Fulltime werken als vrijwilliger, uit liefde voor de Here Jezus

Steeds meer Nederlanders werken als vrijwilliger op het ziekenhuisschip Africa Mercy van Mercy Ships. Wat beweegt hen? Ruben Galama uit Bolsward: ,,We volgen het model van Jezus, we brengen liefde en hoop voor de armen.”

Ruben Galama aan het werk op ziekenhuisschip Africa Mercy. Foto: Mercy Ships Holland

Ruben Galama aan het werk op ziekenhuisschip Africa Mercy. Foto: Mercy Ships Holland

Mercy Ships levert chirurgische zorg aan mensen in Afrika, die dat zelf nooit kunnen betalen. Of voor wie dit onbereikbaar is wegens het ontbreken van de toegang tot die zorg. Dat doen ze met vrijwilligers uit veertig landen. De organisatie probeert steeds meer vrijwilliger-professionals te werven en op te leiden, omdat vanaf volgend jaar een extra schip in gebruik wordt genomen. In 2015 liepen 83 Nederlanders rond op de Africa Mercy, dat is toegenomen tot 131 vorig jaar.

Ruben Galama (30) uit Bolsward en Silke Kessing (40) uit Hamburg zijn twee van die inmiddels ervaren vrijwilligers. Ze leerden elkaar in 2016 kennen in Texas, waar ze deelnamen aan een voorbereidingscursus om langdurig als vrijwilliger aan de slag te gaan op het ziekenhuisschip. Eenmaal aan boord kregen ze een relatie, vorig jaar zijn ze getrouwd.

Vrijwilligers betalen een vergoeding voor kost en inwoning en bekostigen zaken zoals vliegtickets en verzekeringen zelf

Voor hun huwelijk kregen ze even vrij, maar alle activiteiten moesten wel vanaf de Africa Mercy gepland. ,,Dat was druk, maar het is allemaal gelukt – het was een prachtige huwelijksdag.” De planning was dat ze tot juni 2020 aan boord zouden blijven, maar Silke werd begin dit jaar ziek en moest tijdelijk naar Nederland voor een behandeling en de juiste medicijnen. De twee logeerden vervolgens maandenlang in het huis van de ouders van Ruben in Bolsward – een eigen woning hebben ze niet, aangezien ze sinds 2016 op het ziekenhuisschip wonen.

,,Ik werkte in 2016 bij een offshorebedrijf in Drachten”, vertelt Ruben over zijn keuze om vrijwilliger te worden. ,,Mijn contract zou in augustus aflopen en ik zag wel aankomen dat ik niet kon blijven omdat de olieprijs heel laag stond en er daardoor weinig werk voor ons was. Mijn moeder had me in het verleden wel eens gevraagd of Mercy Ships niks voor mij was, maar dat zag ik niet zitten.”

Vergoeding

Vrijwilligers betalen Mercy Ships een vergoeding voor kost en inwoning en bekostigen zaken zoals vliegtickets en verzekeringen zelf. Voor hun werkzaamheden krijgen ze geen vergoeding. Ruben: ,,Ik ga toch niet betalen om daar te werken, dacht ik toen.” Maar In 2016 raakte hij toch geïnteresseerd. Een collega van zijn moeder uit het Antonius Ziekenhuis in Sneek had een periode gewerkt op de Africa Mercy, net als de eigenaar van een bedrijf waar Ruben tijdens zijn studie hts werktuigbouwkunde in Leeuwarden een bijbaantje had. Via hen kende hij de verhalen over avonturen in Afrikaanse landen en bijzondere ontmoetingen.

Dat maakte hem nieuwsgierig. ,,Daarom ben ik in april 2016 toch meegegaan op een introductieweekend, op een boot op het IJsselmeer. Na dat weekend dacht ik: ik geef me gewoon op, ik zie wel wat er gebeurt. In juli hoorde ik dat ik inderdaad niet bij het bedrijf in Drachten kon blijven, vlak daarna kreeg ik bericht dat ik vanaf november aan boord zou kunnen van de Africa Mercy, als technisch medewerker.”

Neeltje Hietkamp (20) uit Feanwâldsterwâl werkt sinds 2016 iedere zomer als vrijwilliger in Afrika of Zuid-Amerika. Per jaar kost haar dat zo’n 3000 euro. ,,Dat verzamel ik met acties, van het doneren van mijn haar tot het wassen van auto’s.” https://t.co/3SjWNY0QIr

— FD Kerkredactie (@FD_kerk) February 8, 2019

Tegelijkertijd had hij nog een sollicitatiegesprek bij een ander bedrijf in Fryslân, maar daar werd hij tweede. ,,Gelukkig maar”, glimlacht Silke. Anders hadden de twee elkaar niet in september 2016 ontmoet in Texas, op de vijf weken durende opleiding van Mercy Ships. Toen Silke daar aankwam was ze al een paar maanden aan boord van de Africa Mercy geweest. ,,Ik hoorde voor het eerst in 2005 van hun werk, het heeft tien jaar geduurd voordat ik aan boord ging. Ik wist gewoon niet hoe dat financieel moest op dat moment. Toen ik eenmaal de stap had gezet kreeg ik steun van een aantal sponsoren; sommigen gaven een paar honderd euro, anderen maakten een bedrag per maand over.”

