Afscheidnemende burgemeester Tineke Schokker (68) zegt Vlieland na zes jaar vaarwel aan de losse voordeur

Na zes jaar burgemeesterschap neemt Tineke Schokker afscheid van Vlieland. Een uitnodiging voor een kopje koffie sloeg ze doorgaans af, maar eenzaam was ze op het eiland nooit.

Tineke Schokker.

Tineke Schokker. Foto: Anke Bruin

De twee jaar waarvoor Tineke Schokker-Strampel (68) in 2015 het waarnemend burgemeester van Vlieland aan ging, vlógen voorbij. Hoewel haar man niet meeverhuisde naar Vlieland, beviel het hen beiden goed. Toen Schokker na afloop van de waarnemingsperiode werd gevraagd of ze wilde blijven, was ze er dan ook snel uit. Graag.

Iedereen staat er voor elkaar klaar als er wat is. Dat vindt Schokker het mooist aan de Vlielander samenleving. De veerverbinding van bijna twee uur, zorgt ervoor dat je het samen moet rooien. ,,Die betrokkenheid is indrukwekkend om mee te maken. Een paar jaar geleden was ik een week behoorlijk ziek, ik kon slecht lopen. Iedereen wist dat, de buren hielpen mij met alles. De huisarts vroeg: ‘Zal ik de sleutel maar aan de buitenkant van de deur laten zitten?’ Dat hebben we toen gedaan.”

Samen rooien

Het is ook die houding van ‘we moeten het samen rooien’, die ervoor zorgde dat het strand na de ramp met de MSC Zoe binnen twee dagen weer schoon was, denkt Schokker.

Maar hoe saamhorig de gemeenschap ook moge zijn, een eilandburgemeester moet balans weten te houden tussen toegankelijk zijn en afstand houden. Zo bleek ook in 2013. Toen werd toenmalig burgemeester Yorick Haan weggestuurd door de raad. Haan sprak met sommige eilanders vaker persoonlijk af, wat leidde tot geruchten over een buitenechtelijke affaire.

Ik heb vaak ‘nee’ gezegd tegen vele uitnodigingen. Ik wilde voorkomen dat ik bij de een wel een borreltje dronk en bij de ander niet

Ook Schokker merkt dat die balans belangrijk is. ,,Je moet erg betrokken zijn en echt om het eiland geven. En tegelijk moet je afstand houden. Ik heb vaak ‘nee’ gezegd tegen vele uitnodigingen. Ik wilde voorkomen dat ik bij de een wel een borreltje dronk en bij de ander niet.” Dat ze daardoor vaker alleen thuis zat, was voor Schokker geen punt. Ze had als Vlielander burgemeester eindelijk de tijd om een hobby op te pakken die ze al acht jaar niet had beoefend: paardrijden. Ze kocht twee IJslanders en was dikwijls te vinden in de Vlielander duinen. ,,Ik kon mezelf goed vermaken. Mijn hobby is heel goed voor me geweest.”

Maar nu is het tijd om te gaan, vindt Schokker. ,,Ik heb altijd gezegd: je moet niet langer dan zes jaar burgemeester zijn op een eiland. Je hebt alles dan een aantal keren meegemaakt. Je wordt dan te eigen voor de kleine gemeenschap. Er moet iemand met een frisse blik opnieuw beginnen.” Vandaag is de afscheidsborrel. Daarna is Schokker nog officieel burgemeester tot zondag middernacht.

Details

Voor Schokker was de omschakeling destijds groot. Waar ze als gedeputeerde van de provincie Fryslân vooral op hoofdlijnen meedacht, moest ze in het college van Vlieland naar de details kijken. ,,Daar moest ik aan wennen. Ik dacht na een portefeuilleoverleg op grote lijnen eerst nog: zo, dit hebben we besproken, we kunnen door.” Maar juist de details zijn voor de burger van belang, weet Schokker. ,,Zeker hier op de eilanden: alles heeft op iedereen invloed.” Om burgerparticipatie zit het gemeentebestuur van Vlieland nooit verlegen.

