Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Sportmaandag, 12 september 2005

Stikeltried om t fjild heart net
Holwerd - Sin en wille is mear as jild yn bosk en iepen fjild. De zinsnede uit It Feintsje fan Menaem is Douwe Kuipers op het lijf geschreven. Om hem te typeren als alleen maar een markante clubman van voetbalvereniging Holwerd zou hem tekort doen. De lijst met het vrijwilligerswerk dat hij gedaan heeft en nog altijd doet is lang. Het was ooit een bewuste keus om zich belangeloos in te zetten voor de gemeenschap en niet voor het geld te kiezen.
JOHAN VELLINGA
Tegenwoordig geeft hij onder meer schaakles op zeven scholen, runt hij de badmintonclub en zet hij zich in voor asielzoekers. Hij doet alles op de fiets en geniet volop van het leven. Om zich heen ziet hij echter veel misgaan. ,,De grutste earmoede bestiet der hjoed de dei t dat minsken net keapje kinne wat se allegearre ha wolle. Alden litte de bern mar achter de kompjter sitte en as sels de bern t dizze omkriten sizze dat molke fan de supermerk komt binne wy goed ferkeard dwaande.
De in Leeuwarden geboren en getogen Kuipers was altijd al vrijgevochten. Hij studeerde af aan de HTS en hield er eind jaren zestig diverse baantjes in de bouwwereld op na. ,,Frij en rch wurk en gjin bazen om my hinne. Dat lei my. Kuipers trouwde al op zijn 19de met Sarah en ze kregen vier zoons: Edwin, Peter, Rutger en Arjen.
Toen hij in 1972 in Holwerd kwam wonen werkte hij nog een tijdje bij de gemeente Dongeradeel. De gemeente moest inkrimpen en dat betekende zijn ontslag. Sindsdien heeft Kuipers zich volledig op het vrijwilligerswerk gestort. ,,Ik koe it wol rde mei it minimum en Sarah fn it best. Dy docht sels ek in soart frijwilligerswurk. Als lid van de CPN was hij in die tijd tevens zeer actief om de bewapeningswedloop een halt toe te roepen.
Voor de voetbalclub heeft Kuipers ontzettend veel betekend. Bij VV Holwerd begon hij in de zeventiger jaren van alles te doen. Het was een tijd dat het voetbal in de lift zat. ,,Der kaam stadichoan mear jeugd by en ik krige in soad dien. Ik mocht graach ymprovisearje. Beslissings waarden doe naam snder minsken der yn te kennen en it bestjoer liet ek in soad oan my oer. Mei de nije fjilden en de lytse kantine derby waard it ek feest. We waarden doe trije kear kampioen en sieten yn e tredde klasse.
Kuipers was altijd op het sportpark te vinden. Hij bekleedde diverse functies in het bestuur en daarnaast voetbalde hij zelf nog tot zijn 55ste, trainde hij de jeugd en reed ze overal heen. Hij schreef de stukjes over de wedstrijden voor de Dockumer Courant . Hij heeft een hoop mooie herinneringen over gehouden aan die tijd. Maar hoewel sportieve successen altijd leuk zijn, stond bij hem het plezier voorop. Met name de jeugd moest onbekommerd kunnen voetballen.
Nu is Kuipers slechts nog toeschouwer. De lol is er af. Vrijwilligers hebben bij de club een taakverdeling gekregen. Met allerlei commissies, regels en ouders die verplicht moeten rijden is de spontaniteit verdwenen. ,,Al dat fergaderjen. Ik hld fan oanpakken. It is miskien net ferkeard dat no mear minsken harren foar de klup ynsette, mar as ik wat doch, dan foar 100 presint.
Mede daarom is de gemakzucht bij vrijwilligers hem een doorn in het oog. ,,Sjochst no wolris dat wedstriden flast wurde omt er gjin ferfoer is. Dat bestie by my net. Dat kinst die jonge jonges net oandwaan. Ik regele in buske en dan ride ik sels. As der te min spilers wienen dan gong ik de strjitte op om minsken te regeljen, lid as net lid. Ek jonges dyt it net betelje koenen om lid te wurden, mochten fan my meidwaan. Kontribsje wie net it wichtichste foar my.
Van kritiek van het bestuur trok hij zich meestal weinig aan. Plezier stond bij Kuipers voorop en met name voor kinderen stond hij altijd klaar. Als ze bij hem aanbelden kregen ze een bal van de club. Het kwam zelden voor dat die niet terug werd gebracht. Hij liet ze voetballen op het hoofdveld en maakte het daarna zelf weer op orde. ,,It fjild is fan eltsenien. In buordsje as Verboden toegang docht my sear. Stikeltried om t fjild heart net.
De beleving zoals de jeugd die vroeger had mist Kuipers tegenwoordig wel een beetje. ,,Eartiids stienen se te springen om te fuotbaljen. Wienen se lilk as it flast waard. Se binne ek minder wiis mei wat se hawwe. Hij lacht: ,,Ik wit noch wol dat ik mei s soan Edwin te waadrinnen wie en dat it wetter heger stie as ferwachte. Hy stopte en begn te janken. Ik haw myn fuotbalsokken oan en ik wol net dat dy wiet wurde.

Geen weerstand

Ook bij de club gaat het niet meer zoals Kuipers het graag zou zien. Bij voorbeeld dat de jonge jongens niet meer met de seniorenelftallen meevoetballen. Als er een tekort aan spelers was, regelde Kuipers altijd wel enkele As of Bs. ,,Dat fnen se moai. Guon rekken der op en hienen de tas al klear stean. Mar it mei no net mear. Se wolle jeugd yn beskerming nimme. Der mei ik net oer. Sjochst it no wol oan de jonge spilers by it earste. Se misse wjerstn.
Maar goed, of Holwerd nu in de zesde klasse bivakkeert of in de derde klasse, dat maakt hem niet uit. ,,It wichtichste is dat de minsken ergens oan meidogge. En derfoar moatte jo it sporten leechdrompelich hlde. Wy hienen earst in badmintonklup wrfan ast lid wze moast. Dat wurke net. Ik bin doe begn mei twa dagen yn e wike wrop minsken badmintonne kinne foar in lytse bijdrage. Alle wiken sechtsjin man. Ach, ast wolst is der in soad mooglik.
In de serie Markant worden personen geportretteerd die gedreven worden door clubliefde.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties