Commentaar: Klimaatbeleid vraagt nú om grote stappen

Het groenste kabinet ooit noemde Rutte-III zich bij zijn aantreden en dat is een verdedigbare geuzennaam. Voor het eerst is er een klimaatwet, daarop volgde in 2019 een klimaatakkoord en afgelopen vrijdag de eerste jaarlijkse klimaatnota.

Zonder dwingende wetten en regels blijft onze leef- en productiestijl er een die het ecosysteem schaadt. Een pandemie die daar tijdelijk paal en perk aan stelt, mag geen uitvlucht zijn voor een beleids-adempauze.

Zonder dwingende wetten en regels blijft onze leef- en productiestijl er een die het ecosysteem schaadt. Een pandemie die daar tijdelijk paal en perk aan stelt, mag geen uitvlucht zijn voor een beleids-adempauze. Foto: Shutterstock

Daarin legt het kabinet verantwoording af over genomen maatregelen en meet het de resultaten van de uitvoering. Een zeer kritische doorlichting door de Raad van State heeft de eindversie van deze nota nog wat aangescherpt, en terecht.

Want waar het kabinet zonnig aftrapt met ‘we liggen grotendeels op schema met de uitvoering van het Klimaatakkoord’, zegt de Raad: ‘jullie halen je doelen niet, er is geen wezenlijke voortgang zichtbaar, de reductie in uitstoot zal in 2030 niet 49 procent minder zijn dan die in peiljaar 1990, maar slechts 34 procent en daarmee lijkt het einddoel van 95 procent reductie in 2050 uit zicht’.

Waarschuwing aantrekken

‘Uit zicht’ is geen optie. Het kabinet sputtert dat veel maatregelen te nieuw zijn om al effect te zien. Maar het is de vraag of de cijfers gunstiger worden zodra het effect ervan meetbaar is. Het resultaat van bijvoorbeeld de CO2-heffing of het aardgasvrij maken van woonwijken kan net zo goed tegenvallen. De regering moet zich echt de waarschuwing aantrekken om niet pas najaar 2021 nieuwe stappen te zetten. Dat is weliswaar netjes volgens het schema van het klimaatakkoord maar de urgentie is te groot om dat over te laten aan een nieuw kabinet. Grote stappen zetten is nú nodig, aldus de Raad van State.

Consumeren, reizen: er zit bij individuele burgers nauwelijks een rem op eigen gedrag en gewoonten

En corona dan? De pandemie heeft de CO2-uitstoot het afgelopen jaar inderdaad verrassend sterk verminderd. Maar dat effect is tijdelijk en biedt geen sprankje perspectief. Van alle kanten wordt verwacht dat oude leefpatronen zullen worden hervat. Consumeren, reizen: er zit bij individuele burgers nauwelijks een rem op eigen gedrag en gewoonten, met verdere groei van de vervuilende scheep- en luchtvaart tot gevolg.

Geen uitvlucht

Zonder dwingende wetten en regels blijft onze leef- en productiestijl er een die het ecosysteem schaadt. Een pandemie die daar tijdelijk paal en perk aan stelt, mag geen uitvlucht zijn voor een beleids-adempauze. Een warm najaar evenmin. En lapmiddelen als het voor een paar honderd miljoen euro schone energie ‘schuiven’ van Denemarken naar Nederland zijn geen structurele verbetering.

Een te sterke temperatuurstijging is acute dreiging met onomkeerbaar gevolg. Doorpakken is de enige optie

Het herinrichten van samenleving en economie vergt uiterste inspanning. Regionale Energie Strategieën moeten op (inter)nationaal beleid worden afgestemd; coronaherstelgelden moeten eisen bevatten voor verduurzaming; ook impopulaire maatregelen zijn nodig al kleven er nadelen aan (de Raad van State noemt meer windmolens op land én kernenergie). Een te sterke temperatuurstijging is acute dreiging met onomkeerbaar gevolg. Doorpakken is de enige optie.

Reageren? Mail dan naar: hoofdredactie@frieschdagblad.nl

Met een tuintegel naar Kollum voor meer biodiversiteit

Inwoners die een tegel uit hun eigen tuin wipten, kregen er vrijdag en zaterdag in Kollum struiken met korting voor terug. De actie is bedoeld om de biodiversiteit in de omgeving te vergroten.

Nieuws

menu