De dierenopvang heeft het weer druk tijdens de vakantie. Toch is er ook veel anders door de coronacrisis

Vakantie! Voor velen de tijd om uit te rusten van werk of studie of een reisje te maken. Maar voor medewerkers van de dierenopvang is dit juist een drukke tijd. Van veel dieren wordt in deze periode afstand gedaan door hun eigenaren of ze worden ergens gedumpt. Door de coronacrisis is er echter ook heel veel anders dit jaar. Minder katten en honden in de asiels, maar meer konijnen.

Aniek Kalkman, voorzitter van Stichting Opvang Konijnenparadijs in De Blesse.

Aniek Kalkman, voorzitter van Stichting Opvang Konijnenparadijs in De Blesse. Foto: Rens Hooyenga

Bij Stichting Dierenopvang de Wissel in Leeuwarden verblijven op dit moment twintig katten (en twintig in een gastgezin), zes honden en zes konijnen. ,,Dit is bizar rustig voor deze tijd van het jaar”, vertelt Linda Colijn, die werkzaam is bij de Wissel. ,,Normaal zitten we rond deze periode met zo’n tachtig tot honderd katten en hebben we een stuk of tien honden. Dus dit is echt een heel kalme periode nu.”

Volgens Colijn heeft de coronacrisis een grote invloed gehad. ,,Het was een heel bijzonder jaar. Zo hebben we gemerkt dat de vraag naar katten echt ongekend hoog was.” Zelfs zo hoog dat ze vaak mensen moesten teleurstellen. ,,Tijdens de coronaperiode kwamen er ook een stuk minder dieren binnen. De vraag werd hoger en het aanbod was minder. Voor mensen die heel graag een dier wilden adopteren was dat heel jammer.”

Kitten te koop

Relatief weinig katten dus in het asiel. ,,We dachten dat het wel weer op gang zou komen zodra het kittenseizoen (in april en mei) was begonnen, maar ook daar hebben we weinig van gemerkt. Heel veel mensen die van een kat af moesten, konden dat heel makkelijk vanuit huis doen. Gewoon een berichtje plaatsen op Facebook of op Marktplaats en genoeg kandidaten die ze willen overnemen.” Volgens Colijn zien mensen er door de grote vraag naar katten goede handel in. ,,Normaal was het een probleem als je onverwacht een nestje had en gingen ze bijna gratis weg of kwamen ze in het asiel terecht. Nu wordt er soms wel driehonderd euro voor zo’n kitten gevraagd en mensen betalen dat ook. Mensen hebben door dat ze er echt aan kunnen verdienen. Het is voor het eerst dat we zo’n situatie meegemaakt hebben.”

De vraag naar honden was eveneens erg groot, maar die situatie ligt toch wat anders, legt Colijn uit. ,,Toen mensen allemaal thuis zaten tijdens de coronacrisis, wilde iedereen opeens een hond. Maar dan wel een leuk, lief en makkelijk exemplaar. Daar hebben de broodfokkers enorm op ingespeeld. Het is niet te geloven hoeveel honden er zijn verkocht voor torenhoge prijzen.”

In het asiel van de Wissel zitten meestal honden die niet de makkelijkste zijn. ,,Wat honden betreft is de situatie hier hetzelfde gebleven. Nu is het afwachten of er binnenkort weer honden binnenkomen die te lichtzinnig zijn aangeschaft, gaan puberen en veel moeilijker blijken te zijn dan mensen hadden verwacht. Af en toe krijgen we al telefoontjes van mensen die met het gedrag van de hond in de knoop zitten thuis en vragen naar hulp en training. Ik ben bang dat daar nog een heel grote groep van in de asielen terechtkomt, de komende weken of maanden.”

Meer dumpingen

Ook Aniek Kalkman, voorzitter van Stichting Opvang Konijnenparadijs in De Blesse, merkt dat de coronacrisis gevolgen heeft. Veel mensen hebben deze periode aangegrepen om, soms lichtzinnig, een dier aan te schaffen. ,,Er zijn afgelopen jaar veel meer gedumpte konijnen dan anders geweest. Ik heb veel contact met andere opvangen en ze zeggen allemaal: de dierenambulance rijdt af en aan. Nú al en dan is het nog geen zomervakantie, waarin we vaak een piek hebben. Afgelopen meivakantie kregen we ook al veel meer konijnen binnen dan normaal.”

