Verplicht zitten bij het concert van Altin Gün tijdens Oerol spoelt aan in De Harmonie in Leeuwarden is bijna onmogelijk | Recensie

Altin Gün en een zitconcert, dat is (voor het publiek) een hele uitdaging. De muziek van de Amsterdamse band, die oude Turkse folk en psychedelische pop naar zijn eigen, hedendaagse stijl vertaalt, is dansbaar op een bijna onweerstaanbare manier. Zelfs voor de meest stugge harken!

Zangeres Merve Daşdemir en zanger Erdinç Ecevit Yildiz van de Turks-Amsterdamse band Altin Gün.

Zangeres Merve Daşdemir en zanger Erdinç Ecevit Yildiz van de Turks-Amsterdamse band Altin Gün. Foto: ANP

De zeventig bezoekers van dit concert van ‘Oerol spoelt aan in De Harmonie’ worden door in het blauw geklede gastvrouwen naar hun banken gebracht. Eenmaal op het velours, ook blauw, net als het tapijt, moet je maar zien te blijven zitten. Aan de zijkanten van de zaal hangen vier grote schermen met beelden van de Waddenzee en het strand van Terschelling, het Oerol-gevoel, maar dan in Leeuwarden, coronaproof.

In deze wat vervreemdende omgeving komen de Oosterse klanken van Altin Gün eerst overweldigend over. Het geluid, perfect afgesteld, stroomt als vuurtorendiscolicht door de ruimte. Strakke, pakkende beats (drummer, bassist en percussionist), soepele snaarmelodieën (zanger Erdinç Ecevit Yildiz op de driesnarige baǧlama) en een sonisch mozaïek van toetsen en geluidseffecten, ontzettend knap en strak neergezet. De gitarist die met de band meespeelt is een vervanger.

Als zoete koek

Op het recente album Yol heeft de psychedelische rock van eerder plaatsgemaakt voor een meer op toetsen en elektronica gestoelde droompop. De meeste liedjes komen vanavond van deze plaat en vliegen erin als zoete koek. Kara Toprak bijvoorbeeld, een moderne synthpop-parel naar het origineel van de Turkse folklegende Neşet Ertaş, die van de charmante zangeres Merve Daşdemir alle credits krijgt. Zij en Yildiz delen de leadzang, meestal om en om, en soms, op heel magische momenten, klinken hun stemmen samen.

Beide vocalisten, met synthesizers hoeks naast elkaar op het podium, zijn blikvangers op hun eigen manier. Daşdemir, sprankelend, beweeglijk, fungeert als woordvoerder, ze spreekt het publiek in het Engels toe. Yildiz, met golvend donker haar als gordijnen langs zijn sereen gelaat, vaak de ogen gesloten, houdt het bij een zacht ‘dank je’ hier en daar. De heldere stem van Daşdemir zorgt voor kippenvel - bijvoorbeeld met het melancholische, ruimtelijke Leyla - net als het zalvende geluid van Yildiz in Ordunun Dereleri , een warm bad voor de oren. Ook de vrolijke, met handgeklap opgesierde single Yüce Daǧ Başinda wordt niet overgeslagen. De bankjes kraken, er wordt meegeklapt en meegedeind, voor zover de regels het toelaten.

Non-stop genieten

Het ‘oudere’ repertoire wordt niet genegeerd, we horen onder meer Süpürgesi Yoncadan pompend, swingend, net een jam tussen Hawkwind en Daft Punk. De muziek zwelt aan en stroomt terug, een Waddenzee van muziek. Het is deze avond non-stop genieten. Helaas, na vijf kwartier zit het bijzondere festivalconcert er al op. Hopelijk komt Altin Gün snel weer eens terug en kan er dan wel gedanst worden.

Altin Gün speelde op Oerol Spoelt Aan in De Harmonie in Leeuwarden, 70 bezoekers (uitverkocht)