Margarithe Veen gaat voor naastenliefde in plaats van verdeeldheid

Margarithe Veen heeft niets met cynisme en onverschilligheid. En verdeeldheid, daar vecht ze tegen, als predikant én voorzitter van de Raad van Kerken in Fryslân.

Ds. Margarithe Veen: ,,Het is van groot belang dat we open kunnen staan voor verwondering. Dat betekent ook dat je als mens met een open blik naar de wereld kijkt en de ander met zijn of haar gaven wilt leren kennen.”

Ds. Margarithe Veen: ,,Het is van groot belang dat we open kunnen staan voor verwondering. Dat betekent ook dat je als mens met een open blik naar de wereld kijkt en de ander met zijn of haar gaven wilt leren kennen.” Foto: Marchje Andringa

Margarithe Veen (45) is sinds 7 oktober 2001 predikant in de Protestantse Kerk in Nederland (PKN) en sinds 2012 verbonden aan de Protestantse Gemeente Achlum-Hitzum. Daarnaast is ze onder andere voorzitter van de Raad van Kerken in Fryslân en part-time masterstudent Peace, Trauma and Religion aan de Vrije Universiteit te Amsterdam. Ze is getrouwd en heeft twee zonen, van tien en dertien jaar.

Lees ook: Ramon Mangold fotografeert het katholieke leven

Ze is iemand die in het maatschappelijk debat stelling durft te nemen - dat verandert niet in 2019. Zoals Veen de afgelopen dagen deed rond de actuele discussie over de Nashville Verklaring. ,,Het is mijn geloofsovertuiging dat alle mensen geschapen zijn naar Gods beeld. Dat betekent voor mij dat ieder mens welkom is als kind van God. We kunnen nu niet zwijgen.”

Nog één keer kijkt ze terug op het jaar 2018 én blikt vooruit naar het komende jaar.

Toen het jaar 2018 begon, welke datum had u toen al rood omcirkeld?

,,Donderdag 23 augustus 2018 was een datum die al gereserveerd stond in mijn agenda. Op deze dag vierde de Wereldraad van Kerken haar zeventigjarig bestaan in Amsterdam. In 1948 is de Wereldraad daar ook opgericht. In de aanloop naar dit jubileum zat ik in de kerngroep voor de voorbereidingen ervan; met name voor de Walk of Peace, die dag in Amsterdam, en de oecumenische viering in de Nieuwe Kerk op de Dam. De voorbereidingen gaven me veel inspiratie. Ook de dag zelf heb ik ervaren als een gave van Gods liefdevolle en helende Geest die mensen vanuit verschillende delen van de wereld en verschillende kerken bijeenbracht. Gelovigen die zich geroepen voelen oog te blijven houden voor de incarnatie van God in een kwetsbaar mensenkind om vrede en recht, ook in de wereld van vandaag.”

Friese PKN verwerpt Nashville-verklaring: ,,Zolang een persoon zich niet veilig voelt binnen een protestantse gemeente is er nog een wereld te winnen. Maar we gaan wel vooruit.” https://t.co/VmRmKEFG0b via @Frieschdagblad

— FD Kerkredactie (@FD_kerk) January 8, 2019

Op welk terrein kreeg het jaar een onverwachte wending?

,,In het voorjaar van 2018 stond een bijzondere reis op het programma voor jongeren uit de Protestantse Gemeente Achlum-Hitzum. Samen met zeven jongeren zouden diaken Wytze de Boer en ik een diaconale reis ondernemen naar Gyumri in Armenië. Het doel was om ons steentje bij te dragen aan de renovatie van een basisschool. Dit project was voorbereid met de Friese organisatie FamtoFam. Echter, daags voor ons vertrek was er teveel politieke onrust in Armenië. Dat maakte dat we op het allerlaatste moment de reis hebben afgelast. Gelukkig lijkt het erop dat we komende zomer alsnog gaan.”

Als u enkele hoogtepunten uit 2018 moet noemen, waar komt u dan bij uit?

,,Een hoogtepunt uit 2018 blijft voor mij de jubileumviering van de Wereldraad van Kerken in Amsterdam. In dat jubileumjaar was een ander hoogtepunt mijns inziens het bezoek van paus Franciscus aan de Wereldraad in Genève, op 21 juni. Het is volgens mij van essentieel belang dat ontmoetingen om eenheid, en om vrede en verzoening in de oecumenische familie blijven plaatsvinden.”

,,Is het ook niet aan kerken met hun mensen om het licht te laten schijnen over de zegeningen van de gaven van God? Om de weerbarstigheid van de verdeeldheid niet uit de weg te gaan en om vanuit de christelijke hoop - die steeds gegeven wordt voor verandering en transformatie - de weg te blijven gaan om vrede en verzoening te bewerkstellingen?”