Kalkman werkt als dierenartsassistente en begon in 2009 met haar konijnenopvang. Konijnen uit Fryslân, Groningen, Drenthe, Overijssel en de kop van Flevoland kunnen bij haar terecht. ,,Ik vond konijnen altijd al leuke dieren. In mijn tienerjaren kregen we twee konijnen uit de dierenwinkel die later een nestje kregen. Dat vond ik toen zo leuk dat ik wilde gaan fokken. Na een bezoek aan een konijnenopvang veranderde dat plan. Ik zag hoeveel konijnen er waren die mensen niet meer wilden. Toen dacht ik: dat fokken is echt totaal onwenselijk, ik kan ze beter gaan opvangen.”

Per jaar vangt ze zo’n driehonderd tot vierhonderd konijnen op. Het is dan ook overweldigend de schuur op het erf van Kalkman binnen te lopen waar de konijnen zijn gehuisvest. Ze zijn er in alle soorten en maten. De meeste doen op dit uur een middagdutje.

Geen knuffeldieren

,,Ze zien er heel schattig uit, maar dat is ook direct hun valkuil. Konijnen zijn ontzettend leuk, maar worden zwaar onderschat als huisdier. Mensen denken dat ze in een klein hokje kunnen en dat ze leuk zijn voor kinderen, maar dat zijn ze niet. Niet elk konijn is even aanhankelijk. Het zijn prooidieren, geen knuffeldieren.” De meeste konijnen zijn ongeveer een jaar oud als er afstand van ze wordt gedaan. ,,Meestal zonder goede reden. Aanvankelijk had ik het idee om konijnen bij nood op te vangen. Voor mensen die uit medische noodzaak niet meer op hun konijn kunnen passen of moeten verhuizen. Maar inmiddels vang ik gedumpte konijnen op, mensen die zeggen geen tijd te hebben of dat de kinderen er niet meer naar omkijken”, verzucht Kalkman.

Ze voelt een grote verantwoordelijkheid voor de dieren en het liefst zou ze meer konijnen willen opvangen. ,,Je wilt dat het niet nodig is, maar dat is het wel. We hebben lange wachtlijsten voor afstandsdieren. Soms ben je wel eens bang voor wat er met die dieren gebeurt. We hebben alleen geen capaciteit meer wat betreft het werk dat er te doen is. We hebben een groot tekort aan vrijwilligers.”

Ze hoopt binnenkort iemand in dienst te kunnen nemen, maar heeft daar wel gemengde gevoelens bij. ,,We zijn een stichting en maken geen winst, maar ik heb er wel moeite mee. Toen ik me realiseerde dat ik op deze manier meer dieren kon helpen, werd dat gevoel minder.” Werken in een opvang vraagt veel van iemand, weet Kalkman. ,,Je moet echt een beetje gek zijn. Ik ben er altijd mee bezig en altijd bereikbaar, anders herplaats je minder konijnen.”

Snel een nieuw baasje

Bijna alle konijnen die Kalkman opvangt krijgen redelijk snel een nieuw baasje. Soms na een week, meestal een paar maanden. Als ze wat langer in de opvang zijn is dat meestal omdat ze wat moeilijker te koppelen zijn met andere konijnen. Konijnen zijn groepsdieren en Kalkman plaatst ze altijd samen of probeert ze te koppelen met een konijn dat de toekomstige eigenaar al heeft. Ze wijst naar haar favoriete konijn, Monty, een klein albinokonijntje met rode ogen. Hij zit vanaf augustus vorig jaar in de opvang. ,,Het is echt een baasje, een klein beetje dominant en heel ondernemend. Ik heb twee dames op het oog bij wie hij misschien wel zou passen. Het is echt maatwerk.”

In de pensionruimte, waar Kalkman in de zomer tijdelijk konijnen opvangt van mensen die op vakantie zijn, is ook de koppelruimte ingericht. Hier zit Monty nu, samen met twee vrouwtjes, Evi en Bibi. ,,Ze zijn niet heel erg onder de indruk van hem, maar gaan ook niet vol tegen hem in.” Monty ligt ontspannen onderuit in een huisje. ,,Hij was aanvankelijk zo fel en vocht elk konijn de tent uit. Hij had negatieve ervaringen gehad met andere konijnen. Straks heeft-ie toch weer een maatje, waarmee hij samen kan verhuizen.”

Voor Kalkman is het echt liefdewerk. ,,Het liefst wil ik dat mijn opvang niet zou bestaan en zou ik willen dat konijnen helemaal niet in gevangenschap hoeven te leven, omdat ze zo slecht worden gehuisvest. Maar als ze er toch zijn, willen we ze zo goed mogelijk verzorgen. Je ziet de dieren helemaal opbloeien. Van bang en weggedoken naar een konijn dat helemaal opleeft en naar je toe komt om geaaid te worden. Dat is geweldig.”