Dit artikel is vandaag gratis

Leren van vervolgde christenen: 'Oog in oog met mensen die hun trouw aan Jezus duur moeten betalen, wordt mijn trouw aan Hem heel klein'

Myriam Klinker. Foto: FD

Zo nu en dan komt ‘Little Amal’ in het journaal en dan is Myriam Klinker-De Klerck steeds weer onder de indruk. Ze is een voorbeeld voor ons hoe christenen uit de vervolgde kerk nadenken over trouw en volharding aan Jezus.

Ze is niet bepaald klein, integendeel, ze is drieënhalve meter hoog. Little Amal is een enorme pop die een Syrisch vluchtelingenmeisje voorstelt. Ze is een reizend internationaal kunstproject, genaamd ‘The Walk’. Afgelopen zomer werd de pop meegenomen op een lange voettocht, vanaf de Turks-Syrische grens naar het Verenigd Koninkrijk met de bedoeling daar haar moeder te vinden.

In alle steden die het project aandoet, vraagt de pop aandacht voor de problematiek van miljoenen vluchtelingenkinderen die wereldwijd ontheemd zijn. Een schrijnende werkelijkheid is het, die, als ze eenmaal goed tot mij doordringt, mijn moederhart ontstelt. En dan voel ik onmacht en ook diepe dankbaarheid dat dit mijn eigen pubers bespaard blijft.

Onlangs trok Little Amal door Brussel en Antwerpen. Half november is ze uitgenodigd in Den Haag en kan je haar dus ook in Nederland ontmoeten.

Ontmoeten

Ontmoeten is belangrijk voor een mens. Ontmoeten breekt je wereld open. Een echte ontmoeting roept je wakker uit hoe de dingen voor jou zijn en laat je iets anders, een ander, zien. Je groeit en je leert. Dat effect beoogt ook het kunstproject “The Walk”. In het reusachtige kleine meisje ontmoet je een werkelijkheid die je eigen pluchen bestaan openbreekt en bevraagt.

Om dezelfde reden is ontmoeting een kernbegrip bij de organisatie Open Doors die aandacht vraagt voor vervolgde christenen. Een van de redenen waarom wereldwijd mensen op de vlucht zijn is hun geloof in Jezus Christus. Open Doors steekt op haar ontmoetingsdagen bewust in bij echte ontmoeting met mensen uit de vervolgde kerk en hoopt nadrukkelijk van hen te leren.

Onbekende werkelijkheid

Wat kunnen we leren? Waar kunnen we groeien? Vervolging is voor de meeste christenen in het Westen een onbekende werkelijkheid. Als wij het hebben over lijden heeft het meestal weinig te maken met ons toebehoren aan Jezus Christus. Westerse christenen kunnen rustig meedeinen op de golven van de post-christelijke samenleving.

Ook al vormt de christelijke religie niet meer haar fundament, dan nog heeft onze samenleving stevige historische wortels in het christendom. Dat geeft rust. En daar mogen we elke dag dankbaar om zijn. Tegelijk is dit precies het punt waarop ontmoeting met vervolgde christenen ons ‘openbreekt’.

Oog in oog met mensen die hun trouw aan Jezus duur moeten betalen, wordt mijn trouw aan Hem heel klein. Er valt nog veel te groeien in trouwe volharding.

Volharding is een woord dat niet bepaald centraal staat in een westers-christelijke woordenschat. Maar als je het Nieuwe Testament openslaat, kom je het regelmatig tegen. In zekere zin staat de pijnlijke ervaring van de vervolgde kerk veel dichter bij de werkelijkheid zoals we die in de Bijbel ontmoeten. Voor de allereerste volgelingen van Jezus was vervolging geen ver-van-hun-bedshow. Het zou nog een paar decennia duren vóór de christenvervolging zich in al haar heftigheid voordeed, maar minachting en discriminatie van christenen zijn voelbare werkelijkheden in het Nieuwe Testament.

Trouw blijven

De apostelen riepen op om te volharden in dit soort situaties en zo trouw te blijven aan Jezus Christus. Ze kenmerkten die volharding ook duidelijk als een waardevol onderdeel van Gods missie in deze wereld. Want, zoals je in ‘Little Amal’ het Syrische vluchtelingenmeisje ontmoet, zo ontmoet je in een vervolgde christen de lijdende Christus zelf. Hij wil mensen aanraken en hun in zichzelf gesloten wereld openbreken.

En dit is misschien wel het belangrijkste dat de vervolgde kerk ons kan leren: beter zicht nog op Christus en wat hij van ons vraagt. De veilige omgeving die een post-christelijke samenleving ons biedt, kan immers zomaar een plek worden waar Christus zelf aan ons zicht onttrokken wordt.

Het lijkt me een mooie uitdaging: samen met christenen uit de vervolgde kerk nadenken over hoe trouw en volharding aan Jezus Christus in het westen gestalte kunnen krijgen en hoe je als westerling het evangelie mag brengen in je eigen context. ‘Amal’ is Arabisch voor ‘hoop’. En dat is uiteindelijk ook wat het evangelie wil zijn: hoop voor de wereld, ook voor de kerk in vervolging en misschien nog meer wel voor de kerk op het pluche.

Myriam Klinker-De Klerck is universitair docent Nieuwe Testament. Zij schrijft dit artikel als lid van de gezamenlijke onderzoeksgroep BEST (Biblical Exegesis and Systematic Theology) van de Theologische Universiteiten in Apeldoorn en Kampen.

Nieuws

Meest gelezen