Dit artikel is vandaag gratis

Als de kat van huis is... Hoe je op een lekkere manier muizen kunt verdrijven uit je keuken | Weekendrecept

Zelfgemaakte knoflookboter op brood. Foto: Lone Aarup Poulsen

Na twintig jaar in oude Amsterdamse huizen te hebben gewoond, kan ik met enige zekerheid zeggen: één muis bestaat niet. Muizen doen wellicht alsof ze in hun eentje rondsnuffelen, maar wat we over de keukenvloer zien schieten is de ene keer het zusje en de ander keer het kleinkind. Een muis is altijd in meervoud.

Eerst is een muisje met zijn bollige ogen, grote oren en puntige snuit hartveroverend om naar te kijken. ,,Ah, wat schattig!”, roepen we uit, terwijl onze voorraadkast wordt geplunderd. Zou het kunnen dat muizen, net zoals baby’s, snoezig zijn om het beschermingsinstinct in hun vijanden aan te zetten?

Betoverd

Zo stond ik een keer te kletsen met de eigenaar van een professionele keuken die ik van hem ging lenen. Hij zei dat zijn keuken al jaren op de vaste route lag van een muis. ,,Het is mijn huismuisje. Hij doet niets, hoor”, zei hij en kreeg een dromerige blik in zijn ogen die verklapte dat hij hopeloos betoverd was. ,,Een muis komt nooit alleen”, zei ik, maar het was alsof hij mij niet hoorde. Nu was hij een stoere chef dus ik heb het er maar bij gelaten.

Het eerste dat ik deed, was alle potten en pannen nagaan op sporen van zijn huisdier. Wellicht is de vaatwasser slordig geweest en heeft hij een restje saus laten zitten voor de muizen om op te snacken? Ja hoor, daar lagen de keutels. Als confetti na een feestje.

Voordat ik ging koken gingen alle gereedschappen de vaatwasser in en heb ik de keuken van onder tot boven schoongemaakt. Niet dat de eigenaar daarvan onder de indruk was toen ik hem op de hoogte bracht. Weer kreeg hij die zachte blik in zijn ogen en zei: ,,Ach, het is maar een klein muisje. Hij moet toch ook leven?”

Stoer

Muizen zijn overal, ook al zien we ze niet. Een vriendin van mij had nog nooit een muis gezien in de tien jaar dat ze in haar huis woonde. Totdat ze de keuken ging verbouwen en onder de vloer een slagveld vond van dode muizen en hun nalatenschappen. Erop vertrouwend dat met de verbouwing alle gaten en kieren dicht waren gemetseld ging ze vrolijk koken. Ze trok een la met kruiden open en zag iets bewegen…

In de kartonnen doos met zoutkristallen uit Bretagne zat een piepklein muisje. Zij stopte het doosje, inclusief muis, in een vuilniszak, nam de trap in een paar sprongen naar beneden en gooide de zak in de vuilnisbak. In één beweging. Zonder gegil of geaarzel. Gewoon hup, wegwezen! Daar zou de chef met zijn huismuis van kunnen leren.

Laconiek

Toen ik mijn appartement kocht, schafte ik gelijk een kat aan. Ik heb een grote kater uitgezocht van het ras Kartuizer. Dit ras is oorspronkelijk gefokt door de Kartuizer monniken in het Chartreuse-gebergte in Frankrijk, speciaal om op muizen te jagen in de kloostergangen. ,,Hij is de mooiste kat die ik ooit heb gezien en met een rasechte muizenjager in huis blijven de ongenode gasten wél weg”, dacht ik.

Al gauw kreeg mijn kat de kans om zich te bewijzen. Hij stond naast mij in de keuken toen een muis over de vloer vloog in het tempo van een straaljager. Mijn kat keek laconiek van mij naar waar de muis net liep, rolde op zijn rug en ging zo luid spinnen dat de glazen in de kast bijna gingen rammelen. Naast hem stond zijn voerbak. Onder de neus van de kat des huizes, hun oervijand, smulden de muizen van zijn brokjes. Muizen kunnen niet alleen betoveren, ze hebben blijkbaar ook een goed gevoel voor humor.

Gepantserd

Inmiddels is mijn keuken gepantserd tegen de muizen. De kieren zijn dichtgemaakt, alle etenswaren zitten beschermd achter wat lijkt op kogelvrij glas en ik ben gewapend met een artillerie aan muizenvallen. Als laatste wapen zet ik knoflook in. Muizen blijken de geur afschuwelijk te vinden. Ik maak twee soorten knoflookboter: één voor mij en één voor mijn buurvrouw. Als goedmakertje. Gisteren hoorde ik haar al twee keer gillen alsof ze een muis had gezien.

Zelfgemaakte boter met knoflook

Ingrediënten
voor 2 porties

Boter:
- 500 milliliter slagroom (koud)

Geroosterde knoflookboter:
- 1 hele knoflook
- olijfolie
- 2 scheppen boter
- zeezout

Zwarte knoflookboter:
- 5 tenen zwarte knoflook
- 2 scheppen boter
- zeezout

1. Klop de slagroom stijf in een keukenmachine. Klop door totdat er boter aan de garde blijft hangen. Giet de boter af en bewaar eventueel de wei (karnemelk). Kneed de boter in een kom met ijskoud water. Ververs het water totdat het helder is. Doe de boter in een dunne schone doek en knijp het water uit. De boter is klaar.

2. Snij de knoflookbol door midden. Leg de twee helften op een groot stuk aluminiumfolie. Giet er olijfolie overheen. Maak de folie dicht aan alle kanten en bak het pakketje in de oven ongeveer 45 minuten op 200 graden. Maak de laatste 10 minuten het pakketje open zodat de knoflook karamelliseert. Laat iets afkoelen en knijp de tenen uit de schillen. Meng met een paar scheppen zachte boter en zeezout.

3. Hak vijf tenen zwarte knoflook fijn en meng met twee scheppen zachte boter en zeezout. Smeer de twee soorten boter op versgebakken (stok)brood als voorgerecht of bij een winterse soep.

Zwarte knoflook

Het lijkt wellicht op iets wat je beter niet kunt eten, maar zwarte knoflook is een ware delicatesse. Door witte knoflook wekenlang te fermenteren ontwikkelt zich een unieke smaak die proeft als dadels, karamel, tamarinde en sojasaus: een bijzonder lekkere smaakmaker in dressings, marinades, dips en sauzen.

Nieuws

menu