Staten en Stinzen: In Oranjewoud is de stilte bijna hoorbaar

In samenwerking met de stichting Staten en Stinzen gaat Wykein dit jaar op bezoek bij eigenaren en bewoners van deze historische woonhuizen en buitenplaatsen. Vandaag de zesde aflevering met Cees en Janneke Wagenaar, die na een Portugees avontuur in 2002 het beheerdersechtpaar van Landgoed Oranjewoud werden.

Cees en Janneke Wagenaar, die na een Portugees avontuur in 2002 het beheerdersechtpaar van Landgoed Oranjewoud werden.

Cees en Janneke Wagenaar, die na een Portugees avontuur in 2002 het beheerdersechtpaar van Landgoed Oranjewoud werden. Foto: Landgoed Oranjewoud, Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

Ze kunnen het zich nog goed herinneren. Die eerste keer dat Cees en Janneke Wagenaar door het smeedijzeren toegangshek, langs de eeuwenoude beuken en over de grindsteentjes naar Landgoed Oranjewoud liepen. Kijkend naar het witgepleisterde huis overviel hen in 2001 het gevoel dat er iets moois op hun pad was gekomen. Iets waar ze voor de volle honderd procent voor wilden gaan. Anderhalf jaar later stonden Cees en Janneke als een vorstelijk paar te zwaaien vanaf het balkon. Genietend van de boslucht, de zingende vogels én de prachtkans die ze kregen.

Ze waren pas twee maanden terug in Nederland toen de Wagenaars werden getipt door de oma van Janneke. In het verzorgingstehuis in Leeuwarden ving ze toevallig iets op over een vacature op Landgoed Oranjewoud. Eigenaar de Friesland Bank was op zoek naar een nieuw beheerdersechtpaar. Liefst met ervaring in de horeca. ,,Oma was dik in de tachtig, maar dacht meteen aan ons”, zegt Janneke negentien jaar later. ,,Daardoor is het balletje gaan rollen en zijn we hier gaan kijken. We waren heel benieuwd en even snel wat foto’s opzoeken via internet was er toen nog niet bij. Maar toen we hier aankwamen dachten we meteen: bliksem, wat is het hier ontzettend mooi.”

Cees en Janneke besloten te solliciteren bij de Friesland Bank en werden uitgenodigd voor een gesprek. Later moesten ze ook bij de directie van de bank op het hoofdkantoor in Leeuwarden langskomen. ,,Het landgoed was het paradepaardje voor de Friesland Bank”, legt Cees uit. ,,Daar ontvingen ze hun zakenrelaties en werd vergaderd. Voordat ze een beslissing wilden nemen over nieuwe beheerders wilden ze er wel zeker van zijn dat het plaatje zou kloppen. Dat wij uiteindelijk groen licht kregen, voelde voor ons als een puzzeltje dat in elkaar viel.”

Twaalfduizend gulden

Cees en Janneke gingen vanaf september 2002 wonen en werken op een landgoed van vijf hectare groot. Met als grote blikvanger Huize Oranjewoud, dat werd gebouwd in 1829. Toen gaf de vermogende Hans Willem de Blocq van Scheltinga opdracht tot de realisatie van een woning in neoklassieke stijl. De bouw kostte hem ruim twaalfduizend gulden. Het eindresultaat was een witgepleisterd huis met een bordes, zuilen en een balkon op de verdieping. Het gebouw werd later nog uitgebreid met een vleugel aan de oostzijde. Tot 1954 bleef Huize Oranjewoud in bezit van de familie De Blocq van Scheltinga. Het landgoed werd daarna verkocht aan het Instituut voor Landbouwcoöperatie.

Huize Oranjewoud kreeg toen een heel andere functie: het statige pand werd door het instituut gebruikt voor het geven van cursussen en het houden van vergaderingen. Dat bleef zo totdat de Friesland Bank het landgoed in 1973 in z’n geheel overnam en er een conferentieoord van maakte. Maar toen de Wagenaars Huize Oranjewoud voor het eerst zagen, was de glorie van weleer met de decennia behoorlijk verstoft. ,,Het zag er sleets uit. Het voelde alsof je door een museum liep en zo rook het ook een beetje”, herinnert Cees zich. ,,De Friesland Bank had toen al besloten alles op te knappen.”

Even heel kwetsbaar

Het landgoed werd in die tijd compleet gestript. Eerst werd het voormalige koetshuis opgeknapt en geschikt gemaakt voor bewoning. Daar zouden Cees en Janneke samen met hun pasgeboren zoontje hun plek krijgen. ,,Maar toen we het koetshuis voor het eerst zagen, was het meer een schuur”, vertelt Janneke. ,,Wij hadden zoiets van: moeten we hier straks gaan wonen? Dat is uiteindelijk goed gekomen, maar het eerste half jaar moesten we door de verbouwing wel in het ‘grote huis’ wonen. Ik vond het de eerste nacht flink wennen. Het was erg stil en we woonden ineens zo afgelegen. Ik voelde me even erg kwetsbaar, maar dat heeft gelukkig maar één nacht geduurd.”

Cees en Janneke verhuisden in 2002 vanuit Leeuwarden naar de bossen van Oranjewoud. Een afstand van iets meer dan dertig kilometer. Het was voor het echtpaar een kleinere stap dan het avontuur dat ze een paar jaar eerder waren aangegaan. Na jarenlang in loondienst in de horeca te hebben gewerkt (en elkaar daar ontmoet te hebben), besloten de Wagenaars in het vliegtuig te stappen naar Portugal. In de Algarve gingen ze een restaurant runnen. ,,Maar het avontuur was na twee jaar helaas voorbij”, vertelt Cees. ,,Desondanks hebben we er wel prachtige herinneringen aan over gehouden. Daarna kwam Oranjewoud op ons pad.”

