Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
donderdag 21 juni

Cultuurwoensdag, 16 november 2005

Toneelgroep Com.Plot struikelt
Lidwien Feld
Een gezelschap dat zich over politieke en maatschappelijke thema’s wil buigen en een tekstschrijver die vindt dat zijn stukken over actuele hedendaagse zaken moeten gaan. Daar ligt de bodem voor een vruchtbare relatie, moeten tekstschrijver Don Duyns en toneelgezelschap Com.Plot hebben gedacht. Uit het huwelijk werd het kindje Checkpoint! geboren en de kraamverzorgende die de bevalling begeleidde was Titus Muizelaar, voormalig artistiek leider bij Toneelgroep Amsterdam. Aan thematiek geen gebrek: de wereld is opgeschrikt door ongekend en nieuw geweld en Nederland ligt nog na te hijgen van de opwinding die ontstond bij de moord op een filmregisseur.
In Checkpoint! wordt een poging gedaan om een zinvol commentaar te leveren op alle gewelddadigheden die zich aan ons voordoen. Waarom is er geweld, wat is de drijfveer van de dader, hoe gaan wij er hier in ons zelfgenoegzame rijke landje mee om? Daarvoor schetst Don Duyns een aantal figuren die zich in verschillende situaties bevinden en zich vanuit hun positie bemoeien met het geweld. Tijdens deze fragmentarische ontmoetingen voeren mensen dialogen, bepaald door hun maatschappelijke context.
Zo wordt er door de bovenmodale inkomens tijdens hun seksparty’s vastgesteld dat ze allemaal op moeten rotten en dat het verstandig is om te investeren in gepantserde bootjes omdat er in dit land ongetwijfeld een aanslag zal plaatsvinden op onze waterwerken. De ander is de vereenzaamde, die bevangen is door de gedachte dat hij door een of andere gewelddadige actie om het leven zal komen. En dan zijn er nog de oude idealisten, waarvan de een tevreden is met zijn huis, tuin, barbecue en fiets met twee kinderzitjes en de ander zich volledig gestort heeft op de onrechtvaardigheid in de wereld en daarom besluit om premier JP om te leggen.
Checkpoint! is bij de poging blijven steken; het resultaat geeft bij lange na niet voldoende stof om eens flink na te gaan denken. De spelers zijn opgezadeld met lappen tekst die van cliché-uitspraken en oubolligheid aan elkaar hangen. Af en toe een studentikoze Jiskefet-achtige seksistische grap ertussen is absoluut onvoldoende om van deze mannen en vrouwen geloofwaardige personages te maken.
Het is niet alleen het gebrek aan lucht - of beter: gebrek aan relativering - wat de voorstelling aan kracht inboet. Het is vooral het maken van de spelers tot spreekbuis van een tekstschrijver die een boodschap door de strot van de toeschouwers wil duwen, dat deze voorstelling tot een soms ergerniswekkende gebeurtenis maakt. Het is allemaal te plat, te gewild, te gekunsteld.
Eerdere voorstellingen van Nana de Graaf en Rosa Knaup, de kernspelers van het nog prille gezelschap, gaven aanleiding tot positieve recensies en hoge verwachtingen. Op het pad naar een grotere bekendheid moet je misschien soms eens struikelen. De dames bleken eerder grote talenten te hebben in het neerzetten van karakters; deze typetjes vergeten we dus maar snel.
Voorstelling: Checkpoint! van tg Com.Plot.
Plaats: Harmonie, Leeuwarden
Belangstelling: 130 bezoekers

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties