Rundfunk levert weer heerlijke ongepaste humor, maar de heren kunnen echt veel meer | Recensie

Ze zijn sinds hun televisieoptredens (“Jullie hebb’n allemaal ein oenvoldoende!”) en vooral na hun voorlaatste programma Wachstumssmerzen mateloos populair bij de jeugd. Het aantal views op YouTube, Facebook of TikTok ligt extreem hoog.

Tom van Kalmthout en Yannick van der Velde alias Rundfunk in de voorstelling Todesangstschrei.

Tom van Kalmthout en Yannick van der Velde alias Rundfunk in de voorstelling Todesangstschrei. Foto: Bram Willems

Niet zo verwonderlijk, want de formule van Rundfunk herkent zichzelf in korte absurdistische sketches die uitermate geschikt zijn voor deze sociale media-kanalen. De spanningsboog is kort, krachtig maar erg geestig.

Dat ze enorm populair zijn merk je ook onmiddellijk in de zaalbezetting bij hun nieuwste voorstelling Todesangstschrei. Voorheen in de kleine zaal, nu wordt de grote zaal al overspoeld door jongeren die uitbundig en met hun telefoon in de aanslag wachten op Tom van Kaltmhout en Yannick van de Velde. En als ze eenmaal in hun onnozele, maar kleurrijke tenue op toneel verschijnen en met hun eerste act beginnen, is het muisstil voor enkele seconden. Daarna klinkt de lach, onophoudelijk.

Ongerijmde sketches

Todesangstschrei bestaat ook weer uit bondige en vooral ongerijmde sketches waarin nu de angst voor de dood centraal staat. Op bijna literaire wijze speelt de hele show zich af tussen een dialoog (,,Een Turk, Marokkaan en een Pool gaan op wintersport…”) en de afgrond waarin de pijnlijke lachschreeuw van een oude dame te horen is. Alsof ze willen zeggen: mensen, ook jullie wacht ooit de dood, dus geniet er nog maar even van.

En genieten is het met de acteurs die het spel van woord en gebaar uitermate goed beheersen. De scène van het ‘lustig volwassen’ kind dat kinderpostzegels wil verkopen aan de foute man die in zijn deur het kind verbiedt binnen te komen, of de scène van de terdoodveroordeelde en zijn cipier die hem voortdurend uitdaagt: het zijn allemaal komische cartoons uit een subcultuur waar we het liefst verre van gehouden willen worden. Maar de manier waarop Rundfunk ze met ongepaste humor aan de kaak stelt met hun talige en niet-talige inversies (je wordt zowel in beeld als in tekst voortdurend op het verkeerde been gezet waardoor het erg verwarrend is waarom je eigenlijk lacht), laat ons geweten schuren. Dat is erg knap.

Toch leunt deze show te veel op het succes van de vorige; te veel van hetzelfde in de vorm. Begrijpelijk, maar de heren kunnen echt veel meer met hun kwaliteiten om de lach te ontmantelen.

Todesangstschrei door Rundfunk, De Lawei 800 bezoekers. Nog te zien op 29 januari in De Harmonie in Leeuwarden en op 14 mei in Theater Sneek