De eerste 25 meter van het wolvenhek rond Fryslân staat er dankzij Hans Wiegel en een 'symbolisch statement' in weiland bij Boijl

Een symbolisch statement, zo moeten we de plaatsing zien van het eerste stukje van het hek dat wolven moet weren uit Fryslân. ,,Dit hek is om iedereen te laten zien dat het kan. En zo willen we de politiek dwingen een keus te maken.”

Wolvenhek wordt geplaatst in het land van Rommert Jorritsma in Boijl.

Wolvenhek wordt geplaatst in het land van Rommert Jorritsma in Boijl. Foto: ANP

Massaal is de landelijke pers uitgerukt om in het land van melkveehouder Rommert Jorritsma in Boijl te filmen hoe VVD-prominent Hans Wiegel de eerste paal slaat van wat moet uitgroeien tot het wolvenhek rond Fryslân. Dat wil zeggen: hij drukt op een knop waarmee de oorverdovende palenrammer van ACON uit Lemelerveld (voor al uw afrasteringen en beschoeiingen) in werking wordt gesteld. En het is eigenlijk de tweede paal, want de eerste staat er al.

Maar het gaat nu toch vooral om de symboliek. Hier wordt deze dinsdag de eerste 25 meter van het hek in opdracht van de Stichting Wolvenhek Fryslân neergezet, precies op de grens van Fryslân en Drenthe. Achter de sloot begint meteen het Drents-Friese Wold. Het is de bedoeling dat vier buurboeren ook meedoen, zodat een aaneengesloten hek van drie kilometer ontstaat.

De benodigde 30.000 euro is opgebracht via de crowdfundingsactie van de stichting. Jehan Bouma uit Aldeboarn, initiatiefnemer van de stichting en het hek, ziet ook wel dat deze 25 meter niet veel zal uithalen. ,,Dit hek is om iedereen te laten zien dat het kan. En zo willen we de politiek dwingen een keus te maken. De wolf is geen boerenprobleem, maar een probleem van de hele maatschappij. Als we niks tegen de wolf doen, staat er over vijf of tien jaar geen vee meer in het land.”

Maar in het weiland waar hij nu staat lijkt, zoals in zovele graspercelen in Fryslân, naast het raaigras niet veel leven meer te zijn. Hettinga’s koeien worden momenteel op een ander perceel geweid, maar veel boeren halen het voer zelf van het land om het naar de jaarrond op stal staande koeien te brengen. Bouma desgevraagd: ,,Er zijn inderdaad boeren bij wie beweiding niet past in de bedrijfsvoering.”

Een stukje statement

Koeien zullen ook niet zo gauw gepakt worden door een wolf, denkt Jorritsma, maar helemaal uitgesloten is het niet. ,,Een koe die ziek is of net gekalfd heeft, kan wel gepakt worden. En vergeet de paarden en veulens niet. Jorritsma zelf houdt geen schapen. ,,Het is een stukje statement. Als je niks neerzet, weet je zeker dat het er niet komt. Alle dieren zijn op zich welkom en verdienen een kans, maar het moet wel in verhouding blijven. Je moet het beheersbaar houden. De das wordt inmiddels ook een crime: die graaft gaten in het land.”

De stichting wil uiteindelijk een hek van 150 kilometer van Lemmer tot Lauwersoog om de ongeveer 150.000 schapen in Fryslân te beschermen tegen de wolf. De provincie Fryslân ziet dat niet zitten. Gedeputeerde Staten hebben al aangegeven dat ze niet op het hek gaan inzetten, maar hebben wel een schaderegeling.

Gedeputeerde Klaas Fokkinga herhaalde gisteren in een reactie wat hij al eerder zei: ,,Neffens Europeeske regeljouwing is it net mooglik om in stek om Fryslân hinne te setten. Dêrnjonken is it ekologysk net winsklik om natoergebieten te fersnipperjen wylst wy krekt dwaande binne om dy byinoar te bringen. En praktysk soe it noch in hiele toer wêze om ôfspraken te meitsjen mei al dy grûneigners en organisaasjes.”

In Provinciale Staten is ook geen democratische meerderheid voor een hek. ,,Noch net”, meent Hessel Bouma uit Hoornsterzwaag, vader van Jehan. ,,As de skeafergoeding foar troffen boeren oprint, sil de provinsje wol omgean. De stienmurd en de foks wiene foarhinne ek net bejeiber. Skowend belied, neame wy dat. As se in miljoen betelje moatte foar wolveskea, wolle se dat stek wol.”

Schrikdraad

Het proefhek dat er nu staat is ongeveer anderhalve meter hoog, zodat reeën er overheen kunnen springen. De grove mazen staan konijnen, hazen, vossen en wat dies meer zij toe het hek te passeren. Het hek helt aan de bovenkant over naar buiten, zodat wolven er niet in kunnen, maar wel makkelijker eruit. Dan moeten ze wel langs de schrikdraad die bovenlangs loopt.

Marieke van Schuppen, die met haar bedrijf Wylde Weide Landschapsbeheer zo’n achthonderd schapen heeft en kuddes verhuurt aan terrein- en landschapsbeheerders, heeft zelf nog geen vervelende ervaringen met een wolf gehad, maar vindt het hek wel een goed idee. ,,De kuddes zijn zo mobiel dat elke nacht ophokken in een eigen omheinde wei niet kan. Dan zou je aan mobiele wolvenrasters kunnen denken, maar als ik tien groepen schapen heb, heb ik kilometers aan raster nodig. Dat moet je elke drie dagen verplaatsen en daar heb ik de mankracht niet voor. Bovendien zijn die rasters veel zwaarder dan de gewone mobiele afrasteringen.”

Het is voor Van Schuppen vooral belangrijk dat de politiek nu eens doorpakt. ,,De wolf komt sneller dan het beleid. Stel dat ze aanjongen, dan zitten we in een paar jaar van twaalf op driehonderd wolven.”