Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Geloof & Kerkmaandag, 12 september 2005

Hans Eschbach op EW-startdag Groeigroepen in Hoogeveen:
God is de God van het verrassende nieuwe begin
Hoogeveen - Nieuwe initiatieven die opbloeien in de kerk, mensen die ook in deze tijd trouw zijn aan God en aan zijn Woord. Trouw zijn in hun kerk. In een tijd van ballingschap toont God zich keer op keer ,,de God van het verrassende nieuwe begin’’, zo zei ds Hans Eschbach zaterdag in Hoogeveen op de startdag van de Gemeente Groei Groepen.
LODEWIJK BORN
Eschbach schetste in zijn lezing hoe de Nederlandse kerken zich in een ballingschapsituatie bevinden. Hij merkt het op zondagmorgen, wanneer het stil is op straat en ,,de verkeerslichten nog knipperen’’. In zijn vorige standplaats als predikant zag hij de teruggang in harde cijfers uitgedrukt. ,,In Spijkenisse is nog 5 procent christen. Ze zijn een kleine minderheid geworden.’’
Mensen kunnen onderling heel wat van dit soort ballingschapervaringen delen met elkaar. Hij haalde prof. dr K. Runia aan die onlangs in Centraal Weekblad schreef over die ballingschapsituatie. ‘We zijn als kerk in ballingschap: weggevoerd uit het centrum van de samenleving, geduwd naar de marge, getolereerd.’ ,,Er is sprake van een ballingschap in plaats van een woestijnreis omdat de ballingschap een daad van Gods oordeel over ongeloof en ongehoorzaamheid is’’, zo haalde Eschbach de emeritus-hoogleraar aan.
Maar dat is nooit Gods laatste woord. ,,God is altijd ook: de God van het verrassende nieuwe begin!’’, aldus Eschbach. De in Amersfoort woonachtige predikant illustreerde dit met voorbeelden uit de bijbel en de kerkgeschiedenis. ,,Elia dacht dat hij de laatste der Mohikanen was. Maar God laat hem zien, dat er zevenduizend mensen zijn, die de knieën voor de Baäl niet buigen.’’ In de tijd van de Babylonische ballingschap stonden Daniël en Nehemia op.
In de kerkgeschiedenis kwam er tevens - vaak onverwacht - een wending. ,,Denk aan de Reformatie, de Puriteinen of aan de opwekkingsbewegingen. Vaak is het een kleine groep waarmee God een nieuw begin wil maken van opwekking en geestelijke vernieuwing van de kerk. Door een nieuwe gerichtheid op God en een nieuw vertrouwen op Hem breekt er dan een nieuwe periode van bloei voor de kerk van Christus aan.’’
Ook vandaag is God de God van dat verrassende nieuwe begin, constateert Eschbach. Hij ziet ,,tekenen van hoop’’ en wordt bemoedigd door de nieuwe initiatieven die opbloeien. Hij refereerde daarbij aan de groei van de jeugdkerken, de zegen van de Alpha-cursussen en andere nieuwe, missionaire initiatieven. ,,Er gebeurt veel goeds in de breedte van de kerk.’’
Ook de Gemeente Groei Groepen mogen daar, zei Eschbach met bescheidenheid, toe worden gerekend. ,,Van 20 naar 1500 groepen sinds de start. Rijssen waar men net begonnen is en 170 deelnemers heeft. Ook in de kleine groepen geeft God een verrassend nieuw begin voor zijn kerk in Nederland. Dat is de visie en overtuiging die achter de GGG-beweging schuilt gaat.’’
Hij waarschuwde daarbij wel voor hoogmoed als valkuil. ,,Wij zijn geen ‘betere soort’ christenen. Dat is absoluut niet waar. We eten allemaal genadebrood.’’

