Benny Holtrop heeft een bloemperk ingezaaid op een stuk gemeentegrond. Het mag na wat mitsen en maren blijven staan.

Het 'illegale' bloemenveldje op gemeentegrond van Benny Holtrop (82) in De Knipe bloeit als nooit tevoren

Benny Holtrop heeft een bloemperk ingezaaid op een stuk gemeentegrond. Het mag na wat mitsen en maren blijven staan. Foto: Jilmer Postma

In De Knipe staat een bloemenveldje op gemeentegrond volop in bloei. Het veldje is van Benny Holtrop (82), die het een paar jaar geleden zelf heeft ingezaaid – al had hij daar niet vooraf toestemming voor gevraagd. Maar nu geniet iedere voorbijganger van alle soorten bloemen, en de gemeente ook. ,,Je moet nou eenmaal wel eens iets forceren, anders gebeurt er nooit wat.’’

Benny Holtrop staat voor het bloemenveldje tegenover zijn huis. Het veld is zo’n twintig vierkante meter en ligt tussen de vrijstaande huizen aan de Houtkampswyk. Nu staat het volop in bloei: wilde margrieten, blauwe korenbloemen, paarse koekoeksbloemen, klaprozen – noem maar op, Holtrop heeft het allemaal. Hij krijgt ook veel positieve reacties en afgelopen week tweette burgemeester Tjeerd van der Zwan van Heerenveen er zelfs nog een foto van.

Eigenlijk staat zijn bloemenveld op gemeentegrond, maar zo’n twee jaar geleden is hij begonnen met het uitstrooien van bloemenzaadjes. ,,Gras, gras en nog eens gras, zo zat dat veldje in elkaar. Ik vond dat dat anders kon’’, zegt hij. ,,Het is een vervelende boel dat al die landerijen in de buurt alleen maar uit gras bestaan. Dus als het daar niet kan, dan maar ergens anders, dacht ik.’’

Natuurmens

Holtrop woont inmiddels twintig jaar in De Knipe, tegenover het veld. Ooit begon hij als leraar: dat heeft hij 24 jaar gedaan, maar hij paste niet in het systeem met allemaal voorschriften en regels. Vanaf 1989 begon Holtrop gedichtenbundels te schrijven en al snel volgden ook boeken. In 2005 had hij na zijn laatste boek, De teleorgong fan Eden , naar eigen zeggen geen zin meer. Wel schrijft hij nog columns voor de dorpskrant van De Knipe, al ligt dat door corona even stil. ,,Maar eigenlijk ben ik altijd al een natuurmens geweest die zich met tuinieren bezig houdt.’’

Zo kwam de natuurmens ook in Holtrop naar boven toen hij met het bloemenveld begon. Een paar jaar geleden stond er op het grasveld – toen nog in gebruik als hondenpoepveld – alleen een kleine boom in het midden. Maar dat boompje wilde maar niet groeien. Er bleek landbouwplastic omheen te zitten, dus de gemeente Heerenveen kwam het vervangen. Daardoor lag de aarde open, waar Holtrop wat bloemenzaden in strooide: ,,In feite was dat dus illegaal. Maar je moet nou eenmaal wel eens iets forceren, anders gebeurt er nooit wat.’’

Filosofie van de koude grond

Bij dat ene bloemenveld is het niet gebleven. Holtrop heeft ook op andere veldjes rondom zijn huis zaden gestrooid. Dat terrein is van de woningstichting Accolade uit Heerenveen, die het dient te onderhouden. ,,Soms maaiden zij het gras hier. Toen ik vroeg waarom ze nou die bloemetjes wegmaaiden, zeiden ze dat ik het dan zelf maar uit moest zoeken’’, zo vat hij samen.

En dat doet Holtrop dan nu ook. Over het grote veldje heeft hij afspraken gemaakt met Heerenveen. De smalle strook gras langs de rand wordt gemaaid door de gemeente en Holtrop houdt de grens tussen het gras en de bloemen bij met een graskantsteker, zodat het gras niet gaat overwoekeren: ,,Het grote stuk moet ik in de gaten houden, anders wordt het een wilde rotzooi en vinden de mensen het niet meer mooi. Maar in het hoekje op de grond van de woningstichting mag alles, want dat zien de mensen toch niet.’’

Holtrop is elke dag bezig met zijn eigen tuin en de bloemenvelden rondom het huis. ,,De natuur moet voelen dat je er bent. Daarom loop ik er elke dag een of twee keer langs. Dan gaat de natuur uit dankbaarheid groeien. Natuurlijk is dat filosofie van de koude grond, maar ik heb er toch de tijd voor.’’