Dit artikel is vandaag gratis

Theatervoorstelling Slachtvisite laat je nadenken: de vraatzucht voorbij. Want wat als we zo doorgaan als nu met massaslachting en blindelings consumeren? | Recensie

Twee slagers benen te midden van het publiek een varken uit. Foto: Reyer Boxem

Van het proeven van varkensvleeshapjes naar een silent disco en een openbare anatomieles: de theatervoorstelling Slachtvisite is één grote sociale aanklacht tegen de consumptiemaatschappij.

Cornedpig, gegrilde venkelworstjes, bouillon van geroosterde varkensbotten, porchetta met gepoft zwoerd en een broodje pulled pork. Het zijn zomaar een paar gerechtjes die geserveerd worden voorafgaande aan Slachtvisite , de locatievoorstelling van het geëngageerde theatercollectief Peergroup uit Drenthe.

Maar het zijn niet ‘zomaar’ gerechtjes, want dit vijfgangendiner staat helemaal in het teken van de varkensslachtmaand november.

In vroeger tijden werd tijdens deze maand het varken, dat daarvoor doorgaans een heerlijk en volgevreten leven leidde, geslacht en iedereen kon daar in het dorp of in de gemeenschap van meegenieten. In oude dorpsfilms zie je dat tafereel nog wel eens.

Het dier wordt dan met ‘liefde’ gedood om zorgvuldig ontleed te worden op het boerenerf door een de slager die zijn vak verstaat. Niets gaat verloren, alles voor de consumptie en men waardeert wat men eet uit respect voor het dier (vegetariërs waren ver in de minderheid).

Schaalvergroting

Maar het credo ‘Nooit meer honger’ werd na de Tweede Wereldoorlog door Sicco Mansholt (minister van Landbouw, Visserij en Voedselvoorziening) omgezet tot een industriële voedselproductielijn, door schaalvergroting en modernisering van de landbouw.

Goed bedoeld uiteraard, maar uiteindelijk heeft die (Europese) politiek er wel voor gezorgd dat de voedselketen niet meer in het bezit is van de mens, maar stilzwijgend onderdeel is geworden van een dwingend economisch systeem: we consumeren vlees als kiloknallers, denken dat een keurig gedrapeerd kippenboutje in de supermarkt zo aan de kip groeit, productieslagers krijgen slechts een deel van een dier te verwerken en zien zelden waar het vandaan komt, noch hoe het heeft geleefd.

Gebrek aan besef

Om dát gebrek aan besef, maar ook uit eerbied voor het ambacht van de échte slager en uit een soort leef- en eetbewustzijn, is deze voorstelling ontwikkeld. Beperkt (waarom zien wij niet het doden van het dier en de halvering ervan?) en weinig existentieel (elk leven wezen heeft een ziel, maar dat sentiment komt niet aan bod), maar als wake-upcall smakelijk geslaagd. Peergroup schudt ons voor de zoveelste keer met een voorstelling wakker.

Door vrijwilligers uit de omgeving voorgeschoteld en ter plekke in de keuken voorbereid door vakbekwame slagers (her en der uit Fryslân) doet het publiek zich in de sfeervolle Molkfabryk Burgum tegoed aan het biovarken. En geen nood: ook voor de vegetariër is gezorgd.

Na het diner vertrekt het gezelschap naar de centrifugehal. Een videovoorstelling wordt op de wanden geprojecteerd met een verteller die ons langzaamaan meeneemt in de waanzin van de tijd. Via koptelefoons horen we haar verhaal en het publiek beweegt zich in de hal als in een soort stille disco.

Slow awareness

De vertelling is in feite één grote sociale aanklacht tegen de huidige consumptiemaatschappij en slaat de spijker op de kop als het om verstoorde verhouding tussen mens en (consumptie)dier gaat. Alsof het een openbare anatomie-les betreft, staat het publiek tijdens deze voorstelling rondom een tafel waar een half varken live wordt ontleed, ontbeend en verwerkt door twee ambachtelijke slagers uit Fryslân.

Het heeft iets surrealistisch. Op indringende psychomuziek, zie je messen toegewijd verdwijnen in het karkas. Geen bloed, geen aaibare herkenning. Een soort slow awareness .

Onderwijl schetst het verhaal een bijna apocalyptische situatie als we zo doorgaan met de massaslachting en het blindelings consumeren. Maar in een vloeibare toekomst is de redding nabij door de voedselketen weer dicht bij huis te halen: revival van de slager, de groenteboer, de boer zelf.

Hoewel tijdens het diner wel wat meer roering mag ontstaan (al was het maar met een ‘kletspot’ of een uiteenzetting van de consumptieslacht), is Slachtvisite een voorstelling die je laat nadenken: de vraatzucht voorbij.

Slachtvisite door Peergroup, De Molkfabryk te Burgum, 60 bezoekers. Deze voorstelling is nog de hele maand november te zien in Burgum

Nieuws

Meest gelezen