Jaarthema

‘Wie hoopt op de Heer krijgt nieuwe kracht’ is dit seizoen het jaarthema van het GGG-kringenwerk. Daarmee gaan de kringen bestuderen hoe de ballingen in de bijbel dwars door afval en moeilijke omstandigheden de Here trouw bleven. ,,We willen bemoedigd worden door hun situatie te vergelijken met de onze.’’
Eschbach riep op niet het oog te richten op de problemen, maar op God. ,,God is groter dan onze problemen. Hoe groter wij van God leren denken, hoe kleiner onze problemen worden’’, citeerde hij Jesaja 40. En durf tevens de problemen in de kerk recht in de ogen te kijken. ,,Dan kun je beginnen met het oplossen er van.’’
Hij haalde Ramses Shaffy aan met zijn bekende lied: ,,Hij zong: vecht, huil, bid, lach en bewonder. Nou, dat heeft hij van Nehemia geleerd. Als Nehemia hoort van de ellende in Jeruzalem dan laat het hem niet koud: hij huilt, vast, bidt, neemt daar de tijd voor. Maar hij handelt ook.’’ Organist Ronald Knol speelde passend in op de vergelijking door Gezang 30 uit het Liedboek voor de Kerken , ‘Wie mat de waatren in zijn hand’, en het lied van Ramses Shaffy door elkaar heen te spelen.
Zolang mensen elkaar troosten ‘dat het nog wel meevalt met de kerk in Nederland’ blokkeren we het zoeken naar een echte oplossing, zei Eschbach. De kerk moet, volgens de EW-directeur, juist een tegengeluid laten horen, want zij is een beweging van hoop. ,,God gebruikt mensen voor de opbouw van zijn kerk. Ook u wil hij gebruiken.’’ Soms wordt die bouw ook werkelijkheid. Vorig jaar riep Eschbach in Apeldoorn tijdens de landelijk EW-dag nog op om geld te doneren voor kerkgebouwen in de Bijlmer. De eerste paal voor het eerste gebouw met vijf kerkzalen is al geslagen en voor de tweede worden al voorzieningen getroffen.
Er is hoop voor de kerk omdat de kerk ,,het lichaam van Christus op aarde is. Wereldwijd’’. In die wereldwijde christengemeenschap kan de Gemeente Groei Groep een plek zijn waar God iets van het nieuwe begin laat zien.
Organist Knol en jongerenpraiseband Trust uit Diever verzorgden gezamenlijk de gevarieerde samenzang – waaronder veel Opwekkingsliederen - tijdens de EW-dag. Het nieuwe materiaal voor het Groei Groepen-seizoen ging als warme broodjes weg. ,,Dozen vol zijn er van verkocht. Sommigen namen boekjes voor de hele gemeente mee’’, aldus Eschbach.
De opkomst in Hoogeveen - zo rond de vierhonderd mensen - was iets minder dan vorig jaar, terwijl gehoopt was op een stijging ,,Dat kan door heel veel factoren komen: de Open Monumentendag, het mooie weer of de drukke startweekeinden. Toch zijn we heel tevreden over de dag. Door alle fantastische verhalen die je hoort van zegen en bemoediging in gemeenten.’’ Sommigen bezoekers hadden de GGG-dag opgenomen in hun vakantieprogramma in Drenthe.

