Standplaats: Albanezen gaan als het even kan in het buitenland naar het ziekenhuis

Albanese staatsziekenhuizen hebben geen warm water en zijn corrupt, terwijl privéziekenhuizen onbetaalbaar zijn voor de meeste Albanezen. Ziekenhuizen in Griekenland of Turkije bieden uitkomst.

De entree van het staatsziekenhuis waar Bauke Deelstra vlakbij woont. Er rijden dagelijks veel verschillende ambulances naartoe, onder meer modellen die in Nederland in het museum zouden staan.

De entree van het staatsziekenhuis waar Bauke Deelstra vlakbij woont. Er rijden dagelijks veel verschillende ambulances naartoe, onder meer modellen die in Nederland in het museum zouden staan. Foto: Bauke Deelstra

,,Ga in Turkije naar het ziekenhuis”, kreeg een Amerikaanse zendingswerker die bij ons in de kerk zit onlangs te horen van zijn verzekeringsmaatschappij. Hij kampte met grote lichamelijke problemen, nadat hij was besmet met het coronavirus. Het is veelzeggend, maar natuurlijk ook erg sneu dat het vertrouwen in de Albanese ziekenhuizen zo klein is dat Amerikaanse verzekeringen doorverwijzen naar ziekenhuizen buiten het land. Deze keuze hebben Albanezen over het algemeen zelf niet. Als gezin vroegen we ons dan ook af wat we moeten doen als we ernstig ziek worden. Is er dan wel een geschikt ziekenhuis in Albanië?

Onze zendingsorganisatie ECM heeft meerdere zendingswerkers in Albanië zitten. Voor ons is het handig dat twee daarvan arts zijn. Het is een geruststellende gedachte dat we met medische vragen altijd bij hen terecht kunnen. Maar niet alle inwoners van Albanië hebben de luxe om een connectie met veel medische kennis te kunnen aanspreken. Daarom ben ik wat gaan rondvragen bij bevriende Albanezen hoe de medische sector in dit land eruit ziet.

Geen uniformiteit

We wonen zelf op de derde verdieping van een huis met uitzicht over de ringweg en een belangrijke afrit naar een ziekenhuis. Een van de eerste dingen die ons opviel toen we hier kwamen wonen was dat er veel verschillende ambulances voorbijkwamen. Er is geen uniformiteit, zoals in Nederland. Dat zorgt voor een bont gezelschap van verschillende sirenes en allerlei kleuren ziekenwagens. Sommigen daarvan zouden voor ons gevoel in Nederland in een museum kunnen staan. Dit alles komt niet professioneel over, maar hoe gaat het er in de ziekenhuizen zelf aan toe?

Het is gebruikelijk dat de werkgever de verzekering betaalt, maar dat gebeurt lang niet altijd, waardoor veel Albanezen onverzekerd leven

In Albanië zijn er twee type ziekenhuizen; staatsziekenhuizen en privéziekenhuizen. Dit is voor ons een apart fenomeen, want in Nederland zijn ziekenhuizen voor iedereen toegankelijk, of je nu rijk of arm bent. Daarbij hebben we in Nederland zorgverzekeringen, waardoor iedereen voor een grote medische ingreep financieel gedekt is. In Albanië zijn er wel verzekeringen, maar die zijn niet verplicht. Het is gebruikelijk dat de werkgever de verzekering betaalt, maar dat gebeurt lang niet altijd, waardoor veel Albanezen onverzekerd leven. En mensen zonder baan hebben het geld sowieso niet om zich te verzekeren.

Bijbetalen

Wie een verzekering heeft, kan in het staatsziekenhuis terecht. Maar ook daar kom je niet ver met alleen een verzekering. Van een bevriende Albanees hoorde ik dat zijn vader geopereerd moest worden, vanwege een blindedarmontsteking. Hij arriveerde in het staatsziekenhuis en vertelde meteen dat hij een zorgverzekering had. Spontaan verlieten de aanwezige chirurgen de ruimte, waarna zijn vader riep: „Wacht, wacht, ik heb wel extra geld.”

Lees ook: Standplaats: Hard werken, maar weinig verdienen in Albanië

Patiënten moeten in Albanië dus bijbetalen, anders wordt er niet door de chirurgen ingegrepen. Vaste prijzen zijn er niet, waardoor er onderhandelingen plaatsvinden. Niet alleen tussen patiënt en arts, maar ook tussen artsen onderling. Als arts A een operatie aanbiedt voor honderd euro, kan arts B dezelfde ingreep even later voor tachtig euro aanbieden. Kortom: staatsziekenhuizen zijn net marktplaatsen.

Zonder handschoenen

Als dat allemaal is opgelost, ben je nog niet verzekerd van een prettig verblijf. Een gemiddeld staatsziekenhuis heeft geen kachel of warm water. Geregeld komen er situaties voor dat niet alle voorzieningen aanwezig zijn, zo kan het zijn dat het personeel geen handschoenen heeft of ontbreken er injecties. De consequentie van dit alles is dat mensen zonder geld letterlijk sterven in het ziekenhuis. Er wordt niet naar patiënten zonder geld omgekeken, terwijl er wel zorg is voor de mensen die betalen.

Volgens hem kan een Albanees alleen een goede behandeling in eigen land krijgen als hij goede connecties heeft of veel geld, en het liefst beide

In privéziekenhuizen is het doorgaans beter geregeld, maar die zijn onbetaalbaar voor een gemiddelde Albanees. Volgens de voorganger van onze kerk kost een overnachting zonder extra medische hulp in het privéziekenhuis 130 euro. Hij weet dit, omdat hij geregeld naar het ziekenhuis moet voor de controle van zijn vrouw die kanker heeft gehad. Zij kiezen er vaak voor om naar een ziekenhuis in Thessaloniki te gaan, in het naburige Griekenland. Niet alleen is de zorgkwaliteit daar hoger, de kosten liggen ook nog eens lager. Volgens hem kan een Albanees alleen een goede behandeling in eigen land krijgen als hij goede connecties heeft of veel geld, en het liefst beide.

Lees ook: Standplaats: Adoptie is in Albanië niet eenvoudig

Bauke Deelstra is samen met zijn vrouw Evie uitgezonden naar Albanië namens ECM Nederland. Reageren? Mail dan naar: bauke.deelstra@ecmi.org

Nieuws

menu