerde. Met meer uitgesponnen scènes is het geen extra lange televisieaflevering geworden, maar een echte film. In het script (voorheen schreef Warringa vaak samen met Ebbinge) is er ruimte gemaakt voor het uitbouwen van een aantal personages. De film leunt, net als de serie, sterk op sociaal ongemakkelijke situaties en politiek incorrecte, schurende humor. En die stijl gaat niet altijd goed samen met de subtielere ogenblikken die voorbij komen.

Uiteindelijk ontstaan er Orwelliaanse taferelen

Juf Ank loopt op haar laatste benen. Nu juf Helma met pensioen is en groep 7 tijdelijk zonder docent zit, krijgt ze er nog een klas bij. Nancy (Bianca krijgsman), de voorzitter van de ouderraad, zit op haar nek sinds ze weet dat ze een liefdesrelatie met Anton heeft gehad. Wanneer de door een identiteitscrisis geplaagde Ank probleemkind Bradley mee naar huis neemt, als zijn moeder hem weer niet is komen ophalen, wordt haar dat niet in dank afgenomen.

De film haakt op geestige wijze aan bij de huidige stand van zaken in het onderwijs. Online lessen en e-learning zijn in zwang sinds de pandemie. Vader Karel, die zich tijdens de lockdown heeft ontpopt tot vlogger, is in zijn sas wanneer deze tendens nu de school weer open is, wordt voortgezet. Het begint met een robotleraar in het klaslokaal, al snel volgen er camera’s , drones op het schoolplein en uiteindelijk ontstaan er Orwelliaanse taferelen.

Hoewel er echt wel wat te lachen valt, zijn veel van de grappen in een andere vorm in de serie al beter uitgevoerd. De omkering aan het einde, waarbij de kinderen weer de boventoon gaan voeren, is fraai gedaan. De toenadering tussen Ank en de verwaarloosde Bradley zorgt voor ontroerende momenten tussen de vaak banale humor. Voor de fans is het een leuk weerzien, al voegt deze bioscoopfilm weinig aan de serie toe.

Luizenmoeder – De Film van Ilse Warringa en Jan Albert de Weerd is te zien in Pathé Leeuwarden, De Bios Drachten, Cine Sneek en De Bios Heerenveen. ** / de formule is uitgewerkt