Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Cultuurvrijdag, 28 april 2006

NNO optimaal met Fransman
GERRIT STULP
Fantastisch musiceren in doorzichtige muzikale lijnen, overdonderende klankexplosies tot pastelkleurige tinten. Zo mag men het concerteren van het Noord Nederlands Orkest (NNO) noemen onder leiding van de Franse dirigent Jacques Mercier gisteravond in de Harmonie te Leeuwarden. Hij legde vooral zijn romantisch gerichte intenties tot in een uiterste verfijning op aan een welwillend orkest, dat in enthousiasme werd meegesleept in een uitvoering van Musique Fantastique.
Al bij de uitvoering van de Ouverture La Gazza Ladra van Gioaccino Rossini zaten de orkestleden op het puntje van de stoel. Rossini, de Italiaanse componist die een groot deel van zijn leven in Parijs woonachtig was en in de eerste helft van de negentiende eeuw een enorme invloed had op de muziekcultuur aldaar. Een sprankelende compositie uit 1817, volgens het bekende stramien, zoals Rossini zijn ouvertures in de regel concipieerde: uitbundig en meeslepend. Ook voor het publiek een spannend gebeuren.
Toch draaide het gisteravond in dit NNO-programma om Hector Berlioz en Camille Saint-SaŽns. Deze beide heren hebben hun stempel op de Franse muziek van de tweede helft van de negentiende eeuw gedrukt, echter elk op hun eigen manier. Daarbij komt Saint-SaŽns vooral in de klassieke vormen het beste tot zijn recht. Voor de pauze klonk zijn Derde Vioolconcert, dat geldt als hoogtepunt van zijn vioolconcerten. Saint-SaŽns droeg destijds dit werk op aan Pablo de Sarasate, de violist wiens spel hem inspireerde bij het scheppen van zijn vioolconcerten.
Hoe goed die Pablo ook mocht zijn, de hedendaagse Hongaarse violist BarnabŠs Kelemen was tijdens de uitvoering van dit werk een overtuigende inspiratiebron. Verrassend en uiterst muzikaal hingen orkest en toehoorders aan zijn strijkstok. Toch bleek steeds weer de dirigent de touwtjes in handen te hebben. Na de pauze klonk de geweldige Ė eveneens in kwantitatieve vorm Ė Symphony Fantastique van Hector Berlioz. Muziek, die dirigent Jacques Mercier op het lijf is geschreven en waar het orkest hem bewonderenswaardig goed in volgde.
Deze kolossale compositie van Berlioz is van groot belang geweest voor de opkomst van de programmatische (verhalende) muziek. Mede geÔnspireerd door de symfonieŽn van Beethoven, stelde Berlioz zich ten doel nieuwe, ware muziek te componeren. Eigenlijk zou zijn muziek een afspiegeling moeten zijn van zijn menselijke stemmingen en passies. In de Symphony Fantastique verklankt hij zijn eigen verhaal: dat van de hevig verliefde artiest die zichzelf uit pure wanhoop met opium vergiftigt en daardoor in een roes vol nachtmerries en bloedstollende visioenen belandt. Deze compositie eindigt met een Finale, waar in grote tegenstellingen van stemmingen het Dies-Irae wordt geparafraseerd op een onnavolgbare meesterlijke wijze. De verbeeldende en op de voorgrond dringende Heksendans resulteert tenslotte in een bijna letterlijk overdonderend slot.
Gebeurtenis: NNO
Plaats: Harmonie, Leeuwarden
Belangstelling: 350 bezoekers

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

cultuur
Familieberichten
Advertenties