Commentaar: Gronings herstel moet fysiek én innerlijk zijn

Drieëndertig jaar na de eerste aardbeving als gevolg van gaswinning is er concreet geld beschikbaar gesteld dat Groningen moet helpen een fijnere provincie om te leven te worden. Het Nationaal Programma Groningen (NPG) maakte gisteren bekend welke plannen direct kunnen worden verwezenlijkt.

Verontruste Groningers lopen mee in een fakkeloptocht door het centrum van de stad om hun stem te laten horen tegen de gaswinning in de provincie door de NAM.

Verontruste Groningers lopen mee in een fakkeloptocht door het centrum van de stad om hun stem te laten horen tegen de gaswinning in de provincie door de NAM. Foto: ANP

Het is een belangrijk lichtpuntje in een dossier waarvan de omvang en de doorwerking pas geleidelijk tot het nationale bewustzijn doordrongen. De afgelopen decennia zijn honderden aardbevingen geregistreerd. Het duurde lang voor onderkend werd hoe groot de impact daarvan was op welzijn en gezondheid. Tot 2013 (een jaar met 133 aardbevingen zwaarder dan kracht 1,5) speelde de veiligheid van de inwoners geen rol in het beleid van overheid en NAM – het ging alleen om maximale exploitatie van de gasvelden. En ook na dat jaar bleef de gaswinner zelf verantwoordelijk voor de afhandeling van schademeldingen. En pas in 2015 werd een Nationaal Coördinator aangesteld. En pas vorig jaar besloot het kabinet de gaskraan meteen deels dicht te draaien. Twee maanden geleden kondigde de Tweede Kamer een parlementaire enquête aan, die volgend jaar begint.

Commentaar: De aardbevingspijn in Groningen is niet alleen materieel. Inwoners hebben psychische klachten, zoals depressie, en met klachten als hartkloppingen en hoofdpijn. Het rijk moet daarom met meer dan alleen een zak geld aankomen. https://t.co/GtFyaN3B4Z

— Friesch Dagblad (@frieschdagblad) March 29, 2019

Psychische klachten

Intussen hebben naar schatting 10.000 Groningers psychische klachten door aanhoudende zware stress en frustratie. De GGD schat dat de behandeling de komende tien jaar tot honderdvijftig miljoen euro gaat kosten. Die kosten en ook die van herstel en versterking van panden komen voor rekening van overheid en NAM. Het Nationaal Programma Groningen is bedoeld voor alles wat daarbuiten en daarbovenop bedacht wordt aan projecten die leefbaarheid en welzijn kunnen vergroten.

Dat de projecten worden uitgevoerd, betekent voor de mensen dat ze gezien en gehoord worden – wat ze jarenlang hebben ontbeerd

Dat moeten projecten zijn waarvan mensen direct, zichtbaar en voelbaar profiteren, zo eisten Provinciale Staten afgelopen maart in een unanieme motie. Het mag geen handig potje worden voor industrie, kennisinstellingen en energiesector voor onzekere energie-experimenten. Daar heeft het Nationaal Programma bij de keuze van deze eerste serie projecten naar geluisterd. Het geld gaat naar zaken die midden in de gemeenschap worden gerealiseerd. Zaken als versterking van een kademuur in Hellum, verfraaiing van de hoofdstraat in ’t Zand, herbestemming van de steenfabriek in Wirdum, een nieuw hart voor Woldendorp of een museumtuin in Delfzijl.

Het lijken bescheiden en alledaagse verbeterprojecten maar ze beogen niet alleen een fysieke verbeterslag te zijn. Dit zijn plannen van bewoners zelf. Dat de projecten worden uitgevoerd, betekent voor de mensen dat ze gezien en gehoord worden – wat ze jarenlang hebben ontbeerd. Dát is vooral nodig: een innerlijke verandering, van wantrouwen en spanning naar welbevinden en toekomstperspectief. Als het NPG daarvan katalysator kan zijn, is de missie geslaagd.

Commentaar: Wat kost de solidariteit met Groningen? https://t.co/4JcZaKu34e

— Friesch Dagblad (@frieschdagblad) August 13, 2018

mailto: hoofdredactie@frieschdagblad.nl

Nieuws

menu