Ten onder gaan aan idealen | Boekrecensie

In de roman Markering leeft Reykjavik toe naar een nationaal referendum over de verplichting van de empathietest. Inlevingsvermogen zou de samenleving vriendelijker en veiliger maken. Burgers met gebrek aan empathie zouden geweerd moeten worden, van bepaalde plekken. De IJslandse schrijfster Fríða Ísberg (1992) voert de meningsverschillen hierover hoog op in Markering, haar debuutroman.

Boeken.

Boeken. Beeld: Shutterstock

Het boek heeft meerdere hoofdpersonen, wier paden elkaar kruisen. Vetur werkt als docente. Sinds een traumatische ervaring met stalking vindt ze het heerlijk dat sommige plekken verboden terrein zijn voor daders die de empathietest niet haalden. Ólafur is woordvoerder bij Psyche, een organisatie die de invoering van de empathietest propageert. Zijn lange werkdagen, de vuige bedreigingen waarmee hij te maken heeft en verschillen van inzicht met zijn vrouw – ook psycholoog – verzuren zijn gezinsleven. Eyja is zakenvrouw. Ze wordt ontslagen om een onvoldoende voor de empathietest, kort nadat ze de avances van haar baas afwees. En dat terwijl haar geringe neiging tot medeleven nu juist haar werksucces bepaalt - ze zoekt wraak. Tristan werkt in de haven, en klust bij als dief. Hij verwacht de empathietest te verpesten, waardoor hij als maatschappelijk uitgesloten zal worden. De wanhoop drijft hem tot het uiterste. Vriendinnen Tea en Laíla schrijven elkaar brieven over de toon van hun discussies.

Futuristisch

Nieuws

menu