Vrienden van de Bankspolder op Schiermonnikoog blijven strijdbaar tegen de komst van een nieuwe rondweg

Ze blijven zich verzetten, de Vrienden van de Banckspolder. Onlangs liet de gemeente de ontwikkelplannen voor de geliefde polder varen, maar sommige eilanders zijn toch niet gerust op de toekomst ervan.

Harm Carrotte bij zijn zwarte vlaggen. Op de achtergrond zie je het gehekelde industrieterreintje aan het Melle Grietjespad

Harm Carrotte bij zijn zwarte vlaggen. Op de achtergrond zie je het gehekelde industrieterreintje aan het Melle Grietjespad Foto: Wouter Hoving

Als Harm Carrette een paar stappen door zijn achtertuin zet, wijst hij op de bloemetjes: ,,Ecologen hebben onderzocht dat er honderd verschillende planten op dit land groeien, waaronder orchideeën.” Op het naastgelegen gras lopen wat schaapjes te grazen. Ooit was het land van zijn schoonouders, Carrette en zijn vrouw zijn eraan gehecht. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het oud-raadslid, dat 24 jaar lang in de gemeenteraad zat, zich anderhalf jaar lang fel verzette tegen een nieuw aan te leggen weg door zijn land. In juli 2020 haalde hij namens Vrienden van de Bankspolder 478 eilanders handtekeningen op tegen de plannen; 60 procent van de kiesgerechtigde bevolking.

Je zou verwachten dat Carrette een gat in de lucht sprong toen het gemeentebestuur van Schiermonnikoog enkele weken geleden de plannen voor de rondweg door de Bankspolder en de busremise op het Melle Grietjespad afblies. Alles behalve. Want Carrette is bang dat het draaiboek van 2012 en 2020 over een paar jaar wéér uit de kast wordt gehaald.

Appje burgemeester

In augustus zette hij honderd zwarte vlaggen in zijn achtertuin op de plek waar de weg zou komen. Die vlaggen – inmiddels behoorlijk stuk gewapperd – blijven nog even staan. Carrette: ,,Ik kreeg een appje van de burgemeester: ‘worden de zwarte vlaggen nu gestreken?’ Ik stuurde terug: ‘Is daar een reden voor?’”

Carrette vindt van niet, vertelt hij aan de grote keukentafel van zijn kampeerboerderij; een plek waar al anderhalf jaar geen leven meer in de brouwerij is geweest. Samen met zijn buurmannen Bunk Timmer en Jan Mewe vertelt hij wat hem dwarszit. ,,Het plan wordt nu in de wacht gezet,” legt Timmer uit, ,,maar in het taalgebruik van het college zien we woorden als ‘nu’ en ‘op dit moment’. Er wordt niet gezegd: we doen dit gewoon niet meer.”

Het college maakte bekend de plannen af te blazen vanwege gebrek aan draagvlak. De weg door de polder en een uitbreiding van het kleine industrieterrein aan het Melle Grietjespad krijgen geen instemming van een grote meerderheid van de bevolking. Zo blijkt uit een recente enquête van de gemeente onder eilanders.

Bouwbedrijf

Maar niet alleen het taalgebruik van de gemeente baart de mannen zorgen. Ook het feit dat het college van burgemeester en wethouders voorstelt om bouwbedrijf Dijkstra te verplaatsen naar de leegstaande manege op het Melle Grietjesterrein. Daarmee creëer je volgens hen een probleem, die de aanleg van een weg door de Bankspolder later alsnog zal rechtvaardigen.

Dat zit zo: als het bouwbedrijf met – voor eilandse begrippen – een groot wagenpark naar het Melle Grietjespad vertrekt, moeten die auto’s meerdere keren per dag door het dorp heen. Nu huist het bedrijf aan de Noorderstreek, aan de andere rand van het dorp. Straks zullen de bouwauto’s vanaf het bedrijf over Middenstreek, Nieuwestreek en Reeweg rijden. Daar zullen zij vermoedelijk ook mógen rijden, want het is bestemmingsverkeer. Maar juist die straten wil de gemeente rustiger maken. Carrette: ,,Dit levert overlast op. Dan zullen ze zeggen: ‘zie je wel, we moeten alsnog die weg aanleggen’.”