Staten en Stinzen: Schatzoeken in familiehuis Voormeer

In samenwerking met de stichting Staten en Stinzen gaat Wykein dit jaar op bezoek bij eigenaren en bewoners van deze historische woonhuizen en buitenplaatsen. In deze vijfde aflevering vertelt Marjolein Wielinga over Huize Voormeer in Heerenveen. Ze groeide er op, woont er nog altijd met veel plezier én organiseert er klassieke concerten.

Als kersverse beheerders van het landgoed konden ze een frisse start maken na hun Portugese avontuur en dat vervolgens ook nog eens in een volledig gerestaureerd landgoed bij de bossen van Oranjewoud. Tijdens de opknapbeurt werden er nieuwe leidingen aangelegd, radiatoren geplaatst en de alarmsystemen gemoderniseerd. Ook werd alles opnieuw geschilderd en gestoffeerd. Janneke: ,,Mensen die hier vóór de restauratie vaak kwamen, vonden dat de ziel van het landgoed was verdwenen. Daar lag voor ons een taak.”

Cees en Janneke werden als beheerdersechtpaar namelijk verantwoordelijk voor de dagelijkse gang van zaken op en rond het landgoed. De directie van de Friesland Bank gebruikte Huize Oranjewoud om relaties uit te nodigen voor een vergadering, een presentatie en er in een gemoedelijke ambiance een hapje te eten. Als kok zorgde Cees er dan voor dat er lekkere gerechten op tafel kwamen. Janneke deed er als gastvrouw alles aan dat het niemand aan iets zou ontbreken. Maar toen de Friesland Bank in 2012 ophield te bestaan, brak er voor hen een onzekere tijd aan.

Het zag er sleets uit. Het voelde alsof je door een museum liep en zo rook het ook een beetje

,,Het was heel spannend. We raakten ineens onze enige ‘klant’ kwijt en moesten nog maar zien wat er zou gebeuren”, herinnert Janneke zich. ,,Gelukkig werd het landgoed ondergebracht in de stichting FB Oranjewoud en konden we hier blijven, maar er was wel iets veranderd: wij moesten nu zelf de boer op om bedrijven en dus klanten te vinden. De economische crisis was toen nog in volle gang, dus dat was heel lastig. Maar uiteindelijk hebben we iets moois opgebouwd en weten diverse bedrijven zoals banken, verzekeraars, overheidsinstellingen en schoolbestuurders ons nu te vinden.”

Vergaderen op Landgoed Oranjewoud kan in een van de vele ruime kamers, die nog even stijlvol zijn ingericht als toen de familie De Blocq van Scheltinga er woonde. In de ontvangstruimte staan oud-Hollandse meubels en is de eikenhouten lambrisering bewaard gebleven . In de eetzaal staat een antieke butlerkast, waar nog altijd het bestek in bewaard wordt. Op de kast zit een strategische spiegel, zodat het bedienend personeel met de rug naar de tafel kon zien wanneer er een nieuwe gang op tafel gezet moest worden. Dat er ook een moderne televisie op een rijdende standaard staat, doet misschien afbreuk aan de negentiende-eeuwse sfeer, maar hoort wel bij de functie van het huis.

Fantastisch voor kinderen

Het landgoed is nu al bijna twintig jaar het thuis van Cees en Janneke. Hun tienerzonen Robin en Marc zijn er opgegroeid. ,,Voor kinderen is het hier fantastisch. Ik weet nog goed dat Robin ons eens vroeg of wij ‘het’ ook hoorden. Wij keken hem vragend aan en toen zei hij: de stilte. Dat vonden wij zo bijzonder”, zegt Janneke. ,,De jongens konden hier door het park rennen, verstoppertje spelen en in de winter sneeuwballen naar elkaar gooien. Maar ze hebben ook leren omgaan met onze gasten als wij aan het werk waren. Dan vroegen ze of de ‘meneren’ er ook waren, deden ze netjes hun klompen uit bij de deur en stelden ze zich even voor. Nu helpen ze Cees wanneer nodig in de keuken.”

Het ritme op het landgoed is wel heel anders dan in de reguliere horeca. Dat was voor de Wagenaars best even wennen in begin. Cees: ,,Ons werk op het landgoed loopt nu parallel aan het bedrijfsleven. Dus waar het zwaartepunt van restaurants normaal gesproken in het weekend ligt, is dat bij ons van maandag tot en met vrijdag. En dan ook vooral overdag in plaats van ’s avonds. Ik vind dat heel prettig werken. Zeker ook omdat we uitsluitend op reservering werken en ik precies weet hoeveel mensen er komen. Als het goed is, raakt de koelkast dus altijd helemaal leeg.”

Spijt van de beslissing om naar het landgoed te komen, hebben Cees en Janneke nooit gehad. Sterker nog: ze hopen dat er nog heel wat jaren bijkomen. Samen met gastvrouwen Anneke en Corine en tuinman Thom, voelt het beheren van Huize Oranjewoud inmiddels als het draaiende houden van een geoliede machine. Maar genieten doen de Wagenaars nog altijd. Cees: ,,Van de veranderende kleuren van de beuk in de tuin, als het gras pas gemaaid is of van de strakblauwe lucht boven het huis: we tellen onze zegeningen dat we hier al zo lang mogen wonen en werken.”

Nieuws

Meest gelezen

menu