Dit artikel is vandaag gratis

Tjitske Hiemstra kreeg tientallen reacties op preek Omrop-dienst. 'Dit hie ik efkes nedich', zeggen kijkers

Saakje van der Boom maakte een liturgisch bloemstuk, met twee wandelschoenen die een weg gaan. De hyacintbloemetjes staan symbool voor vrede en hemels verlangen. Foto: FD

Ds. Tjitske Hiemstra preekte zondag op de laatste adventszondag. Op haar preek, die door Omrop Fryslân werd uitgezonden, kreeg ze veel reacties.

In tijden dat online kerkdiensten weer worden geadviseerd en dat kerkdeuren vrijwel gesloten blijven voor fysieke diensten krijgen woorden soms een extra lading. Tjitske Hiemstra stond zondag in de doopsgezinde kerk in Leeuwarden. De avond ervoor hadden Mark Rutte, Hugo de Jonge en Jaap van Dissel meegedeeld dat de samenleving ‘opnieuw op slot gaat’. In ieder geval tot 14 januari.

Hiemstra had de preek over de lofzang van Zacharias (Lucas 1: 57-80) al deels klaar maar kon er niet omheen om er natuurlijk bij stil te staan. Bij de zoveelste lockdown, maar ook hoe je - ook nu - naar het licht moet blijven zien. En vooral: dat zelf moet uitstralen. Als vredebrengers in een tijd van polarisatie. Ze kreeg zondag en maandag wel veertig reacties. E-mails, maar ook allerlei appjes ,,It hat minsken rekke, dat fernimme je. ‘Dit hie ik efkes nedich’, sei in frou yn in mail.”

In haar preek zei ze: ,,God is als het zonlicht dat het duister van de nacht verdrijft. Elke ochtend opnieuw. En dit verdrijven van de nacht heeft een nog veel diepere betekenis. God wil de donkerte in ons leven verlichten, uitzicht bieden als het leven zwaar is als verdriet over ons heen valt, als we leven letterlijk of figuurlijk in de schaduw van de dood.”

Omikron-variant

Nu we leven onder de dreiging van de Omikron-variant voelt het voor Hiemstra ,,alsof we ook in deze tijd leven in de schaduw van de dood”. Maar wat is onze reactie? ,,Sluiten we onszelf ook af in deze donkere tijden of blijven we toch lichtpunten zien?” Of ,,geloven we dat midden in het duister toch de zon over ons opgaat en jou en mij in het licht zet”, hield ze zondag de kijkers voor.

Demissionair premier Rutte benadrukte zaterdag tevens: denk om elkaar, juist nu. Hiemstra vindt dat ook. Het is belangrijk dat mensen zich gezien weten. ,,Er te zijn voor elkaar als een lichtpunt.”

In de dienst klonk het slot van een lied van dichter Huub Oosterhuis, uit het Liedboek (2013): ‘Een schoot van ontferming is onze God. Hij heeft ons gezocht en gezien zoals de opgaande zon aan de hemel. Hij is ons verschenen toen wij in duisternis waren in schaduw van dood. Hij zal onze voeten richten op de weg van de vrede’.

Hiemstra vond het belangrijk om te zeggen dat we voor elkaar zo’n ,,schoot van ontferming zijn”, in plaats van ,,elkaar afwijzen of in de hoek zetten”. Haar advies: ,,Om in ons huidige omgaan met het coronavirus niet alles op de spits te drijven, maar mild te zijn voor elkaar, te luisteren, elkaar werkelijk te zien en waar mogelijk in liefde er voor elkaar te zijn.”

Vredesoproep

Huub Oosterhuis eindigt het lied met ‘No sil Hy ús fuotten rjochtsje op it paad fan ’e frede’, zoals de tekst in het Fries is. God als richtingwijzer. Een vredesoproep, volgens Hiemstra. Volgens haar moeten onze voeten gericht zijn op de weg van de vrede.

,,Niet blijven zitten waar je zit, met een hoofd vol standpunten, maar werkelijk de weg van de vrede gaan met onze voeten, stappen zettend op de aarde die ons draagt en dat we daarnaast de weg naar binnen gaan, naar innerlijke vrede in je hart en ziel”. ,,Ik tink dat wy sa nei de takomst sjen moatte”, aldus Hiemstra.

Nieuws

Meest gelezen