Het was alsof ik Jezus eigenhandig aan het kruis vastnagelde | Column Elja van der Gaag

Het geluid van hamers die spijkers in het houten kruis sloegen, ging door merg en been. Verder was het stil en donker. Het was net of ik op Golgatha zat, aan de voet van het kruis, waar God zijn liefde aan de wereld liet zien in het geven van zijn Zoon. In werkelijkheid zat ik op dek 7 van de Global Mercy, ons schip dat op het eiland Tenerife in de haven ligt.

Bemanningsleden schreven zonden waarvoor Jezus het kruis moest sterven op een briefje.

Bemanningsleden schreven zonden waarvoor Jezus het kruis moest sterven op een briefje. Foto: Elja van der Gaag

Op Witte donderdag was er een ‘experience’ op het schip. Erik en ik waren nét op tijd om aan te sluiten bij de laatste groep. We liepen nietsvermoedend de eerste ruimte binnen. Het was er donker. Er brandden voorin op een kleed wat kaarsen en er klonk zachte muziek. Toen iedereen op een stoel had plaatsgenomen, klonk er door de speakers de stem van ons veertienjarige buurmeisje. Ze las voor uit Exodus: over de laatste nacht die de Israëlieten in Egypte waren en over de instelling van het Pascha.

Nieuws

menu