Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
dinsdag 19 juni

Hoofdartikeldinsdag, 4 juni 2013

Seculiere Turk vreest sluipende islamisering
Heeft de Arabische Lente nu ook Turkije in de greep? In Istanbul en 67 andere steden in Turkije is het al dagen onrustig. Tienduizenden Turken zijn de straat opgegaan om te protesteren tegen het beleid van premier Recep Tayyip Erdogan. Aanleiding voor het protest, dat dinsdag in Istanbul begon, zijn plannen om een park bij het Taksimplein in die stad vol te bouwen. Volgens de demonstranten houdt de streng-islamitische Erdogan geen enkele rekening met Turken die een andere visie hebben; niet alleen een andere visie op bouwprojecten, maar ook op de rol van de islam in de samenleving.
De verleiding is groot om een vergelijking te maken met de begindagen van de Arabische Lente in andere islamitische landen. Maar waar in Noord-Afrika en het Midden-Oosten de beweging van oorsprong er op gericht was de dictators te verdrijven, betogen de seculiere Turken voor het behoud van de democratie.
Veel Turken hebben het helemaal gehad met Erdogans autoritaire stijl. In 2002, toen zijn AKP-partij voor het eerst met overmacht de verkiezingen won, rees de angst dat Erdogan van Turkije een islamitische staat naar Iraans voorbeeld zou maken. De vrees was gestoeld op het feit dat Erdogan en zijn gelijkgezinden die in 2001 de AKP hadden opgericht, allemaal hun wortels hadden in de politieke islam.
Turkije is onder Erdogan geen tweede Iran geworden en mede dankzij zijn succesvolle economische beleid is hij nu al tien jaar aan de macht na twee keer te zijn herkozen. Een groot deel van de Turken, vooral op het platteland, kan zich wel vinden in het religieuze conservatieve gedachtegoed van Erdogan. Maar veel van hun landgenoten die in navolging van Kemal Atatürk, de oprichter van de Turkse staat na de teloorgang van het Ottomaanse Rijk, voorstander zijn van een strikte scheiding tussen moskee en staat, voelen zich steeds meer gemarginaliseerd. Het conflict over het Taksimpark is een afrekening na het alcoholverbod, de repressie op de universiteiten, het zoenverbod en het terugdringen van de vrijheid van meningsuiting.
Dat Erdogan volstrekt overtuigd is van zijn eigen gelijk en zijn opvattingen steeds dwingender wil opleggen, heeft het buitenland ook gemerkt. Hij beschuldigde Duitsland van racisme vanwege de vermeende onderdrukking van de drie miljoen Turken in Duitsland, omdat ze worden gedwongen om Duits te spreken en ze hun eigen geloof niet zouden mogen praktiseren. En Nederland kapittelde hij omdat een Turks pleegkind bij een lesbisch stel kwam.
Die autoritaire houding schiet ook veel liberale Turken in het verkeerde keelgat. Zij verdenken Erdogan ervan langzaam de modernisering terug te willen draaien. In landen als Turkije, Iran en Egypte probeerde de wereldlijke elite aan het begin van de vorige eeuw de moderniteit dwingend op te leggen. In Iran en Egypte is dat proces mislukt en nu vrezen seculiere Turken dat ook in hun land de democratie wordt ingeruild voor de dictatuur van de conservatieve islam.
Zo ver is het nog niet. Maar de manier waarop Erdogan zijn zin doordrijft, alsof Turkije alleen aan hem en zijn aanhang toebehoort, past niet in een democratie. Want daarin wordt ook rekening gehouden met andersdenkenden.

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 1


Reacties:

Alleen de seculiere elite van D66, het COC en (delen van PvdA en VVD, alsmede Groen Links en de PVV willen hun seculiere gedachtengoed ook bij wet opleggen aan de hele bevolking, dwars tegen de grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden in.
Als dat goed komt, komt er meer goed: zelfs in het seculiere Frankrijk is er een massale reactie op gekomen. Uw hoofdredacteur heeft daar onlangs nog zeer terecht op gewezen. Het opleggen van een geloofsovertuiging, alsmede een liberale seculiere "geloofsovertuiging" bij wet, het loopt in Iran, Turkije en Nederland fout af: het werkt averechts.
Noch de Islam, noch de seculiere ideologie is in wezen democratisch, maar totalitair en handelt totalitair onverdraagzaam als zij aan de macht komt ten koste van Joden en Christenen: deze groepen wil ze naar de periferie van de samenleving verdrijven met al hun instituties, de synagoge, de kerk en de Joodse en christelijke school en de constitutionele monarchie bij de gratie Gods.

J.Elsinga, Ermelo - donderdag, 6 juni 2013


hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties