Waar haalt theaterproducent David Lelieveld zijn inspiratie vandaan?

Om creatief te kunnen zijn, moet je gevoed worden. Het Friesch Dagblad vraagt theatermakers, kunstenaars, musici en anderen waar zij inspiratie opdoen. Vandaag: theaterproducent David Lelieveld.

Theaterproducent David Lelieveld. FOTO: MARCEL VAN KAMMEN

Theaterproducent David Lelieveld. FOTO: MARCEL VAN KAMMEN

Wat is voor u persoonlijk een inspirerend evenement geweest het afgelopen seizoen?

,,Welcome tot the Village. Tof dat ze een festival als dit in Fryslân ieder jaar weer voor elkaar weten te krijgen. Onze kinderen van 3, 5 en 7 jaar vonden het een feest. Voor mij en mijn vriendin was het dan weer genieten om te zien hoe ze tussen de volwassenen lekker zichzelf konden zijn en helemaal opgingen in de muziek.

Mijn vriendin en onze kinderen zijn een grote inspiratiebron voor mij in mijn werk. Zo had ik eens een opgezette lepelaar mee naar huis genomen, een van de vogels in de voorstelling Tracks. Daarop vroeg mijn zoon of ik er misschien in zijn klas iets over wilde vertellen. Vanuit dat gegeven, zijn fantasie, is later de schoolvoorstelling Kanoet van Pier21 en Garage TDI ontstaan.”

Welke theatervoorstelling is u het meest bijgebleven?

,,Verzet, keuzes en gevolgen, een theatrale wandeling door de Blokhuispoort in Leeuwarden langs vertellers met oorlogsverhalen op 5 mei. Ik heb daar een bijdrage voor geproduceerd, een korte, maar zo mooi om te maken. In 2015 sprak ik de Canadese oorlogsveteraan Gordie Bannerman, dat gesprek had ik opgenomen. Toen ik vroeg of hij er dit jaar ook wilde staan, bleek hij te zwak om naar Nederland te komen. Een andere veteraan, Don White, vertelde daarom zijn verhaal. Hierbij was ook een Syrisch gezin, waarvan de vader in Syrië bij een bombardement is omgekomen. Zij hesen de Nederlandse vlag terwijl de 18-koppige Graham Lowlanders Pipes and Drums band het gezin omarmde. Een indrukwekkend geheel. De volgende ochtend kreeg ik een appje dat Gordie op 5 mei was overleden. Triest, maar het voelde ook als iets heel moois dat we zijn verhaal nog op deze manier hadden verteld.”

Wat is het aan oorlogsverhalen dat u zo fascineert? Hoe beïnvloeden ze uw werk?

,,Mijn werk bestaat er doorgaans uit dat ik ideeën heb die ik samen met andere makers kan realiseren tot een productie binnen onder meer Pier21. In theater moet voor mij altijd iets echts zitten, verhalen van echte mensen en noodzaak. De wereld zien door de ogen van mijn kinderen of juist mensen die veel ouder zijn dan ikzelf, is een van mijn favoriete ingrediënten.

De oorlog is hier dan wel voorbij, maar werkt nog steeds door in het heden en generaties van nu. Vragen als hoe we omgaan met het verleden maar vooral ook hoe we nu verder gaan en hoe je uit een naar verleden toch een positieve drive voor de toekomst kunt halen, vind ik heel relevant. En de kunsten lenen zich er goed voor om ze op te werpen. The past is my experience, the future my responsability is een van mijn drijfveren: een bijdrage leveren aan een betere wereld voor nu en later vind ik belangrijk.”

Welke film moet iedereen gezien hebben?

,,Coco, een animatiefilm. Echt genieten, zo mooi om naar te kijken. Met ook een mooie boodschap: als je de verhalen van de doden blijft vertellen dan blijven ze leven.”

Welk album is inspirerend voor u of zou u de lezer willen aanraden?

,,Noonday dream van Ben Howard. Alles klopt voor mij aan zijn muziek. Als je goed naar de nummers op deze cd luistert, zegt hij er heel veel in. Het zijn veelal teksten waar ik me in kan vinden of die ik anders wel kan betrekken op mijn omgeving. Het nummer Someone in the doorway gaat bijvoorbeeld over dat hij vindt dat het zijn tijd nog niet is om te sterven. ‘Go find someone else’, zingt hij. Dat vind ik niet alleen een heel mooi lied maar het doet me ook denken aan mensen om mij heen die een bepaalde strijd voeren.”

Waar kijkt u het meest naar uit in het nieuwe culturele seizoen?

,,Naar De stormruiter. Ik werk zelf mee aan de productie en kan niet wachten op de première in september. Elke keer dat ik op locatie ben, raakt het me hoeveel mensen daar met zo ontzettend veel passie iets moois neerzetten. En natuurlijk kijk ik ook uit naar onze eigen nieuwe Pier21-voorstelling, It wie op in simmerjûn, die gaat 16 januari in première.”

Welke culturele tip wilt u de lezers voor deze zomer meegeven?

,,Ik zie uit naar de Under de toer-voorstellingen (hij is zelf bestuurslid bij ArtCamp Tytsjerk, red.) die nog moeten komen. Ik heb er bewondering voor dat deze mienskipsprojecten allemaal zijn ontstaan vanuit mensen die iets willen, en samen de schouders eronder zetten om te zorgen dat het er ook komt. En Slava’s Snowshow komt naar De Harmonie, een voorstelling van de Russische clown Slava. Ira Judkovskaja liet mij ooit een filmpje van de Snowshow zien, ik was meteen verkocht: wat gaaf. Zonder iets te zeggen vertelt hij een heel verhaal.”

Hoe werkt inspiratie voor u en welke plaatsen zoekt u daarvoor op?

,,Ik haal inspiratie vooral uit wat ik hoor en de mensen die ik om me heen tref en spreek. Naast mensen inspireert de natuur mij ook. Als boerenarbeider heb ik vroeger heel veel koeien gemolken en mijn leefomgeving, mijn gebied, waar mijn basis ligt, zie je in de producties terug. Bijvoorbeeld in Koning van het grasland.

Een van de plekken waar ik graag tijd doorbreng is onze eigen tuin in Tytsjerk. In de landerijen erachter kun je ook varen, we gaan er ook wel eens lunchen met de kinderen. Het is een heel fijne plek, geen natuurgebied maar wel ongerept. Maar ook Leeuwarden is sinds een tijdje wel een plek waar ik inspiratie kan vinden. Het is nu lekker druk in de stad.”

Nieuws

menu