Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
dinsdag 19 juni

Geloof & Kerkdinsdag, 17 oktober 2006

Politiek moet het geloof niet inpalmen

Vaticaanstad/Verona - Italiaanse katholieken zijn sinds maandag bijeen voor hun tienjaarlijkse pastorale congres. Er zijn in totaal bijna drieduizend deelnemers. Het is een bezinning op waar men staat als kerk in de Italiaanse samenleving. De manifestatie werd geopend met een heilige mis in de antiek-Romeinse arena van Verona.

FRANS WIJNANDS
Je zou de Italiaanse katholiekendagen enigszins kunnen vergelijken met de pastorale concilies die we indertijd in Nederland hebben gehad. Toen geestelijkheid en gelovigen zich enthousiast bogen over vernieuwingen binnen de Rooms-Katholieke Kerk; te beginnen in Nederland. Dat bleek te hoog gegrepen, te idealistisch.
Het Vaticaan was minder enthousiast dan de Nederlandse kerkprovincie zodat er ten slotte weinig overbleef van de aanvankelijke begeestering om de R.-K. Kerk nieuwe impulsen te geven.
De komende dagen gaan honderden werkgroepen aan de slag om voor de komende jaren een visie op papier te zetten. Een soort van draaiboek hoe de Italiaanse katholieken zich in de naaste toekomst duidelijker kunnen profileren in de Italiaanse samenleving. Getrouw aan de kerk, want een belangrijk gespreksthema is hoe een halt kan worden toegeroepen aan de toenemende neiging van veel katholieken om een soort eigen geloof te belijden; een mengeling van officieel-kerkelijke standpunten met persoonlijke opvattingen.
Hoogtepunt van dit meerdaagse congres is de komst van paus Benedictus XVI, aanstaande donderdag. Hij zal de congresdeelnemers ongetwijfeld sterken in hun voornemens om de christelijke (katholieke) identiteit in de samenleving te blijven uitdragen.

Mobilisatie

In 1976 werden de eerste Italiaanse katholiekendagen gehouden. De bisschoppen mobiliseerden de gelovigen toen om een vuist te maken tegen de oprukkende secularisatie in de samenleving. Tot ontzetting van de R.-K. Kerk stemde een meerderheid van de Italianen in een referendum voor een wettelijke echtscheidingsregeling en een jaar tevoren was politiek-links de grote winnaar in de regionale verkiezingen.
Het luidde het begin in van de neergang van de ooit oppermachtige christen-democratische Dc, de Democrazia Cristiana. Sindsdien staat het ‘pastorale congres’ vooral in het teken van behoudzucht, al is er ook onder katholieken een stroming op gang gekomen die vraagt dat de kerk minder rigoreus is tegenover gescheiden mensen, homoseksuelen en vrouwen die abortus willen.
Anders dan in de meeste andere (West-)Europese landen bemoeit de R.-K. Kerk - en met name de bisschoppenconferentie - zich in Italië met de samenleving en de rol van de politieke partijen. Nergens anders ter wereld is de binnenlandse politiek zo onder invloed van de kerk als in Italië. Maar of het ook werkelijk effect heeft?
In veel tere discussiepunten - van euthanasie tot wettelijke samenlevingscontracten voor niet-heteroseksuelen - holt een groeiend aantal katholieken niet meer klakkeloos achter het standpunt van de kerk aan en groeit de wens om een verruiming van de bekende Vaticaanse standpunten.
Inzake euthanasie bijvoorbeeld. Dat mede naar aanleiding van een wekenlang spraakmakende affaire rond een Italiaanse man die sinds 1992 volledig verlamd in leven is, of wordt gehouden, en die nu aan de president van Italië gevraagd heeft om een euthansasiewet zodat hij mag sterven.
Het Vaticaan reageerde meteen met ‘Nee, nooit. Euthanasie is moord’, en wees alle katholieke politici op hun christelijke plicht om tegen iedere vorm van euthanasie te stemmen.

Inpalmen

De vele congresgangers in Verona zullen er massaal voor waarschuwen dat ‘de politiek’ het geloof niet mag inpalmen en naar eigen goeddunken gebruikt. Katholieken, christenen, mogen en moeten wel degelijk actief zijn in de politiek maar politieke partijen moeten niet incidenteel een beroep doen op katholieke kiezers als hen dat toevallig goed uitkomt.
Vorige week ontving de paus de nieuwe, katholieke minister-president van Italië, Romano Prodi in privéaudiëntie. Een dik half uur, waarin vooral over binnenlandse politieke hangijzers werd gesproken. De paus benadrukte nog eens dat de Rooms-Katholieke Kerk het huwelijk tussen man en vrouw - ,,een Godsgeschenk” - als enige verbintenis erkent. Prodi haastte zich te verzekeren dat wettelijke samenlevingscontracten voor homoseksuelen en lesbiennes niet op zijn regeringsprogramma staat; althans niet bovenaan.
Eind deze week zal Prodi op het ‘pastoraal congres’ in Verona zijn; bij de mis van de paus en op de bijeenkomst van de Italiaanse bisschoppenconferentie. Geen premier, van welke partij en politieke kleur dan ook, kan nu eenmaal om het Vaticaan heen.
Frans Wijnands is correspondent voor het Friesch Dagblad bij het Vaticaan

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

Geloof & Kerk
Familieberichten
Advertenties