Commentaar: Het onzichtbare leed dat corona veroorzaakt behoeft ook aandacht

Van Covid-19 wordt de medische kant via persconferenties, cijfers, tabellen en grafieken uitvoerig in de media gedeeld en in de regering besproken. We weten tamelijk precies hoeveel mensen waar en wanneer zijn besmet, hoeveel er in het ziekenhuis belanden, beter worden of overlijden, hoe veel ic-bedden er nog over zijn en waar.

Er is (veel) meer aandacht nodig voor de benarde situatie waarin kinderen en jongeren leven. Vaccineer ze met voorrang. Ze hebben school nodig

Er is (veel) meer aandacht nodig voor de benarde situatie waarin kinderen en jongeren leven. Vaccineer ze met voorrang. Ze hebben school nodig Foto: Shutterstock

We weten wie wanneer geprikt wordt en waarom er wellicht vertraging optreedt. Met zoveel kennis van en aandacht voor de medische kant, en door het OMT dat nog steeds tamelijk eenzijdig is samengesteld en ook nog steeds een dominante adviesrol heeft, krijgt die medische kant ook in deze tweede golf hoge prioriteit. Op twee staat het economisch belang: ondernemers hebben miljardensteun tot hun beschikking en laten van zich horen als ze dreigen om te vallen

Moeilijker is het zicht te krijgen op de ongeorganiseerde, onvolwassen groepen – maar hoewel onzichtbaar, voltrekt zich hier een niet minder ernstige ontwikkeling. Jonge kinderen weten soms niet beter dan dat hun wereld normaal is, ze hebben geen referentiekader, ze hebben hun stem en hun zelfstandigheid nog niet gevonden.

Signalen

Oudere kinderen en adolescenten blijken voor een zeer groot deel verrassend weerbaar en plooibaar. Ze voegen zich, doen hun huiswerk en hun proefwerken en slaan zich naar het schijnt manmoedig door de verveling en beperkingen heen.

Maar achter veel voordeuren gaat het niet goed. Leerkrachten, huisartsen, jongerenwerkers en jeugdzorg weten dat het zo moet zijn, maar leggen er hun vinger niet op omdat het aantal contactmomenten is geminimaliseerd of helemaal weg is.

Normaliter gaat het over vriendschap, verkering en seks, nu om eenzaamheid, huiselijk geweld, depressies, gedachten aan en pogingen tot zelfdoding

Er zijn wel signalen: uitval bij studie, lagere cijfers, afwezigheid bij online lessen – en de Kindertelefoon telt verontrustend veel meer telefoontjes. Normaliter gaat het over vriendschap, verkering en seks, nu om eenzaamheid, huiselijk geweld, depressies, gedachten aan en pogingen tot zelfdoding.

Somber vooruitzicht

Van de eerste lockdown wordt geschat dat het aantal kinderen dat lijdt onder huiselijk geweld veel hoger lag dan gemiddeld. In die periode was het perspectief nog ‘het is maar tijdelijk en de zomer komt eraan’. Het laat zich raden dat het elastiek intussen nog veel verder opgerekt is, terwijl het buiten koud en nat en donker is, met het sombere vooruitzicht dat het nog vele maanden duurt voordat een groot deel van de bevolking met een vaccinatie zal zijn beschermd.

De leer- en sociale achterstanden die ze nu oplopen, de soms schrijnende situaties thuis die ze niet kunnen ontvluchten, zullen zich een leven lang doen gelden

Er is (veel) meer aandacht nodig voor de benarde situatie waarin kinderen en jongeren leven. Vaccineer ze met voorrang. Ze hebben school nodig. Als veilige plek, als plek om te groeien, met leeftijdgenoten met wie ze kunnen spiegelen en los komen van hun ouders. De leer- en sociale achterstanden die ze nu oplopen, de soms schrijnende situaties thuis die ze niet kunnen ontvluchten, zullen zich een leven lang doen gelden.

Reageren? Mail dan naar: hoofdredactie@frieschdagblad.nl