Waar heeft u zich het meest aan geërgerd in 2018?

,,Ik ben twee keer voorgegaan in de voortgaande viering van het kerkasiel in Den Haag. Ik worstel met ‘de puzzel van belangen’ die het lastig maakt voor christelijke politieke partijen om tekenen van barmhartigheid te tonen. Vanuit de christelijke verwijzing in hun naam zou dat aan het licht moeten komen voor vierhonderd kinderen die ons zijn toevertrouwd. Kunnen wij het verantwoorden dat we deze kinderen zó lang in onzekerheid laten leven, met het uitzicht op een eventueel kinderpardon dat er na jaren wachten niet zal komen?”

En waar werd u blij van, wat heeft u verwonderd?

,,In een mensenleven is het mijns inziens van groot belang dat we open kunnen staan voor verwondering. Dat betekent ook dat je als mens met een open blik naar de wereld kijkt en de ander met zijn of haar gaven wilt leren kennen. Ook als inspiratie. Over een verrijkend en inspirerend leven gesproken: dat laatste ervaar ik momenteel in het bijzonder met de zorg om de gezondheid van mijn vader (70). Sinds anderhalf jaar is hij lichamelijk duidelijk verzwakt, maar zijn geest is nog volop een bron van inspiratie. Natuurlijk had hij nog volop willen voorgaan als emeritus predikant, maar dat gaat niet meer.”

Mijn reactie op de #NashvilleVerklaring : 'We kunnen nu niet zwijgen.' Ook binnen de @PKNnl @ReneDeReuver @saskiameggel zal er m.i. een gesprek moeten worden gehouden nu mensen worden geschaad.
Ieder mens is waardevol en mag zich geliefd weten! pic.twitter.com/oiuxAiGaOR

— Margarithe Veen (@MargaritheVeen) January 7, 2019

,,Ook in deze fase blijft hij een verhalenverteller. Zelfs vanuit de huiskamer van mijn ouders maakt hij van alles mee door betrokken te zijn en te blijven bij kerk en samenleving via verschillende media. Van iedere kerkdienst die hij beluistert of van ieder gesprek dat hij voert, deelt hij de lichtpuntjes. Als gaven van God, de hoop en de liefde die hij daarin ervaart. Die verwondering om Gods aanwezigheid en uitgaan van het goede in ieder mens, zijn voor mijn vader een houvast voor een nieuwe dag. Ik ervaar dit als een zegen, ook voor mijn leven. Alsof de verwondering over het leven en de sprankeling van het wenkende Godslicht steeds weer sterker blijkt dan de onmacht en het verdriet die er ook zijn.”

Een nieuw jaar biedt nieuwe kansen. Waar gaat u niet mee stoppen en wat is een goed voornemen? In uw privéleven en op het terrein van uw werk.

,,Vorig jaar rond deze tijd was ik met een klein aantal jongeren uit Fryslân vanuit de Raad van Kerken, aanwezig bij de Europese Jongerenontmoeting van Taizé in Bazel. Dergelijke bijeenkomsten vanuit een oecumenische spiritualiteit geven mij soms meer de ervaring van een nieuw begin, dan een jaarwisseling. In dat opzicht zie ik uit naar nieuwe oecumenische bijeenkomsten waarin het Evangelie van Jezus Christus altijd duidelijk wordt verbonden met de roep in onze samenleving om geloof, hoop en liefde uit te dragen. En misschien moet ik af en toe iets meer zwemmen, mijn favoriete sport!”

Oudejaarsavond is een moment van stilstaan. Waar heeft u het glas op geheven?

,,Op alle lieve mensen die er steeds weer voor elkaar zijn; voor hun buur, voor hun familie, voor hun vrienden en soms voor iemand die ze nauwelijks kennen, maar in vertrouwen steunen.”

We moeten de weg blijven gaan om vrede en verzoening te bewerkstellingen

Een voorspelling tot slot. 2019, dat wordt het jaar van...

,,Ik weet niet of ik goed ben in voorspellingen. Wel hoop ik en bid ik voor ons allemaal dat we mogen vertrouwen op hoop in plaats van angst; op naastenliefde in plaats van verdeeldheid; op vrede in plaats van cynisme en onverschilligheid. Wat áltijd actueel blijft.”

Als ik dit eind dit jaar teruglees, dan hoop ik…

,,Dat u, die dit leest, in 2019 zegen en vrede hebt mogen ontvangen voor uw leven samen met uw naaste!”

Dit is het laatste deel in de serie De jaargrens.

Lees ook: De jaargrens van Roel Kuiper: ‘Ik maak me zorgen over de onwil om naar elkaar te luisteren’

Lees ook: Pastorale preses van de Protestantse Kerk die wil meedenken en meebidden

Nieuws

menu