De gemeente kan ook met het bouwbedrijf afspreken dat ze over andere straten moeten rijden, waar de verkeersdrukte minder in het geding is. Maar die afspraken zijn er nog niet. In het raadsvoorstel waar de gemeenteraad vanavond over beslist, stelt het college voor om ‘nader te bepalen voorwaarden te stellen’. Timmer: ,,Waarom is dat niet gespecificeerd? Zo zet de raad straks zijn handtekening onder een blanco cheque.”

Jezelf in de voet schieten

Ook snappen de mannen niet waarom het college niet even wacht met dit plan. Want in het raadsvoorstel staat dat de belangstelling voor bedrijfsruimte nader wordt onderzocht en dat er een omgevingsvisie zal worden opgesteld voor de fysieke leefomgeving op het eiland. ,,Waarom laat je dan één bouwbedrijf voorsorteren op de visie. Dan schiet je jezelf in de voet”, vindt Mewe. Temeer omdat zo de deur open wordt gezet naar toekomstige uitbreidingen, denkt hij.

Volgens het gemeentebestuur van Schiermonnikoog gebeurt dit vanwege toezeggingen die in het verleden aan het bedrijf zijn gedaan. Volgens Timmer – die vanwege de plannen bij het Melle Grietjespad met een groepje een WOB-verzoek indiende bij de gemeente – is dat nergens zwart-op-wit terug te lezen.

Ook wijst Carrette op de Structuurplan die de raad in 2005 vaststelde waarin staat dat ‘de milieutechnisch gezien lichtere en kleinere bedrijven op het bedrijventerrein aan het Melle Grietjespad huisvesten en de zwaardere en grotere bedrijven op het bedrijventerrein aan de Veerweg’. Het bouwbedrijf valt wat hem betreft in die laatste categorie.

Voorouders

Uiteindelijk gaat het de mannen niet uitsluitend om hun eigen achtertuin, maar pleiten zij om terughoudendheid bij nieuwe bouw en ontwikkelingen. Timmer: ,,Als die weg – die tegen mijn tuin aan zou lopen – zin had, zou ik het helemaal niet erg hebben gevonden.”

Mewe: ,,Het persoonlijk belang is niet zo’n issue. Maar dit is een mooi eiland. Hier hebben mijn voorouders gewoond. Dat moeten we behouden. Daarmee moeten we verstandige dingen doen. Schiermonnikoog heeft maar één dorp, één dorpsgezicht. Het is best wel kwetsbaar.” Carrette: ,,Ze vinden ons lastpakken, maar nú moeten we even doorzetten.”

In een reactie laat wethouder Erik Gerbrands weten dat de aannames van deze tegenstanders dat de verhuizing van het bouwbedrijf zou zorgen voor meer drukte in het dorp ,,op drijfzand zijn gebaseerd.” Het kantoor van Dijkstra zit ook nu al op het industrieterrein. Tussen het bedrijf en kantoor wordt ook nu al heen en weer gereden, zegt Gerbrands.

Geen toezeggingen

Volgens de wethouder zijn in het verleden geen harde toezeggingen gedaan aan het bouwbedrijf dat ze in de oude manege mogen, maar zijn hier wel gesprekken over gevoerd. Hij laat weten dat de gemeente aanvullende voorwaarden op zal stellen, als het bedrijf daar komt, om de verkeershinder tegen te gaan. Ook wordt erover gedacht om van de drukke Middenstreek een woonerf te maken, waardoor eventuele auto’s nog minder het verkeer zouden gaan bepalen.

De reden dat de gemeente niet wacht met de verhuizing op de omgevingsvergunning, is volgens Gerbrands omdat dit nog jaren kan duren. ,,Je kan de zaak voor deze ondernemer, die heel graag wil verhuizen, ondertussen niet gaan stil leggen.”