Workshops

Naast ontmoeting waren er diverse workshops rond de Gemeente Groei Groepen. Daar zag Eschbach ook iets van de groei terug, die de GGG-beweging uitstraalt. ,,Ik gaf een workshop waar 150 mensen bij waren. Toen ik vroeg hoeveel er nu voor het eerst met een Groeigroep aan de slag gaan, bleken dat er honderd te zijn. Dat is enorm veel.’’ Ook de andere workshops werden goed bezocht, zoals die over gavengerichte GGG door ds Ineke van den Beukel van Britsum met meer dan vijftig deelnemers. ,,De workshop verliep heel prettig. De betrokkenheid is groot en er was veel wisselwerking.’’
De startdag werd besloten met een viering onder leiding van de predikante uit Britsum. Deze werd door velen als bemoedigend ervaren. Net als vorig jaar werd er in kleine groepjes in de kerkzaal voorbede voor elkaar gedaan.
Twee mensen vertelden in de slotviering openhartig over hun plaatselijke Gemeente Groei Groep-situatie en wat het aan groei teweeg bracht.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Steeds vaker zie je en hoor je dat het in de gemeentes om groei gaat. Om
dat doel te bereiken zijn ze ernstig opzoek naar allerlei middelen.
Bijvoorbeeld allerlei soorten van cursussen zoals: de alfa cursus,
doelgericht leven, fundamenten cursussen, gaven cursussen enz. Toch
lijken al deze cursussen meer op een soort van wanhoopsdaden. Uit
onderzoek blijkt dat er bij de cursisten vaak maar weinig blijft hangen
van wat hen geleerd is (en dat is in sommige gevallen maar goed ook)
Verder zie je ook steeds vaker dat de gemeentes hun leden op allerlei
wijzen willen vermaken door bijvoorbeeld: muziek, mooie diashows,
cabaretiers, danseressen, toneelstukken, werkgroepen, leuke studies,
gezellige praatgroepen en men kan bij sommige gemeentes er nog lekker bij
zitten ook, dankzij hun fijne bioscoopstoelen. Natuurlijk kan je zeggen,
als het middel zijn doel bereikt, dan is het goed om die middelen te
gebruiken. De vraag is dan, wat is het doel?
Het doel kan zijn om de leden dicht bij God te brengen, hen te
onderwijzen en te stichten. Of het doel is om met allerlei middelen de
leden te behouden en nieuwe leden aan te trekken. Maar goed, wat het
juiste doel is laat ik even in het midden ,mij gaat het meer om de inhoud
van het doel en van het streven. In een gemeente kan er maar één doel
zijn, één streven, één geloof, één verlangen, één hoop maar één God, maar
één Zoon, en maar één Geest. Net zoals er maar één waarheid is.
Toch lijkt het er op dat heel veel gemeentes aan hun doel voorbij gaan.(
ondanks al hun inspanningen) Een gemeente is ontstaan uit de
overleveringen van onze voorouders, vanuit geloof en de bijbel. Wat er
onderricht wordt in de gemeenten is het woord van God.
Tenminste dat is het uitgangspunt, want waar anders halen we onze kennis
vandaan? En toch denk ik dat daar juist het probleem ligt (maar ook de
oplossing). Een probleem, omdat ondanks alle cursussen het bijbelverkeer
te eenzijdig is. Plus dat vaak de inhoud van de cursussen te oppervlakkig
is.
En trouwens niet alleen de cursussen maar ook de preken.
Jaar in jaar uit wordt de gemeente gevoed met melk, op zich niet
verwonderlijk omdat ook de cursusleider en de predikant zich voedt met
melk. Met andere woorden, in de gemeentes zitten teveel kinderen in het
geloof. En natuurlijk willen kinderen graag leren en vinden zij de melk
wel lekker. Maar kinderen zijn kwetsbaar en redden het vaak niet in
verdrukking. En als ze de melk zat zijn lopen ze weg, weg de wereld in
waar ze verzadiging zoeken. Natuurlijk zijn er ook gemeenten die wel
groeien, waaronder de Bethel in Drachten. Ook die gemeente maakt gebruik
van alle boven genoemde middelen.
Maar ondanks de grote groei geldt ook voor hen dat er teveel kinderen in
het geloof zitten. Dus is ook de Bethel is een kwetsbare gemeente.
Plus de groei van de Bethel gemeente is maar in zekere zin een groei
omdat zij profiteert van de leegloop van andere gemeenten. Veel mensen
zijn ontevreden over hun eigen gemeente en dan is de Bethel een mooi
alternatief. Rond de 80% komen dan ook uit andere gemeenten.
Dus is er in die zin ook niet echt sprake van groei maar meer sprake van
verplaatsing. Maar toch kun je door die verplaatsing wel zien waar de
behoeftes liggen van veel gelovigen. De behoefte aan melk, want het vaste
voedsel kunnen zij niet verdragen. En indien de voeder heengaat dan
verhongeren de kinderen.

menno heesterman, drachten - woensdag, 14 september 2005


Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties