De Hoeksteen in Hallum

Er wordt weer gezongen in de kerk in Hallum: 'Maar we moeten de aerosolen een beetje bij ons houden'

De Hoeksteen in Hallum Foto: Wikimedia Commons

De sfeer zat er goed in gisteren, bij de viering in De Hoeksteen in Hallum. Er mochten weer iets meer mensen bij de viering aanwezig zijn, er was voor het eerst weer een kindernevendienst en bovenal: er mocht zachtjes worden gezongen.

Al bij het door voorzangers gezongen intochtslied ‘Zie de zon, zie de maan’ bewogen een aantal leden van Protestantse Gemeente Mariëngaarde voorzichtig de lippen. „Ja, we kunnen langzaam weer wat beginnen mee te zingen”, reageerde voorganger Johan Helfferich. „Maar dat doen we straks aan het eind van de dienst.”

Lacherige sfeer

Dat er nu weer zachtjes - en niet al te veel - gezongen mag worden in de vieringen is een gevolg van de afspraken die de kerken hebben gemaakt met de regering. In de Routekaart voor de kerken is vastgelegd hoe stapje voor stapje de beperkingen worden losgelaten. Daar staat onder meer in dat er nu ‘een beperkte tijd’ en ‘op praatniveau’ mag worden gezongen. De landelijke Protestantse Kerk heeft dat vertaald naar ‘zingen op ingetogen wijze, waarbij een persoon het zangvolume niet laat uitstijgen boven de geluidssterkte van normaal spreken’, en adviseert maximaal twee coupletten met samenzang, bij voorkeur aan het einde van de kerkdienst.

Dat is precies hoe het gisteren ging in De Hoeksteen. De gemeente zong couplet 1 en 3 van ‘Samen in de naam van Jezus’, voorzangers Hanna Bremer en Lea van Altena namen het tweede couplet voor hun rekening. De officiële - toch wat gekunstelde - omschrijving van het zangniveau zorgde op voorhand al even voor een lacherige sfeer. Maar voorganger Helfferich benadrukte het belang: „We moeten er om denken dat de aerosolen niet alle kanten uit vliegen; we moeten ze een beetje dicht bij ons houden. Dus er is ons geadviseerd niet al te hard te zingen.”

„Samen in de naam van Jezus, heffen wij een loflied aan”, klonk het daarna uit 35 kelen. Ruim een jaar na het eerste advies om gemeentezang te schrappen uit de liturgie, wordt er weer samen gezongen. „Ik kreeg na de dienst al blije appjes van mensen die vanuit hun huis hadden meegekeken”, vertelt Helfferich ’s middags. „Zij zeiden heel blij te zijn dat het zo weer kan. Dat was ook het gevoel bij de mensen in de kerk: ik proefde de sfeer van ‘yes, dit is waar we weer naartoe gaan’.”

Het samen zingen is onder meer belangrijk voor de onderlinge verbondenheid, meent Helfferich. „Met voorzangers kun je natuurlijk ook veel maar dit is weer een belangrijke smaak erbij.”

Nog geen tentdiensten

Gisteren was ook de eerste viering waarbij weer kinderen naar de kindernevendienst konden, een ander gevolg van de versoepelingen. „We zijn blij dat we nu hier zijn, maar we benoemen ook wat nog niet kan. Zo zouden we eigenlijk deze periode drie tentdiensten hebben, maar die gaan niet door, omdat er nog geen dorpsfeesten zijn.”

Als alternatief houdt de gemeente volgende week zondag een ‘net-niet-helemaal-tentdienst’, met viering gelijktijdig op drie plekken: in De Hoeksteen, in de Sint Maartenkerk en in een schuur. „Daar proberen we de sfeer van zo’n tentdienst te krijgen, onder meer door via een digitale verbinding naar elkaar te zwaaien. Het mag allemaal wel wat losser.”

Per locatie kunnen dan vijftig mensen aanwezig zijn. De landelijke Protestantse Kerk hanteert een advies van zestig mensen per viering, maar in Hallum kijken ze eerst voorzichtig aan, vertelt Helfferich. „Er waren vandaag ook nog geen vijftig mensen bij de viering. We merken dat de mensen maar moeilijk op gang komen, we moeten elkaar daar een beetje in stimuleren. Ik hoop dat iedereen die er nu was volgende week een paar mensen meeneemt.”