Trienke Hoogenberg verdedigt Friese eer op het Ouderensongfestival

Als enige Fries staat Trienke Hoogenberg uit Leeuwarden zaterdag in de finale van het Ouderensongfestival. Plezier staat voorop, maar ze is wel van plan ze in Amsterdam een poepie te laten ruiken.

Trienke Hoogenberg uit Leeuwarden heeft erg veel zin in de finale van het Ouderensongfestival komende zaterdag.

Trienke Hoogenberg uit Leeuwarden heeft erg veel zin in de finale van het Ouderensongfestival komende zaterdag. Foto: Niels Westra

Zelf had ze tot voor kort nog nooit van het songfestival gehoord. Ze had rond deze tijd mee willen doen aan de musical Pier Pander in Drachten. ,,Dêr hie’k sa’n sin yn, mar op de dei fan de audysjes wie ik siik. Ik wie sa lilk op mysels.” Een vriend wees haar op het ouderensongfestival: dat leek haar wel wat, want optreden is haar lust en haar leven.

Het songfestival bestaat al 28 jaar en is opgezet in Amsterdam. Iedereen van 55 jaar en ouder mag meedoen. ,,Leuk dat se it dogge: sa komme wy âlderen ek noch ris oan de bak.” In totaal hebben 160 zangers en zangeressen dit gedaan. Voor de finale in het LaMar-theater zijn zestien overgebleven.

Friezen binne tink ik te beskieden. Dy tinke al gau: dat kin ik net

,,By de foarrondes wiene der guon by dy’t net écht sjonge koene. Mar se hienen wol in soad wille en in prachtdei.” Anderen konden prachtig zingen, maar brachten blijkbaar niet genoeg show volgens de jury. ,,Der kaam sels ien út Brabân: in prachtstim, mar ast derby stietst as in lantearnpeal rêdst it ek net.” Overigens vond ze het wat teleurstellend dat er zo weinig Friezen meededen. Zelfs in de voorrondes in Burgum en Heerenveen, waren het voornamelijk mensen van ver weg. ,,Friezen binne tink ik te beskieden. Dy tinke al gau: dat kin ik net.” In de finale is de concurrentie behoorlijk, weet ze. ,,Der sjonge ek minsken dy’t it konservatoarium dien ha.”

Zelf is ze autodidact. ,,Mar sa’t ien my fertelde: dat is Paul McCartney ek.” Al als twaalfjarige stond ze al bij bruiloften en partijen op het podium. Dat duurde hooguit een jaar: de schoolmeester stak er een stokje voor. Zo laat naar bed, was niet goed voor een schoolmeisje. Maar later in Leeuwarden pakte ze de draad weer op. En ook nu als 66-jarige staat ze heel geregeld op het podium.

Markten

Met haar man Sido Martens en een vriendin staat ze geregeld op markten, braderieën en langs de kant van de weg tijdens wandelevenementen. Maar ook met andere muzikanten treedt ze geregeld op. ,,Faak binne it fleurige ferskes. Op it serieuzere wurk sitte minsken by sokke gelegenheden faak net te wachtsjen.”

Zaterdag heeft ze wel een serieus nummer op het programma: En altijd komen de schepen van Frank van Schaik (maar beter bekend door de vertolking van Joke Bruis). Het gaat over een vrouw die op de kade van Katendrecht wacht op de komst van haar man die zeevaarder is. Van Keunstwurk kreeg ze, toen ze door was naar de prefinales, een cursus over bewegen op het podium. Ondanks haar ervaring heeft ze er wel wat van opgestoken. ,,Ik bin hiel drok fan mysels. Dat it moast wat rêstiger allegear.”

Vandaag gaat ze naar Diemen om te oefenen met het orkest. ,,Dat is ek sa leuk: wannear krijst no de kâns om mei in orkest te sjongen.” Volgend jaar wil ze weer meedoen. Als het kan met een Fries liedje. Ze zal haar man even porren om er eentje te schrijven. ,,Want yn ’e eigen taal sjonge, is dochs it moaist.”