Buffersônes De Hem yn Ljouwert tsjûgje fan ferkeardom tinken | Opinie

Buffersônes fan fyftich meter, hûndert meter of mear by De Hem: it wurd allinne al tsjûget fan ferkeardom tinken. As je de natoer beskermje moatte tsjin jesels, sitte je as minsken op in ferkeard spoar.

Een molentje in de Hounspolder bij Leeuwarden.

Een molentje in de Hounspolder bij Leeuwarden.

De Zuidlanden by Ljouwert wurde fierder útrôle, buorskip De Hem komt deroan mei sa’n 400 huzen. De hammer falt op 7 july yn de ried. It liket net mear te kearen: de partijen sitte al te fier yn de boksen om de broek wer út te lûken. It wenningferlet is grut, wurdt sein, en der sit al in soad jild yn.

Tsjin jild falt min te argumintearjen. Mar dochs. It polderke De Houn mei syn eigenwize behear is in paradyske foar fûgels, planten en oar libben guod. Fansels komt dit yn de ferdrukking as de huzen tichterby komme. Dat jout drokte fan huzen, minsken, hûnen en katten, auto’s en boatsjes. Fûgels litte har net ynformearje by buro De Zuidlanden, dy sjogge net nei pylken en buffersônes op kaarten – se taksearje oft it fertroud liket.

In griene long

Buffersônes fan fyftich meter, hûndert meter of mear: it wurd allinne al tsjûget fan ferkeardom tinken. As je de natoer beskermje moatte tsjin jesels, sitte je as minsken op in ferkeard spoar.

Ljouwert pronket mei syn Ljouwerter Bosk en syn Griene Stjer, mar knypt oan de súdkant de griene longen folslein ôf. In royale griene long oan de súdkant fan Ljouwert is fan libbensbelang. Net allinne foar de fûgels en it oare biste- en planteguod, ek foar de minsken dy’t rinnende en op ’e fyts de kâns krije moatte te belibjen hoe’t natoer ek wer bylket, klinkt, rûkt en fielt.

Vroege vogels

Programma’s as ‘Vroege Vogels’ en it Britske ‘Springwatch’ litte sjen wat it idee is: gjin natoer yn de foarm fan postsegels, mar echte griene gebieten dy’t oan elkoar ferbûn binne, griene longen dy’t fan bûten ôf leafst oan it hert fan de stêd takomme, sadat elk syn soerstof krijt.

Op De Klamp wie earder in trijehoekich eilantsje, dêr’t bern út stêd en doarp it fjild oereagje en de natoer belibje koene. Dat soe bliuwe, waard tasein. It is noch te finen, mar it is folslein ôfknypt en ynboud. Dat is it lot as je de natoer beskermje op de tekentafel. Dan binne De Ljip, De Tsjirk en De Markol op in dei gjin fûgels mear, mar strjitnammen.

Bou net rjochte op kânsearmen en starters

Ofgeand op wat der boud wurdt, ek yn de Zuidlanden, liket it ferlet fan huzen foaral in ferlet fan mear romte en lúkse per yndividu. De bou is net rjochte op kânsearmen en starters, mar op minsken dy’t jild oer ha foar mear romte, mear komfort, leafst in plak oan it wetter.

Wenten is minsken, is bedriuwichheid, is jild, is takomst, redenearje guon. Seker fan partijen dy’t yn namme grien binne, soene je hoopje dat se fan de oare kant ôf redenearje. Dat net it ferlet fan de minske nei hieltyd mear it útgongspunt is, mar de útdaging om de ierde yn de takomst bewenber te hâlden foar alle libbene guod, leafst ynklusyf minsken. Dan moatte dy lêsten miskien wol in stapke tebek dwaan.

Fedde Dijkstra en Kobe Flapper wenjen yn Ljouwert