Kattenleed en zanggeluk; wat een paar extra stukjes vlees, extra liefde en oude Griekse wijsheid soms kunnen doen | Column

Wij waren wel wat bezorgd de laatste weken. Over onze kat Hero. Hij had een flinke kikker in de keel. Figuurlijk dan: het miauwen, vrolijk of klagelijk, zoals we van onze trouwe vriend gewend zijn, bestierf hem in de keel.

Kat bij de dierenarts.

Kat bij de dierenarts. Foto: ARUN SANKAR

Een paar dagen lang kwam er, bepaald zielig, zelfs helemaal geen geluid uit. De dagen daarvoor schrok hij van zijn eigen geluid. Schor en onsamenhangend. Droog als schuurpapier. Benauwd als een Afghaanse tolk.

Kattenziekte

We dachten even aan corona of de kattenziekte, die hier ter stede heerste enkele maanden, in de zomer. Maar gezien het feit dat onze viervoeter verder geen tekenen van uitval vertoonde, normaal at en zichzelf goed verzorgde, hebben we een gang naar de dierenarts uitgesteld.

De verhalen die je daarover hoort, zijn ook niet voor de poes. Katten die gaan klauwen en lelijk worden in de buurt van een witte jas of in het zicht van een spuitje. Het vervoer ernaartoe al geen pretje. Dus kozen we voor: eerst maar even aanzien en extra verwennen. Een beproefd recept. Ook wat vlees, vis en gehakt voor de poes. Vooruit. Toe maar. Als hij maar weer gaat mauwen en zingen.

Zingen

Over zingen gesproken: gelukkig zijn de koren en cantorijen na ruim anderhalf jaar weer in touw. Mag er weer gerepeteerd en gezongen worden. Voor zover de zangers zijn teruggekeerd op hun stek en kelen niet schor zijn geworden van stilstand. Eind november treedt de cantorij hier in Harlingen voor het eerst weer aan, op zondag Voleinding. Met een aantal prachtige liederen. Wat hebben we dat gemist!

Nog even terug naar Hero. Het leed van zijn schorre keel en vastgeplakte stembanden lijkt inmiddels verholpen. Spontaan. De natuur geneest zichzelf, zei de antieke geneesheer Hippocrates al: ‘Allereerst niet schaden.’ ‘Minimale interventie.’ ‘Behandel de zieke, niet de ziekte.’ Wat een paar extra stukjes vlees, extra liefde en aandacht en oude Griekse wijsheid niet kunnen doen.

Dieren en engelen

Wat ben je zonder stem? Je stem? Als je je niet normaal kunt uiten? Als je niet mag of niet meer kunt zingen? Zo is het met de dierenwereld weer eens beeld en gelijkenis, spiegel en evenbeeld. De bekende Haarlemse arts Hans Molenburgh, die op hoge leeftijd stierf in 2018, schreef over dieren en engelen, die ons leren gezond te leven en leren mijden wat ons schor zou maken: stress, haast en overdaad.

Het laatste zetje dat we onze kat onverwacht meegaven, als beloning voor zijn dapperheid, was het veranderen van zijn voer. Hij krijgt nu tonijn en valt er zichtbaar op aan. Het eten smaakt hem best en waarachtig: hij groet ons weer bij binnenkomst. Hoe is het mogelijk. Iedereen blij!