Dit artikel is vandaag gratis

Blij dat ik in Israël snel gevaccineerd ben tegen corona. Mijn privacy is mij dierbaar, maar mijn vrijheid is dat ook

Bert de Bruin columnist Foto: Foto: FD

Columnist Bert de Bruin kan goed leven met de corona-spelregels. ‘Wij Israëliërs kunnen soms tegendraads zijn, maar normaliter weten we wel degelijk wat goed voor ons is.’

Voor alle duidelijkheid: wat volgt is, zoals altijd, niet meer dan mijn persoonlijke mening. Ik wil – Chas WeShalom , God verhoede – over niemand oordelen, geen mens iets voorschrijven, en geen enkele lezer(es) voor het hoofd stoten of op zijn/haar tenen trappen.

Letterlijk tien minuten voordat ik aan deze column begon, op woensdagmiddag, heb ik op verzoek van mijn schoolhoofd mijn zogenaamde Tav Yarok (groene zegel/merk) op de website van het ministerie van Onderwijs opgeladen. Niet ingeënte leraren (die les willen blijven geven) moeten tweemaal per week een negatieve coronatestuitslag opladen.

Met deze opening geef ik feitelijk - net als aan het einde van mijn vorige column - al aan wat mijn mening is over alle beperkende en privacygevoelige maatregelen waarover veel mensen zich boos en druk maken. Mijn privacy is mij dierbaar, maar mijn vrijheid is dat ook. En vrijheid is nooit onbeperkt, vrijblijvend of vanzelfsprekend. Of we het leuk vinden of niet (en niemand vindt dit leuk), Covid-19 is een rotziekte die de maatschappelijke spelregels heeft veranderd. Zo niet voorgoed dan toch zeker voorlopig.

Na alweer enkele maanden ‘gewoon’ voor de klas te hebben gestaan en mijn dagelijkse leven hier min of meer weer te hebben opgepakt, en na alweer drie buitenlandse reizen, moet ik zeggen dat ik me goed kan vinden in de nieuwe spelregels. Wat betreft het dragen van maskers (in gesloten ruimtes, het openbaar vervoer), moge dat het grootste probleem in mijn leven zijn.

Ik heb de laatste zes maanden nauwelijks het gevoel gehad dat mijn ‘persoonlijke soevereiniteit’ meer dan noodzakelijk werd aangetast. Van dit nieuwe normaal kon ik een jaar geleden nog slechts dromen. Ik ben blij en dankbaar dat ik al zo snel gevaccineerd kon worden, en dat ik kon kiezen. Want er is, in mijn ogen, in verreweg de meeste gevallen keuzevrijheid, al is ook die vrijheid verre van onbeperkt. Je kunt er voor kiezen om het vaccin niet te nemen. Wat je ook kiest, je keuzes hebben consequenties. Dat is nu eenmaal het mooie en het vervelende van keuzes.

Groot respect

Een van onze beste vriendinnen weigert pertinent zich te laten inenten, puur uit angst voor het vaccin. Dat heeft gevolgen, ook voor haar omgang met anderen, al zien Yael en ik haar regelmatig, omdat we weten dat ze supervoorzichtig is. Zij is zich bewust van en accepteert de repercussies van haar keuze, en daarvoor heb ik groot respect. Al onze andere vrienden zijn inmiddels al driemaal geprikt.

Toen ik zeven van hen vorige week voor een verjaardagsdiner - Yael werd 50 - uitnodigde en hen (op verzoek van het restaurant) vroeg of ze een Tav Yarok hadden, waren ze stomverbaasd dat ik die vraag stelde: ,,Maar natuurlijk!” Israëliërs kunnen soms nogal tegendraads zijn, maar normaliter weten ze wel degelijk wat goed voor hen is.

Toen Hugo de Jonge in 2017 als minister van Volksgezondheid van het kabinet-Rutte III aantrad, schreef ik dat hij heel even mijn favoriete minister was. Vanwege zijn originele, rebelse schoenkeuze. Inmiddels ben ik weliswaar niet echt onder de indruk van al zijn werk, maar ik heb wel grote bewondering voor zijn moed en doorzettingsvermogen. Ga er maar aan staan om zo lang zo’n onmogelijke taak uit te voeren, en dat met een baas die maar wat graag, met een schaterlach op zijn gezicht, zijn naaste medewerkers ‘onder de bus gooit’ (om een mooi anglicisme te gebruiken) zonder zelf ooit werkelijk verantwoordelijkheid te nemen.

Deze week raakte meneer De Jonge de spijker op zijn kop: ,,Die coronapas is hooguit vervelend.” Dat is het, krek zo: niet leuk, hooguit vervelend. Meer niet. Shabbat shalom.

Bert de Bruin is historicus en leraar Engels aan het Leo Baeck Education Center in Haifa. Hij woont sinds 1995 in Israël. Reageren? bertsbril@gmail.com