Alarm over gevaar voor verdrinking van een kind is een oproep aan alle volwassenen: zwemles is niet genoeg | Commentaar

Ziekenhuizen in Groningen en Amsterdam slaan samen met de Nationale Raad Zwemveiligheid alarm over de grotere risico’s op verdrinking van kinderen, nu door corona de zwemlessen zo lang hebben stilgelegen. Dat vergt inderdaad een inhaalslag maar vooral, zoals altijd, grote alertheid van ouders.

Beeld:

Beeld: FD

Vooropgesteld: met de zwemveiligheid in Nederland is het uitstekend gesteld. Ten opzichte van andere landen zijn de verdrinkingscijfers hier te lande ronduit laag; gemiddeld één op tweehonderdduizend mensen. Dat ligt in veel andere landen al snel meer dan twee keer zo hoog. Ook ten opzichte van zichzelf doet Nederland het goed: er is een indrukwekkende verbeterslag gemaakt ten opzichte van de jaren vijftig. Toen verdronken jaarlijks vier- tot vijfhonderd mensen; sinds het jaar 2000 ligt het aantal verdrinkingsdoden stabiel rond de 87 per jaar.

Schoolzwemmen

Dat is voornamelijk de verdienste van het schoolzwemmen dat in de jaren zestig werd geïntroduceerd en tot 1985 verplicht bleef op de lagere school. Het percentage dat zwemles nog in het programma heeft is fors afgenomen. Daar staat tegenover dat het een algemene gewoonte is geworden om kinderen al op jonge leeftijd op zwemles te sturen. Sporadisch wordt er in de Tweede Kamer een motie ingediend om zwemles weer op te nemen in het lescurriculum maar die moties bleven tot nu toe zonder gevolg. Volgens de overheid is het primair een verantwoordelijkheid van de ouders.

Het zijn inderdaad allereerst de opvoeders die aan zet zijn. Kinderen lopen sowieso het grootste gevaar als ze nog te jong zijn voor zwemles. Voor jonge kinderen is verdrinking een van de drie belangrijkste doodsoorzaken. En een deel van de kinderen die een tewaterraking wel overleeft, houdt er blijvend hersenletsel aan over. Het zijn vooral peuters van twee jaar die het overkomt, meestal in een sloot of vijver pal bij huis. Opletten en de tuin afrasteren zijn de eerste jaren de belangrijkste preventiemaatregelen. En daarna is die zwemles belangrijk - en momenteel een zo spoedig mogelijke inhaalslag na het stilleggen ervan door de lockdowns. Goed als ouders van wie het kind niet gaat erop worden aangesproken door andere ouders of leerkrachten.

Open water

Cruciaal is het om de jaren erna de zwemvaardigheden op peil te houden. Als een kind nooit zwemt, verliest het die. Net zo cruciaal: waarschuwen voor gevaar. De zee, vaarten en meren zijn geen zwembad. Fryslân heeft veel open water, vaak een beetje troebel zodat bodem en obstakels niet zichtbaar zijn, vaak met scheepvaart. Net als in Amsterdam, Rotterdam en Utrecht is in deze provincie het verdrinkingsgevaar hoger dan het landelijk gemiddelde.

Bij dat alles is het goed te beseffen dat het gros van de verdrinkingen nog altijd zestigplussers betreft. Zeker nu het openwaterzwemmen zo’n vlucht aan het nemen is, is het allesbehalve luxe om voorzorgsmaatregelen te treffen, van zwemboei mee tot zwemtrap in de buurt. En zonodig alsnog te leren zwemmen.

Reageren? Mail dan naar: hoofdredactie@frieschdagblad.nl