Silke ging eerst voor drie maanden mee als anesthesieverpleegkundige, om te testen of het wat voor haar was. Dat beviel zo goed dat ze meteen doorging naar de opleiding voor vrijwilligers die zich minimaal een jaar aan de organisatie verbinden. Tegenwoordig evalueert Silke de processen rond de operaties die op het schip worden uitgevoerd, op zoek naar verbeterpunten. Tijdens haar gedwongen verblijf in Nederland gaat het werk grotendeels door: via Skype onderhoudt ze contact met mensen aan boord.

Ruben heeft tijdens het gedwongen verblijf in Fryslân een tijdelijke baan via een uitzendbureau. ,,We hebben nu ook de kans om onze sponsoren op te zoeken. Ik word onder meer gesteund door Christelijke Gemeente Het Keerpunt in Bolsward. Daar hebben we een presentatie gegeven over ons werk. En Silke krijgt steun van de zusters uit een ziekenhuis in Zwitserland waar ze heeft gewerkt, daar zijn we eerder al een keer naartoe geweest.”

Jaren aan voorbereiding

Begin juni is Ruben weer naar de Africa Mercy vertrokken. Toen had het schip zijn periode van tien maanden in Guinee er op zitten en vertrok het naar Las Palmas voor een onderhoudsbeurt van zes weken. Daar ligt het nu, en daar komt Silke ook weer aan boord. ,,Daarna vertrekken we voor tien maanden naar Senegal. We gaan alleen naar landen waar de regering ons uitnodigt. Daar gaan jaren aan voorbereiding aan vooraf: er worden afspraken gemaakt over het type operaties dat we aanbieden en over de trainingen die we geven. Als er in een land bijvoorbeeld al oogoperaties worden uitgevoerd, dan doen wij dat niet meer, dat zou broodroof zijn voor de chirurgen uit dat land.”

In Afrikaanse landen worden mensen met een afwijking vaak uitgestoten

Ingrepen die veel worden uitgevoerd zijn operaties van gespleten lippen en oogoperaties. Die zijn belangrijker dan ze op het eerste gezicht lijken, benadrukken Ruben en Silke. In de Afrikaanse landen waar ze werken heersen soms vooroordelen richting mensen met een afwijking. Die worden onder meer gevoed door lokale religies zoals animisme en voodoo: ,,Mensen met bijvoorbeeld een tumor of een gespleten lip worden in die culturen vaak uitgestoten. Dat is heel ernstig, omdat het juist samenlevingen zijn waarin binnen de groep en de familie voor elkaar wordt gezorgd. Als je dan wordt uitgestoten vanwege een ziekte of afwijking, kan dat je dood betekenen.”

Als voorbeeld vertelt Silke over vrouwen die een problematische bevalling achter de rug hebben en daarbij het kindje verloren hebben. ,,In de meeste Afrikaanse landen is slechte verloskundige zorg, vrouwen blijven vaak zitten met problemen zoals verlies van urine of ontlasting. Dat wordt in veel gemeenschappen niet geaccepteerd, waardoor die vrouwen alleen komen te staan. Als ze bij ons aan boord komen, kunnen we het vaak met een relatief kleine ingreep oplossen. Zo’n operatie kost maar een uurtje, maar onze hulp is breder. Voor die vrouwen hebben we ook een speciale ceremonie, waarbij ze een nieuwe jurk krijgen. Dat symboliseert een nieuw begin. Dat is heel belangrijk voor die vrouwen: voor hen gaat het niet alleen om de fysieke ingreep, maar ook om geestelijk herstel.”

Christelijke grondslag

Het werk van Mercy Ships vindt plaats op christelijke grondslag, ook voor Ruben en Silke is dat de basis voor hun werk. ,,Het is voor mij belangrijk om te laten zien dat ik de Here Jezus volg”, zegt Ruben. ,,In de landen waar we komen is soms maar een klein deel van de bevolking christelijk, in Guinee is bijvoorbeeld wel 85 procent islamitisch. Maar die mensen helpen we ook, iedereen is welkom. We evangeliseren niet actief, we laten via ons werk de liefde van de Here Jezus zien.”

Er zijn wel kerkdiensten aan boord, onder meer op de ziekenzalen. Daar werkt Ruben in zijn vrije uren als geluidstechnicus. ,,We werken aan boord allemaal van maandag tot en met vrijdag. Daarnaast is er ruimte voor ontspanning, ’s Avonds is er soms tijd om een filmpje te kijken of muziek te draaien. En er zijn veel Bijbelstudiegroepjes en andere bijeenkomsten.”

Naast hun dagelijkse werkzaamheden kunnen de vrijwilligers zich ook opgeven voor andere taken die moeten worden gedaan, zoals Ruben helpt bij de kerkdiensten. ,,Dat vind ik leuk om te doen omdat ik weer nieuwe dingen leer. Zo zit ik ook in het duikteam dat het schip schoonhoudt. Zo blijf ik me ontwikkelen, dat bevalt heel goed. Ik denk daarom dat we we er na juni 2020 nog wel weer een periode op de Africa Mercy aan vastplakken.”

www.mercyships.nl

Nieuws

Meest gelezen