Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
woensdag 20 juni

Regiomaandag, 21 november 2005

Leed blijft; tranen bouwen geen trap
Oentsjerk - Tranen bouwen geen trap, herinneringen worden geen brug. De nabestaanden van verkeersslachtoffers krijgen hun geliefden nooit meer terug. Maar op de regionale herdenking verkeersslachtoffers in Heemstrastate in Oentsjerk werden door familie en vrienden hun namen wel genoemd. ,,Zolang wij hun namen blijven noemen, zijn ze nog niet dood.’’
Er is in de zaal een gedenkplaats ingericht waar de foto’s staan en de lichtjes worden aangestoken. Voor de zeven maanden zwangere Claudia en haar zus Nathalie, voor vader en moeder Veurman, voor Theo, voor een echtgenoot, voor een oudste zoon en nog meer geliefden. Het is het indringendste en treurigste moment van de dag. Het onderstreept de realiteit waar nabestaanden mee verder moeten.
Op het podium staat een lege stoel, daarom heen hangen rood-witte afzetlinten. Dit jaar zijn er in Fryslân al weer 39 verkeersslachtoffers te betreuren, dat is al meer dan vorig jaar toen er in het hele jaar 38 mensen verongelukten in het verkeer.
Behalve de doden zijn er de slachtoffers die het ongeluk wel overleefden, maar nooit meer de oude werden, bijvoorbeeld door een handicap of hersenbeschadiging. Tijdens de herdenking in Oentsjerk vertelt een aantal van hen wat hen is overkomen. De moeders van Anneke, Andrea en Theresa vertellen hoe hun dochters vochten om te overleven, hoe ze terugkeerden uit een coma en langdurig moesten revalideren. En over de slepende juridische en financiële afwikkeling van de schade. Tegen de adviezen van dokters in, bleven de families vechten en hopen op verbetering. ,,Ze waarschuwden ons dat de kans groot was dat we onze dochter zouden verliezen. Maar wij wisten zeker dat ze het zou halen.’’
Voor Oebele is het ongeluk al meer dan zestien jaar geleden. Hij werd op zijn brommer aangereden en raakte zwaar gewond. Hij lijdt aan een hersenletsel en is volledig arbeidsongeschikt, maar het ergst is voor hem dat er in zijn zaak nooit een uitspraak van de rechter is geweest. ,,Ik weet nog niet of ik schuldig of onschuldig ben aan het ongeluk. Advocaten vinden de hoogte van de afkoopsom belangrijker dan een rechtvaardige rechterlijke uitspraak. Maar ik heb liever 1 euro schadevergoeding na een rechtvaardige uitspraak, dan 1 miljoen met een gevoel van onrecht.’’
De persoonlijke getuigenissen werden omlijst door muziek van zanger Adri de Boer en van hoboïste Theresa, die hersenletsel opliep na een aanrijding. Het podium was versierd met bloemstukken, gemaakt door Sjirk, ook een verkeersslachtoffer met ernstig hersenletsel.
De regionale herdenking in Oentsjerk vond tegelijkertijd plaats met de landelijke herdenking in Middelburg. Het was de tiende keer dat deze herdenking wereldwijd werd georganiseerd. Ton Baas, gedeputeerde Verkeer van de provincie Fryslân, legde een krans bij het ingerichte monument. ,,Wij proberen het verkeer zo veilig mogelijk te maken en verkeersonveilige situaties te verbeteren. Maar de mens, de deelnemer aan het verkeer, moet zich ook bewust zijn van zijn zware verantwoordelijkheid.’’

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

regio
Familieberichten
Advertenties