Tips van een Friese boekhandelaar: Een jaar lang toeleven naar die ene vakantie aan de kust, de toppen en dalen van een zeventigjarig huwelijk en de favoriete wandeling van Nelleke Noordervliet

Wat is een verrassende nieuwe binnenkomer? Welk verhaal komt ontzettend binnen en welke nieuwe schrijfbelofte dient zich aan? Wekelijks tipt een Friese boekhandelaar actuele titels die opvallen in de grote stroom aan boeken die verschijnen.

Annette Breithaupt.

Annette Breithaupt. Foto: Niels de Vries

Verhalen van doodgewone mensen die raken doordat de psychologie zo ontzettend goed is uitgewerkt. Dat geldt voor twee van de drie boeken die Annette Breithaupt tipt. Beide vinden hun oorsprong in Engeland.

Allereerst is dat Twee weken weg van de Engelse (toneel)schrijver Robert Cedric Sherriff (1896-1975). Al in 1931 uitgegeven en destijds een bestseller in Engeland, nu naar het Nederlands vertaald. ,,Een heerlijk staaltje nostalgie. En tegelijk zit het vol herkenning. De voorpret van de vakantie, de afvinklijstjes, de spanning die je voelt als het vakantieadres in zicht is. Na al die jaren is het nog opvallend eigentijds.”

Sjofel pension

Het boekt verhaalt over de familie Stevens die elke zomer dezelfde vakantiebestemming heeft: twee weken in een wat sjofel pension in Bognor Regis, een badplaats ten zuidwesten van Londen. De kinderen knopen vriendschappen aan, de oudste dochter beleeft haar eerste zomerliefde en vader probeert zich op te laden voor de sleur die hem de komende vijftig weken wacht. Ondertussen doet moeder haar best ook van hun jaarlijkse uitspatting te genieten. ,,Een heerlijk opgetekend verhaal vol geluksmomenten. Je gaat zelf ook weer helemaal terug naar de tijd dat je samen met je ouders op vakantie ging.”

Spannend wordt het nergens, beaamt Breithaupt, of het moet de klant van vader zijn die plots in de badplaats opduikt. ,,Daar voelt hij zich ongemakkelijk bij, vader is vooral bezig een goede indruk te maken.” Het plezier bij het lezen en de kracht van dit boek zit in de karakters. ,,Die zijn heel goed uitgewerkt, waardoor je heel sterk met de familie gaat meeleven - met de melancholieke buien van de vader, hun geluksmomenten. Het boek is erg goed en met heel veel liefde geschreven, je leest het in één adem uit.”

Onder druk

Twee doodgewone mensen zijn ook Harry en Evelyn, de hoofdrolspelers in Al onze jaren van de Engelse, hedendaagse schrijfster Kathy Page . Waar Twee weken weg inzoomt op één gebeurtenis in het jaar, zoomt Page juist uit door de liefst zeventig jaar die het huwelijk van dit stel beslaat te beschrijven.

Een keurig middenstandsgezin dat houdt van onder meer lezen en wandelen. ,,Niet boeiend zou je zeggen, maar Page weet hun gedachten en zielenroerselen overtuigend op te schrijven. Gaandeweg het boek lees je hoe de wederzijdse genegenheid onder druk komt te staan. Page toont subtiel hoe de liefde langzaam wegsijpelt. Ze doen hun best, vooral Harry blijft de goedheid zelve en doet er alles aan zijn vrouw gelukkig te maken, maar je proeft de teleurstelling en irritatie bij beiden.”

Wat ging er mis?, vraag je je als lezer af. Een antwoord daarop krijg je niet, al vermoedt Breithaupt dat de frustratie bij Evelyn zit in het feit dat ze zich niet kan ontplooien. ,,Toen ze trouwden was het normaal dat de vrouw haar baan opzegde. Evelyn stort zich helemaal op het huishouden, ik heb het gevoel dat dit haar frustreert.”

Geïnspireerd door ouders

Page weet zo te schrijven dat je in de ban raakt door de alledaagse levens van heel gewone mensen. Razendknap, vindt Breithaupt. De schrijfster liet zich voor haar boek inspireren door het verhaal van haar ouders. ,,Ze verwerkte er liefdesbrieven van haar vader in, die hij aan het begin van hun relatie aan haar moeder schreef. Prachtig en heel liefdevol.”

Van een heel andere orde is Wat er werkelijk is van Nelleke Noordervliet , een nieuwe uitgave in de reeks Terloops van uitgever Van Oorschot. Hierin nemen schrijvers hun lezer mee bij zijn favoriete wandeling. ,,Een prachtige reeks waarin de schrijvers je niet alleen meenemen in de route, maar ook in hun overpeinzingen en de betekenis die deze wandeling voor hen heeft.”

Tijd tot leven brengen

Noordervliet reist daarvoor af naar Beara in Ierland waar ze een vakantiehuis heeft. Iedere ochtend loopt ze er over de woeste, ongerepte en eeuwenoude Beara Way. ,,Sinds de steentijd hebben daar mensen gelopen en Noordervliet brengt die tijd heel beeldend tot leven. Werkelijk prachtig beschreven.” Ook vertelt ze veel over zichzelf. Ze is dankbaar dat ze deze, vrij pittige, wandelingen op haar 75e nog kan maken en neemt de lezer ook mee in haar gedachten over de dood. ,,Het ruige gebied van Beara geeft haar troost. Dat bestaat al eeuwen en is onverwoestbaar. Het menselijke leven is slechts een krasje op het oppervlakte.”