Rob Favier: Hoe zit je in je kerkelijke zadel?

Nu de Tour de France mijn favoriete vakantieland doorkruist en de karavaan zelfs een dezer dagen de berg beklimt waar ik elk jaar naar toe gaat, moet me de vraag toch echt een keer van het hart: wat voor fietser bent ú nu eigenlijk? Dat vraag ik omdat ik geloof dat er overeenkomsten zijn tussen de manier waarop men fietst en hoe je als kerkganger functioneert.

Beeld uit de Tour de France 2021.

Beeld uit de Tour de France 2021. Foto: Pete Goding

Dat we als gemeente een peloton vormen, is natuurlijk duidelijk, maar hoe zit het met u als individuele fietser? Een peloton bestaat namelijk net als de kerk uit vele soorten mensen met ieder hun eigen kwaliteiten. Zo heb je bijvoorbeeld de sprinters. Dat zijn degenen die even heel hard vlammen, misschien met geweldige ideeën komen. Maar als die moeten worden uitgewerkt, laten ze dat liever aan anderen over. Dus je kunt wel een etappe winnen, maar voor het algemeen klassement beteken je niet zoveel.

Nee, geef me dan de klimmers maar. Die hebben we in de kerk vreselijk hard nodig. De mannen en vrouwen voor wie geen berg te hoog is. Om een goede klimmer te zijn, moet je beslist geen overgewicht hebben in de vorm van te veel dogma’s en kerkelijke voorschriften. Je moet zo licht mogelijk zijn om het op te kunnen nemen tegen de zwaartekracht die je voortdurend de andere kant uit probeert te trekken.

Grenzen opzoeken

Maar het peloton zal er niet altijd blij mee zijn, want een klimmer zoekt voortdurend de grenzen op en dat vinden wij in de kerk best eng. Dus het kan zo maar gebeuren dat de klimmer het op een gegeven moment niet meer volhoudt en omdraait. Dan gaat opeens alles vanzelf. Het kan je ook gewoon overkómen: je hebt net een geweldige conferentie bijgewoond en na het weekend daal je veel te snel af naar de begane grond, terwijl je het gevoel hebt dat je in de eerstvolgende bocht ongetwijfeld onderuit gaat.

Zijn de meeste kerkgangers niet gewoon dieseltjes? Ze doen altijd netjes mee met wat er op het menu staat, maar zonder hoogte- en dieptepunten. En dat is natuurlijk een veilige, stabiele basis om iets op te bouwen. Niet zeuren, gewoon doorfietsen.

Maar als we de klimmers en de smaakmakers niet hebben, dan wordt het toch wel een beetje saai. Die smaakmakers zijn degenen die voor spektakel zorgen en durven te demarreren. Ook al weten ze dat ze vaak weer teruggepakt worden door het peloton. Ze hebben net als de klimmers idealen en hoge doelen, maar redden het niet door voor de rest uit te fietsen. Ze gaan voor de meesten te snel.

Krachtpatsers

Ten slotte heb je nog het onderscheid tussen de souplessefietsers en de krachtpatsers. Oftewel de genuanceerde denkers en degenen die met grote uitspraken het Koninkrijk wel denken te vestigen.

Na deze korte cursus Kerk in Beweging kan het haast niet anders of u kijkt vanaf vandaag op een nieuwe manier naar de Tour. Wellicht met wat meer kerkelijke ogen.