Lees hier ons Privacy Statement en Cookie Statement
maandag 25 juni

Hoofdartikelmaandag, 5 maart 2018

Niet gebaat bij een handelsoorlog
De Amerikaanse president Donald Trump heeft een algehele en langdurige importheffing aangekondigd op staal en aluminium. Deze week wil hij 10 procent bij de prijs op doen van buitenlands aluminium en 25 procent bij staal van vreemde makelij. Het moet de eigen staalindustrie beschermen. Trump zegt er de nationale veiligheid mee te dienen.
Het idee is dat Amerikaanse bedrijven hun staal en aluminium niet meer van overzee halen, maar bij producenten in eigen land. Dat moet volgens Trump duizenden banen en miljarden dollars besparen die anders verloren zouden zijn gegaan aan ‘buitenlanden’. Een handelsoorlog is daarbij geoorloofd.
Die handelsoorlog lijkt eraan te komen als je de retoriek van westerse bondgenoten hoort. Canada, een van de grootste staalleveranciers aan de VS, noemt de stap onacceptabel, Duitsland laat weten dat een handelsoorlog in niemands belang is, Nederland heeft geen enkel begrip voor de heffingen en de Europese Commissie zal ‘duidelijk en afgewogen’ reageren.
Commissie-voorzitter Jean-Claude Juncker liet weten nog wel wat tegenmaatregelen voor Amerikaanse producten te weten. Een lijstje met bourbon, Harley-Davidson en spijkerbroeken doet de ronde, die miljarden dollars omzet vertegenwoordigen. Trump zou Trump niet zijn als hij daarop niet al had gereageerd: Europese auto’s mogen ook een importheffing verwachten als de EU daadwerkelijk terugslaat.
De stap van Trump is niet de eerste daad van protectionisme in de door overcapaciteit en lage prijzen gekenmerkte staalmarkt. Het is wel nieuw dat er tegen marktverstoring een ‘kanon’ wordt ingezet en op het oog oneigenlijke argumentatie wordt gebruikt.
Men is het erover eens dat Chinese staalproducenten voor te veel aan staal zorgen op de markt. Ze leveren dat veelal onder de kostprijs. Dat schaadt de markt, stellen kenners. China lijkt de bedrijven bovendien te subsidiëren, waardoor die door kunnen blijven gaan op dezelfde verliesgevende voet.
Precisie-protectionisme
Op meerdere continenten gelden importheffingen op Chinees staal tegen ‘dumping’. Zo legde Brussel heffingen op die oplopen tot 73 procent. Ook Rusland, Oekraïne, Iran en Brazilië mogen trouwens niet zomaar de EU-grens over met hun staal. Het gaat hierbij om ‘precisie-protectionisme’. Dat richt zich op een land en beleid wordt bovendien om de zoveel maanden geëvalueerd en waar nodig bijgesteld. In de wereldwijde handel lijkt dit een juiste manier om onevenwichtigheden te herstellen, als erover tenminste ook overleg plaatsvindt.
Trump lijkt aan dat alles voorbij te gaan. De importheffing geldt voor iedereen, of je eerlijk handel drijft of niet. Overleg is er niet. En het argument van nationale veiligheid lijkt buitenproportioneel: zo veel Amerikaanse staalbanen zijn er niet. Bovendien is het de vraag of de VS wel in staat is het specialistische staal van overzee zelf te maken.
Een handelsoorlog dreigt en daar zal iedereen last van ondervinden: landen, bedrijven en de consument, die hogere prijzen zal gaan betalen. Die effecten gelden niet in de laatste plaats voor de VS zelf.
Als de markt moedwillig wordt verstoord, zijn gerichte sancties een redelijk middel. Trumps protectionisme is daartoe geen reden. PH

Reageer op dit artikel | Aantal reacties 0


Reacties:

hoofdartikel
Familieberichten
Advertenties