'Met elkaar tilden we de buurman op en brachten hem via de vele traptreden naar z’n appartement op de tweede verdieping' | Column Harriëtte Smit

Toen ik in 2015 in Aix en Provence kwam wonen, vroeg ik me af of ik me ooit thuis zou gaan voelen in een flat omringd met hekken en toegangscodes. Hoe zou dat huis ooit een toegankelijke plek kunnen worden, om de ander te ontvangen? Verrassend is dat ik door de jaren heen steeds meer het mooie van wonen in een flat ontdek en waardeer.

Harriëtte Smits flat heeft drie verdiepingen, met achttien appartementen. 'Een diversiteit aan mensen, leeftijden en zorgen dicht bij elkaar. Met regelmaat ontmoeten we elkaar in de gang, de lift of treffen elkaar rond een aperitief. De onderlinge verhoudingen zijn goed en ieder probeert op zijn wijze zorg te dragen voor de ander.'

Harriëtte Smits flat heeft drie verdiepingen, met achttien appartementen. 'Een diversiteit aan mensen, leeftijden en zorgen dicht bij elkaar. Met regelmaat ontmoeten we elkaar in de gang, de lift of treffen elkaar rond een aperitief. De onderlinge verhoudingen zijn goed en ieder probeert op zijn wijze zorg te dragen voor de ander.' Harriëtte Smit

De flat biedt spontane, onverwachte ontmoetingen in de gang, in de lift of op de parkeerplaats. Contacten verdiepen zich, we ontmoeten elkaar aan een gevulde tafel, verjaardagen worden gevierd en op verdrietige momenten staan we voor elkaar klaar. De ander krijgt een naam en een gezicht. De hekken en toegangscodes geven een veilig gevoel en ondertussen weten anderen m’n deur te vinden.

Nieuws

menu