Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Hoofdartikelvrijdag, 30 maart 2012

Verwijtbaar handelen in het ziekenhuis
Het is een triest beeld dat de onderzoekscommissie-Lemstra schetst van de gang van zaken rond de uitbraak van de multiresistente Klebsiella-bacterie in het Rotterdamse Maasstad Ziekenhuis in 2010 en 2011. De commissie verwijt microbiologen, adviseurs infectiepreventie, artsen op de intensive care, chirurgen en internisten, raad van bestuur en raad van toezicht van het ziekenhuis dat ze zwaar tekortgeschoten zijn. Hun handelen was ernstig verwijtbaar.
Drie mensen zijn zeer waarschijnlijk overleden aan een infectie veroorzaakt door de bacterie, die voor vrijwel alle antibiotica ongevoelig is. Bij tien sterfgevallen valt niet uit te sluiten dat de bacterie de doodsoorzaak was.
De bevindingen van de commissie-Lemstra zijn de zoveelste bevestiging van de aanwijzingen dat er van alles mis was in het ziekenhuis. Eerder onderzoek van de inspectie voor de gezondheidszorg kwam met ongeveer gelijkluidende conclusies, inclusief de oproep om de verantwoordelijken voor de tuchtrechter te brengen én het voorstel voor een wetswijziging waardoor verantwoordelijken die nu niet kunnen worden gedaagd alsnog voor de rechter moeten verschijnen.
Het sterke aan het rapport van Lemstra is dat er aanbevelingen worden gegeven die verder strekken dan het Maasstad Ziekenhuis. Zo roept hij overheden op om goed na te denken over de risico’s die ontstaan door het toenemen van de antibioticaresistentie en de verwachte afname van het budget voor de gezondheidszorg.
De Nederlandse gezondheidszorg is voorbeeldig als het gaat om het bestrijden van antibioticaresistentie, vergeleken met landen als Frankrijk en staten in Midden- en Oost-Europa. Toch is er ook in ons land reden voor grote zorgen. Resistentie sluipt via de dierenwereld de menselijke gezondheidszorg binnen. De vorige minister van Landbouw is begonnen met programma’s om het antibioticagebruik in de bio-industrie terug te dringen, maar de resultaten daarvan moeten nog worden afgewacht. Zeker is wel dat er grote financiële belangen op spel staan. Veel dierenartsen kunnen bijvoorbeeld nauwelijks bestaan zonder de lucratieve verkoop van antibiotica aan dierenhouders, die deze medicijnen mede gebruiken als groeibevorderaars.
Los hiervan is het onderzoek van Lemstra huiveringwekkende lectuur. De vraag is natuurlijk: als er zo massaal en collectief wordt gefaald in Rotterdam, hoe is het dan gesteld met ziekenhuizen in andere plaatsen? Er is alle aanleiding om de positie van patiënten jegens fouten makende zorgverleners aan de orde stellen. Die moet in Nederland hoognodig worden verbeterd. Het heersende tuchtrecht werkt traag en vaak in het nadeel van slachtoffers van fouten omdat ze moeite hebben met de bewijslast in een wereld waar gedegen vakkennis haast onontbeerlijk is.
In de Nederlandse zorgsector heerst een papieren wereld waar protocollen de dienst uitmaken. Er zou al heel wat zijn gewonnen als in de zorg de regelethiek zou worden beperkt en dat de nadruk komt te liggen op het verantwoordelijk en nadenkend handelen van het medisch personeel. Positief is dat er zijn tendensen zijn die deze kant op gaan, maar er moet nog een hele mentaliteitsverandering plaatsvinden.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties