Geloof voorleven, daar hoort de Bijbel bij

Hoe wordt thuis de Bijbel gelezen? En op welk moment? Friesch Dagblad-lezers vertellen hierover in aanloop naar Bijbelzondag (28 oktober). Vandaag deel 1: Ina Deuling-Bangma (46) vertelt hoe haar man Bernard (56) en hun kinderen dat doen.

Ina Deuling leest voor, terwijl Celine, Bernard en Daniël luisteren.

Ina Deuling leest voor, terwijl Celine, Bernard en Daniël luisteren. Foto: Simon Bleeker

Toen ik de oproep las over hoe je de Bijbel thuis gebruikt, dacht ik direct: wat leuk! Ik vertelde aan Bernard dat ik er graag op wilde reageren. We hebben samen twee kinderen: Daniël (10) en Celine (8). Bernard is katholiek, ik ben van huis uit gereformeerd. Bernard is aangesloten bij de parochie H. Willibrordus in Lemmer, ik ben lid van de Protestantse Gemeente (i.w.). We zijn ook in Lemmer getrouwd in 2006. Onze kinderen zijn gedoopt in de PKN-kerk in Nagele, waar we tot vorig jaar woonden.”

,,We lezen drie tot vijf keer per week uit de Bijbel, altijd na het avondeten. Eerst het toetje en dan pakken we de Bijbel, die standaard op de hoek van de tafel ligt. Vaker lukt niet omdat soms een van ons beiden ’s avonds weg moet. We proberen het Bijbellezen na het eten toch een beetje een vaste gewoonte te laten zijn. Doe je dat niet, dan verwatert het al snel.”

,,Met ons trouwen kregen we de zogenaamde Jongerenbijbel, een prachtige editie met extra informatie bij de Bijbelboeken. Daarna kochten we zelf nog de Nieuwe Bijbelvertaling uit 2004 en enkele jaren geleden hebben we de Bijbel in Gewone Taal aangeschaft. Daar lezen we vaak bij de etenstafel uit omdat dit een vertaling is die ook voor de kinderen goed te begrijpen is.”

Jip en Janneke

,,Bijbellezen met de kinderen deed ik al toen ze nog peuters waren. Dat begon met eenvoudige boekjes met drie regeltjes tekst en plaatjes. Net zoals je uit Jip en Janneke voorlas, deed ik dat ook met de Bijbelverhalen. En beppe, mijn moeder, las hen ook voor uit de kinderbijbel.”

,,Daniël en Celine lezen zelf ook wel eens voor uit de Bijbel. Maar soms willen ze ook ’s avonds ‘nog eventjes computeren of tv-kijken’ en dat wint het dan van het Bijbel-lezen. Dat is ook niet erg. Het zijn natuurlijk ook geen ‘heiligen’.”

Bijbel

,,Bernard leest niet voor uit de Bijbel. Bij katholieken neemt de Bijbel veel meer een plek in tijdens de mis dan dat er thuis uit gelezen wordt. Dus hij zei tegen mij: ‘Doe jij dat maar.’ Het uit de Bijbel lezen heb ik van huis uit mee gekregen. Het gebeurde bij ons bij elke maaltijd. ’s Middags werd het gedeelte gelezen van het scheurkalenderblaadje van Kruimkens van ’s Heeren Tafel. Zoiets vergeet je nooit.”

,,Ik heb geen favoriete passages. Wel een voorkeur voor bepaalde Bijbelboeken uit het Oude Testament zoals Ruth, Esther en Daniël. Waarschijnlijk omdat het over gewone mensen gaat die op een bepaalde manier beproefd worden en daarin duidelijke keuzes maken.”

,,Wat ik wel moeilijk vind, is de wijze waarop vergelding in het Oude Testament plaatsvindt. Zo ging dat in die tijd en ik heb er ook geen moeite mee om het voor te lezen, maar het duiden van de betekenis aan jongere kinderen, van 8 en 10 jaar, vind ik wel lastig.”

,,Ik heb een tijd aan een gespreksgroep deelgenomen waar we samen met de predikant bepaalde Bijbelpassages doornamen. Dat is behalve leuk ook leerzaam.”

,,Ondanks dat het soms moeilijk is en je er echt tijd voor moet maken, vind ik het belangrijk om uit de Bijbel te lezen. We hebben de kinderen laten dopen en toen beloofd ze christelijk op te voeden. Daar hoort wat mij betreft ook bij dat je ze kennis laat maken met wat in de Bijbel staat. Ooit heeft iemand mij verteld: ‘Tot mijn zeventiende moest ik altijd mee naar de kerk met mijn ouders. Ook als ik niet wilde. Als ik dan vroeg ‘waarom?’ was het antwoord: ‘Wat je hierna ermee gaat doen, is aan jou. Maar je zult nooit kunnen zeggen dat je van huis uit niets hebt mee gekregen.’ Zo zie ik het zelf ook. Als je in het gezin de Bijbel samen leest, blijft daar altijd iets van hangen.”

Uitdaging

,,Ik vind het ook belangrijk omdat we als ouders het geloof willen voorleven aan Daniël en Celine. Dat vind ik vooral in deze tijd een enorme uitdaging. Maar wel één die me aanspreekt. Wat onze kinderen later gaan doen, is aan hen. Maar tot ze groot zijn wil ik ze wel laten meedelen in de rijkdom van het geloof. En als dat thuis niet gevoed wordt, waar dan nog wel?”