Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
dinsdag 19 juni

Hoofdartikelvrijdag, 18 september 2009

Mensenhandelaar krijgt verlof
Politie en justitie zijn op zoek naar een veroordeelde vrouwenhandelaar, die sinds zaterdag spoorloos is. Het gerechtshof in Arnhem, waar zijn zaak in hoger beroep wordt behandeld, had hem een week verlof gegeven wegens persoonlijke omstandigheden, overigens tegen de wil van het Openbaar Ministerie. Hij moest zich dagelijks bij de politie melden. Hij deed dat vrijdag voor het laatst. De man was na een megaproces in Almelo tot 7,5 jaar gevangenisstraf veroordeeld voor mensenhandel.
De rechtbank in Almelo achtte bewezen dat hij samen met zijn broer een zeer gewelddadige internationale bende leidde, waarvan meer dan honderd vrouwen slachtoffer werden. Ze dwongen vrouwen jarenlang in de prostitutie te werken. Sommigen werden geronseld in Oost-Europa, anderen werkten al in Nederland. De broers waren uitzonderlijk wreed. Een aantal meisjes kreeg de initialen van hen in de hals getatoeëerd. Anderen moesten een borstvergrotende operatie ondergaan. Justitie houdt er ernstig rekening mee dat de handelaar in vrouwen, die de Turkse nationaliteit heeft, uit Nederland is gevlucht.
Verschillende partijen in de Tweede Kamer spreken schande van de gebeurtenis en hebben inmiddels aangedrongen op maatregelen die moeten voorkomen dat zwaargestraften tijdelijk kunnen worden vrijgelaten wegens persoonlijke omstandigheden. Het is goed dat er nu aandacht wordt gevraagd voor dit soort aspecten van het Nederlandse rechtssysteem, maar Kamer en regering moeten voorkomen dat de maatregelen blijven steken bij lapwerk.
en de Nederlandse rechtspraktijk
Het geval van het verlof van de mensenhandelaar is een symptoom van een dieper liggend probleem van de Nederlandse rechtspraak. De kern daarvan is dat beslissingen van rechters in laatste aanleg niet kunnen worden gecontroleerd door een onafhankelijke instantie. In dit geval kwamen rechters van het Hof in Arnhem tot de conclusie dat deze man tijdelijk kon worden vrijgelaten. De rechters hielden zich daarbij aan de mogelijkheden die de wet bood. Maar of de afweging van de rechters terecht is geweest kon niet - en kan nooit in Nederland - aan toetsing worden onderworpen.
In de praktijk van het Nederlandse strafrecht kan na de mogelijkheden van hoger beroep alleen het opduiken van een nieuw feit nog aanleiding zijn voor herziening van een rechtszaak. Als zo’n nieuw feit zich niet voordoet, is de positie van een ten onrechte veroordeelde hopeloos. Hierbij komt dat rechters van lagere en hogere rechtbanken elkaar vaak goed kennen, vaak dezelfde opvattingen hebben en verstrengeld zitten in hetzelfde juridisch systeem. Het komt voor dat rechters van de Hoge Raad een verzoek krijgen een zaak te herzien die ze zelf in eerste instantie hebben behandeld. Dit lijkt op het bekende voorbeeld van de slager die zijn eigen vlees moet controleren.
Volgens rechtspsycholoog W. Wagenaar leidt het Nederlandse recht erg onder wat hij noemt ‘slapende rechters’, magistraten die soms niet goed opletten. Hij heeft in een onderzoek tal van voorbeelden genoemd waaruit blijkt dat mensen in de cel zitten, die op basis van het beschikbare materiaal niet veroordeeld hadden mogen worden.
De rechter moet een afweging tussen belangen maken. De wet geeft daar slechts heel beperkte richtlijnen bij. Als de rechter zich aan de procedures heeft gehouden is zijn beslissing na de uiterste behandeling niet meer aan te vechten. Het gebeurt vaker dat rechters bij grote fouten zeggen dat ze niets fout hebben gedaan omdat ze zich aan de wet hebben gehouden. Zij worden vaak door hun collega’s gedekt. Maar wat is er tegen te erkennen dat er fouten zijn gemaakt?
Wagenaar pleit voor een revisieraad, naar Engels voorbeeld. Deze werd in Groot-Brittannië ingesteld na enkele zware juridische blunders met betrekking tot verdachten van aanslagen door de IRA. Zo’n raad beslist niet zelf over schuld of onschuld, maar bepaalt slechts dat de rechter in eerste aanleg de zaak moet overdoen, met inachtneming van feiten die in eerder zijn genegeerd.
Het instellen van een dergelijke revisieraad is geen nieuw idee. De SP pleitte in navolging van een groep juridische experts ook al voor zo’n raad, nadat onschuldigen jarenlang in de cel hadden gezeten in de Schiedammer parkmoord, de Puttense moordzaak en nog veel meer, veelal onbekende zaken. De Kamer wees het idee echter af. Gevreesd werd dat de revisieraad als een ‘motie van wantrouwen’ tegen het huidige juridische stelsel zou worden gezien. Wellicht geeft de omstreden beslissing van de rechter met betrekking tot het verlof van de vrouwenhandelaar de Kamer een nieuw argument om dat besluit te herzien. Want gebeurtenissen als die rondom de vrouwenhandelaar voeden het wantrouwen jegens het rechtssysteem pas echt.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties