Bankiers en de geur van geld | Analyse

Commerciële grootbanken worden nog altijd omgeven door een zweem van hebzucht. Banken met een ideëel oogmerk zijn mede daardoor gegroeid als kool. Lukt het deze instellingen wel om het morele stuur recht te houden?

De ideëel ingestelde Triodos Bank groeide sterkt na de financiële crisis.

De ideëel ingestelde Triodos Bank groeide sterkt na de financiële crisis. Foto: ANP

De oude Romeinen wisten het al: pecunia non olet , geld stinkt niet. Ook al kun je de rotlucht op grote afstand ruiken, mensen lusten er wel pap van. Om die geur op te snuiven wordt vaak gekeken naar de grote Amerikaanse zakenbanken. William Cohan schreef een lijvig boek over de geschiedenis van de zakenbank Goldmann Sachs en ook een boek over de omgangsvormen op Wall Street. Gillian Tett van de Financial Times schreef een boek over zakenbank JP Morgan. En verder is er nog de film The Wolf of Wall Street met Leonardo di Caprio in de hoofdrol. Het is één grote litanie van schelmen- en boevenstreken waarbij bankiers andere mensen een poot uitdraaien. En het wonderbaarlijke is dat de bankiers ermee weg lijken te komen, terwijl je toch de indruk krijgt dat er mensen voor minder in het gevang zitten.

Nieuws

menu