Wel veranderden er in de afgelopen zes jaar zaken in de raad. Waar Schokkers eerste vergaderingen binnen een uur klaar waren, werden dat in latere jaren avonden die tot na twaalven duurden. Dat vindt de bijna-oud-burgemeester een goede ontwikkeling. ,,Je hebt verschillende inzichten en expertises, daar moet je het over hebben. Ik dacht in het begin bij die korte vergaderingen: heb ik iets verkeerds gedaan?”

Lees ook: Centrum van kampeerterrein Stortemelk op Vlieland ondergaat komende jaren grote metamorfose

Nu ze aftreedt, heeft Schokker nog wel enkele wensen voor het eiland, waaraan ze een deel van haar hart verloor. Zo hoopt ze dat men zich aan de vaste wal blijft realiseren hoe belangrijk het is dat er genoeg politie en brandweer op het eiland blijft. ,,Ze zijn nu weer bezig met een onderzoek naar misdaadstatistieken. Op basis daarvan zou je hier amper politie hoeven hebben.” Eilandburgemeesters houden altijd hun hart vast als er vanaf het vasteland met zulke conclusies wordt geschermd, vertelt Schokker. Het verminderen van politie-menskracht of materieel is geen optie, vanwege de vele toeristen én omdat de eilanden niet even kunnen terugvallen op een naastgelegen gemeente. Opnieuw: het eiland moet het in z’n eentje rooien.

Als de horeca hier een kok nodig heeft, dan kijkt zo iemand naar twee dingen: kan ik goed wonen en is er een goede school?

Een ander belangrijk punt voor de Vlielander toekomst is – als het aan Schokker ligt – het onderwijs. Dat moet er écht blijven, al zou de precieze invulling misschien kunnen veranderen. ,,Als de horeca hier een kok nodig heeft, dan kijkt zo iemand naar twee dingen: kan ik goed wonen en is er een goede school?”

Lees ook: Eilandbewoners Vlieland kritisch over plan voor nieuw hotel van drie hoog aan de Waddenkust

Die woonruimte blijft overigens ook een complex punt, erkent Schokker. Om woningnood en ruimtegebrek op het eiland toekomstbestendig op te lossen, moeten partijen samenwerken. De kleine boshuisjes aan de rand van Stortemelk, op het gebied van Staatsbosbeheer, zijn een voorbeeld van wat dan bereikt kan worden.

Hoofdpijn

Nu Schokker van Vlieland vertrekt, is ze niet van plan om stil te zitten. Sterker nog: ze zoekt de uitdagingen op. In januari trad ze aan als voorzitter van de Faunabeheereenheid Fryslân en als nieuw lid van de raad van commissarissen van Windpark Fryslân. Ook is ze kandidaat-voorzitter van de Koninklijke Vereniging Het Friesch Paardenstamboek (KFPS).

Voor mijn nieuwe uitdagingen geldt ook: er is wel wat gedoe, maar als dat klaar is, dan zijn het mooie, diverse projecten

Het zijn organisaties waar op dit moment van alles om te doen is: werkwijzen, uitgangspunten en besturen liggen onder vuur. ,,Ik moest er laatst wel om lachen. Mijn man zei: ‘Je zit straks met hoofdpijndossiers, maar gelukkig kun je maar één keer hoofdpijn krijgen.’”

Lees ook: Eindelijk is er ook plek voor Vlieland en Terschelling in de Friese Statenzaal provinciehuis

Schokker wil zich er geen zorgen om maken. De nieuwbouw bij het monumentale provinciehuis begeleidde zij anderhalf decennium geleden ook. Dat was een project waar van alles misging en waar iedereen een mening over had. ,,Ik dacht toen dat ik de kortst zittende gedeputeerde ooit zou zijn. Voor mijn nieuwe uitdagingen geldt ook: er is wel wat gedoe, maar als dat klaar is, dan zijn het mooie, diverse projecten.”