Via poëzie met een nieuwe blik naar je medemens kijken

Tijdens de Poëzieweek staan de schijnwerpers op dichters en hun creaties. Een gesprek daarom met Henk Dillerop (65), de allereerste Havendichter van Leeuwarden. ,,Het mooiste is als dit initiatief uitwaaiert over de provincie, dat alle elf Friese steden hun eigen havendichter krijgen.”

Havendichter Henk Dillerop

Havendichter Henk Dillerop Foto: Marchje Andringa

erlijk is eerlijk, het is een wat rare constructie. Stichting Museumhaven heeft haar oud-bestuurslid Henk Dillerop benoemd tot de allereerste havendichter van Leeuwarden. ,,Korte lijntjes”, lacht Dillerop. Nee, dat zou te makkelijk zijn, voegt hij er haastig aan toe. ,,Officieel begint de eerste échte Havendichter pas in 2021 en dan voor een duur van twee of drie jaar.” In het najaar volgt een vacature. ,,Ik doe het een jaar en mijn taak is de functie alvast te promoten en vorm te geven.”

De Havendichter schrijft vier keer per jaar een gedicht dat gerelateerd is aan het Leeuwarder havengebied rond de Willemskade en Emmakade met z’n historische schepen. Hij of zij moet ernaar streven dat mensen oog én hart en ziel krijgen voor de rijke geschiedenis van dit gebied. ,,Ooit was de Willemskade de belangrijkste toevoer van voedsel voor de stad en was het hier en komen en gaan van beurtschepen. Dat is iets om bij stil te staan. En weet je dat hier de Vereeniging voor de Friesche Elfsteden is ontstaan? Op nummer 12 waren de vergaderingen voor de eerste tocht. En Mata Hari heeft ook aan de Willemskade gewoond.”

Poëzie laat je anders naar de wereld kijken door zinnen die je laten verdwalen, verdwazen en verbazen

Werk aan de winkel dus om hier ruchtbaarheid aan te geven, wil hij maar zeggen. Zelf zit Dillerop al vol plannen. Zo werkt hij aan een poëzieroute langs de Leeuwarder kaden, de zogenoemde KadeKuier die ruwweg langs de Oosterkade, Prinsentuin en Willemskade moet lopen. Twintig gedichten – van Dillerop zelf en van andere dichters – wil hij laten verrijzen, op onder meer scheepsmasten en zeildoeken. ,,De route moet een mooie aanvulling zijn op de stadswandelingen en het praamvaren”, licht hij toe. Een deel van de Kadekuier (het deel langs de Museumhaven aan de Willemskade) wil hij komende zomer klaar hebben.

Leeuwarden is niet de enige Friese stad met een rijke historie in scheepvaart. Integendeel. ,,Het zou dan ook mooi zijn dat de installatie van de Leeuwarder Havendichter uitwaaiert naar de andere Friese steden. Zodat er elf havendichters zijn die het unieke karakter van Fryslân in gedichten verbeelden.”

Dichterscollectief

Dichter en beeldend kunstenaar Henk Dillerop werkte jarenlang als rechercheur en gevangenisdirecteur. Hoewel hij al veertig jaar graag schreef en dichtte, trad hij daar pas in 2005 mee naar buiten. Sindsdien organiseert hij ook poëzie-activiteiten, onder meer in theater De Bres in zijn woonplaats. Ook vormt hij, sinds 2017, met René Alberts en Bart van Mulkom het dichterscollectief Gal (Groningen-Assen-Leeuwarden).

,,Poëzie kan je leven verrijken”, is zijn overtuiging. ,,Ze laat je op een andere manier naar de wereld kijken door zinnen die je laten verdwalen, verdwazen en verbazen.” Dat hoeft wat Dillerop betreft heus niet hoogdravend en in zware, verheven of ingewikkelde taal. ,,Zelf schrijf ik juist heel toegankelijke gedichten, altijd met de intentie om mensen een andere, positievere kijk op het leven en vooral hun medemens te bieden.”

Want wat hem stoort is dat veel mensen snel oordelen zonder de ongenuanceerdheid of kwetsende lading hiervan in te zien. ,,Ik zeg altijd – gekscherend: ik heb in mijn leven één opleiding gedaan waarvoor ik met vlag en wimpel geslaagd ben: de muvo, wat staat voor ‘met uitstel van oordeel’. Het is iets dat ik alle mensen gun en in mijn poëzie wil uitdragen: kijk om je heen en lúíster naar elkaar. Stel je hart, ogen en oren open voor de ander en heb begrip voor elkaar. De wereld wordt er mooier van.”

Poëzieweek

Nu de Poëzieweek is begonnen, doet Dillerop niets extra’s. ,,Het is mooi dat poëzie een week lang landelijk in de schijnwerpers staat, maar ik streef er structureel naar om gedichten naar mensen te brengen. Met de poëzieavonden die we organiseren en door elke zaterdag een gedicht op mijn Facebookpagina te plaatsen. En met GAL brengen we binnenkort GAL-A4 uit, een krant op A4-formaat waarop steeds tien gedichten staan, gekoppeld aan een thema.” In maart verschijnt het eerste nummer van GAL-A4 dat vier keer per jaar gaat verschijnen.

Dillerop is dik tevreden over de plek die poëzie in Fryslân inneemt. Na Eeltsje Hettinga hebben we met Nyk de Vries de tweede Dichter fan Fryslân, telt de Leeuwarder binnenstad inmiddels ruim vijftig tegeltableaus met gedichten en zijn er dichterscollectieven als RIXT en Dichter Bij Leeuwarden. ,,Ik heb niet paraat wat andere provincies doen, maar hier gebeurt ontzettend veel. En het mooie is: het zijn heus niet allemaal grijzende 65-plussers die daar rondlopen. Nee, ik zie juist veel jongeren, zeker bij zo’n club als Dichter Bij Leeuwarden dat zich ook richt op rap en spoken word. Poëzie leeft hier erg, dat maakt me trots.”

Ansichtkaarten

Hoewel het jaar nog nauwelijks begonnen is, werkt Dillerop al aan zijn sluitstuk als eerste officieus Havendichter. Begin deze maand deed hij een oproep om hem ansichtkaarten te sturen van havens over de hele wereld. Inmiddels heeft hij er een handvol binnen. ,,Uit onder meer Istanbul, Blokzijl en Oostende. Eentje uit Sri Lanka is onderweg.” Wat hij precies met deze kaarten gaat doen, is nog onduidelijk. ,,Ik ben niet van de concrete, uitgekristalliseerde plannen. Maar het wordt een blijvend kunstwerk; als eerste Havendichter wil ik iets aan Leeuwarden nalaten. Ik schrijf graag vanuit beelden, dus al deze havenkiekjes zullen me ongetwijfeld inspireren tot iets moois.”

Nieuws

menu