Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Sportmaandag, 21 november 2005

Hooijboer start in basis, dus de beuk kan er in
Leeuwarden – In zeventien wedstrijden viel hij dit seizoen drie keer in bij Cambuur, maar vrijdag tegen FC Eindhoven staat Rick Hooijboor voor het eerst in de basis. De 31-jarige routinier is meer dan welkom, omdat hij een mondige speler is die daarnaast voorop gaat in de strijd. Die kwaliteit komt goed van pas bij een ploeg die als nummer achttien van de ranglijst moet vechten voor de punten. Hooijboer kan centraal in de verdediging spelen, maar begint als controlerende middenvelder. Hoe dan ook, hij speelt. En dus gaat de beuk er in.
GERARD BOS
Het was de eerste training van het seizoen, op een mooie zaterdagochtend in juli. Hooijboer leidde de warming up en leek daarmee meteen de leider van het elftal te zijn voor het nieuwe seizoen. Maar die eerste training was meteen voor langere tijd zijn laatste. Want de liesblessure die hij opliep, was een hardnekkige.
De medische staf van Cambuur deed haar best, maar in Landsmeer vond Hooijboer betere hulp. In een praktijk waar meer topsporters komen, werd hij bij tijd en wijle gepijnigd tot op het bot. ,,Ik heb de eerste keren geschreeuwd om mijn moeder”, zegt Hooijboer niet voor niets hoofdschuddend als hij terug denkt aan de behandelingen.
Hij regelde en betaalde de tripjes naar Landsmeer zelf, in de hoop binnen acht tot tien weken weer te kunnen spelen. Hij stak er al zijn tijd in: ,,Soms kwam ik nog maar één keer per week bij Cambuur, omdat ik zowat elke dag naar Landsmeer toe ging.”
Woensdag kreeg hij zijn laatste behandeling, maar pijnvrij is hij nog niet. Hij heeft nog wel eens last van de spieren. ,,Maar dan ben je gewoon wat stijfjes”, wuift hij dat weg. Want het échte euvel is opgelost. En dat zonder operatie. ,,Die stond eerst wel gepland, nu niet meer. Alleen als ik opnieuw last krijg, maar dan kan het altijd nog na afloop van het seizoen.”
Want nu Hooijboer kán voetballen, wil hij dat ook doen. Het moet weer over voetbal gaan en niet over blessureleed. Toen hij tegen Volendam eind oktober als invaller in een jonge ploeg zijn eerste speelminuten in het Cambuur-shirt beleefde, ‘gebeurde’ er meteen wat. Want Hooijboer laat zich gelden. Verbaal en fysiek. Zoals ook tegen Veendam afgelopen vrijdag bleek bij één van zijn eerste acties na het betreden van het veld.
,,Ik had meteen geel te pakken, omdat ik Hamming doormidden schopte”, herinnert Hooijboer zich. Het zijn acties die de boel op scherp zetten in een ploeg. ,,Dat werkt ook aanstekelijk. We moeten als ploeg spelen, de bereidheid hebben om wat voor elkaar op te knappen”, verwoordt Hooijboer het. Hij schuwt zijn ploeggenoten verbaal niet. ,,Ik kan iemand een schouderklopje geven, maar ik kan ook een klootzak zijn.” Hooijboers boodschap komt dan wel over, waardoor een medespeler zich wel twee keer bedenkt voordat-ie opnieuw de fout ingaat.
Weer kunnen voetballen, het komt op een goed moment voor Cambuur, waar de lang geblesseerden Bronkhorst, Venema, Zimmerman en Stegeman nog steeds ontbreken. Hooijboer is er dus wel en volgens hem is voetbal de best denkbare afleiding van de financiële problemen waarin Cambuur verkeert. ,,Het houdt je wel bezig, het is toch je broodwinning. Maar ik speel hier en ga door tot het bittere einde. Dat kost energie en misschien wel geld, maar dat moet dan maar. Als het schip zinkt, dan zink ik wel mee.”
Vermoedelijke opstelling: Van der Vlag; Nijssen, Brack en De Wagt; Van Rijswijk, Hofman, Hooijboer, Herder en Piqué; Houwing en Karim.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

sport
Familieberichten
Advertenties